Dierenartsen gebruiken lasertherapie op laag niveau (LLLT) bij honden en katten om pijn, ontstekingen en oedeem te verminderen. LLLT bevordert ook wond- en zenuwgenezing en voorkomt celdood en weefselschade. Meer dan 40 jaar onderzoek bewijst de doeltreffendheid van lasertherapie.
Toch blijft LLLT onderbenut in de reguliere diergeneeskunde. Dit komt waarschijnlijk door de grote verscheidenheid aan lasers op de markt en een gebrek aan voorlichting over lasertherapie. Dit artikel zal u helpen lasertherapie voor honden en katten te begrijpen. Er wordt uitgelegd hoe lasers worden geclassificeerd en voor welke omstandigheden verschillende golflengten worden gebruikt.
Deskundigen classificeren lasers op basis van golflengten van licht en vermogen. Ze hebben dit classificatiesysteem gemaakt om de laserveiligheid te bepalen. Het heeft niets met effectiviteit te maken. Therapeutische lasers in de diergeneeskunde omvatten klasse 2, 3B en 4.
De Occupational Safety and Health Administration vereist dat iedereen in een kamer oogbescherming draagt (inclusief het dier dat wordt behandeld) wanneer klasse 3B- en 4-lasers in gebruik zijn.
Onderzoekers hebben de golflengte van 405 nm in het violette spectrum meer dan enig ander bestudeerd. Deze golflengte is iets langer dan ultraviolet (UV) licht. Beoefenaars gebruiken UV-licht vaak als ontsmettingsmiddel om veel micro-organismen te doden. Violet licht is ook antimicrobieel en doodt veel klinisch belangrijke virussen, bacteriën en schimmels.
Bovendien versterkt violet licht het immuunsysteem door de intracellulaire afgifte van stikstofmonoxide. Deze immuunrespons is synergetisch en meer uitgesproken wanneer violet licht gepaard gaat met groen licht.
Omdat violet licht direct antimicrobieel is en de immuunrespons versterkt, is het een goede aanvullende behandeling voor infecties. Het spaart ook het microbioom en kan worden gecombineerd met lokale of kruidenantibiotica om het systemische antibioticagebruik te verminderen.
Het verminderen van het gebruik van breedspectrumantibiotica helpt antibioticaresistentie en microbioomdysbiose (bacteriële onbalans, vooral in de darmen) te voorkomen. Studies tonen aan dat violet licht de cellulaire ademhaling verhoogt en kan worden gebruikt om de atletische prestaties te verbeteren.
Violet licht remt ontstekingsmediatoren om pijn en zwelling te verminderen. De violette golflengte van 405 nm is erg kort en draagt twee keer zoveel energie als infrarood licht. Het mag alleen worden gebruikt in lage vermogensdoses, met een maximum van 5 mW. Zelfs 15 mW violet licht kan osteoblasten beschadigen.
Groene lasers werden pas in mei 2024 op de veterinaire markt geïntroduceerd. Groen licht is vooral bekend vanwege de botgenezing en de proliferatie en differentiatie van stamcellen. Onderzoek toont aan dat groen licht de stamceldeling verhoogt, wat leidt tot meer stamcellen in het gelaserde gebied.
Groen licht zorgt er ook voor dat stamcellen veranderen in een bepaald type cel. Botten bevatten stamcellen in het beenmerg. Het laseren van een gebroken bot met groen licht verhoogt de stamcellen in het beenmerg. Vervolgens bevordert het hun differentiatie tot osteoblasten – de cellen die nieuw bot vormen.
Bovendien opent groen licht calciumkanalen in osteoblasten, waardoor de calciumsecretie toeneemt en een benige matrix wordt gevormd. Dit proces creëert een eelt die botbreuken overbrugt. Uit onderzoek naar groen licht blijkt dat het ook de zenuwen helpt sneller te genezen, vooral in combinatie met violet licht.
Rood en infrarood (IR) licht werken op dezelfde manier in het lichaam. Rood licht bevat meer energie per foton en verspreidt zich anders door het lichaam. Het produceert een meer systemisch effect, terwijl infrarood licht lokaal werkt.
Rood/IR-licht zijn de beste golflengten voor cellulaire proliferatie, wat betekent dat ze het beste zijn voor wondgenezing. Onderzoekers hebben deze golflengten uitgebreid bestudeerd voor de behandeling van pijn en ontstekingen, met consistent positieve resultaten. De meeste dermale en musculoskeletale aandoeningen zouden baat hebben bij rood/IR-lasertherapie.
Bij IR-licht moeten enkele voorzorgsmaatregelen worden genomen, omdat dit warmte genereert en weefsels kan verbranden. Een gepigmenteerde (zwarte) huid ervaart meer complicaties, dus de behandeltijden moeten worden verkort.
Beoefenaars moeten de behandeling van hittegevoelige weefsels zoals de hersenen en klieren vermijden. Klierweefsels maken enzymen, peptiden en hormonen die kunnen worden gedenatureerd door overmatige hitte.
Artsen moeten de ogen vermijden en ervoor zorgen dat iedereen bescherming draagt bij het gebruik van IR-licht. Deze voorzorgsmaatregel is niet nodig voor rood licht, maar golflengten boven 670 nm (rood tot infrarood) moeten bij kankergevallen worden vermeden. Deze golflengten kunnen kwaadaardige celproliferatie veroorzaken. Kortere golflengten van rood (635 nm en lager) laten dit effect niet zien.
Kanker is een falen van het immuunsysteem. Omdat violet en groen de immuunrespons verhogen, kunnen deze golflengten kanker bij honden en katten helpen behandelen. Verder onderzoek is echter nodig.
Lasertherapie voor honden en katten is veiliger dan geneesmiddelen en kan in veel gevallen de noodzaak van medicijnen voorkomen. Misschien wordt LLLT in de toekomst de standaardzorg, waarbij we eerst laseren en medicijnen gebruiken als aanvullende of aanvullende therapie.
Een beetje natuurkunde en biologie begrijpen is belangrijk voor het begrijpen van lasertherapie.
Een foton van licht is een pakket energie. De energie van fotonen varieert omgekeerd evenredig met de golflengte:hoe korter de golflengte, hoe meer energie deze vasthoudt.
Zichtbare lichtgolflengten bevatten meer energie dan infrarode golflengten omdat ze korter zijn. Infraroodlicht genereert warmte; zichtbaar licht niet.
De eerste wet van de thermodynamica stelt dat ‘energie niet kan worden gecreëerd of vernietigd, maar alleen kan worden getransformeerd van de ene vorm in de andere’. Energieverlies door warmte in het infraroodspectrum betekent dat deze lasers vaak een hoog vermogen hebben:doorgaans 1.000–15.000 mW (1–15W).
Lasers met zichtbaar licht behouden hun energie, waardoor ze therapeutisch zijn bij een laag vermogen – d.w.z. 5-100 mW (0,005-0,1 W).
In de biologie op de middelbare school leert iedereen dat mitochondriën de ‘krachtcentrale’ van cellen zijn. Net als chloroplasten in plantencellen kunnen mitochondriën in dierlijke cellen licht absorberen en omzetten in chemische energie, ATP genaamd.
Cellen gebruiken ATP om alle chemische reacties in het lichaam van het dier te voeden. Een toename van ATP verbetert de genezing en de cellulaire functie door de efficiëntie van cellulaire reacties te vergroten.
Chlorofyl heeft een absorptiespectrum van de meeste kleuren behalve groen. Plantenbladeren absorberen al het licht behalve groen, dus wat we zien is groen. Verschillende moleculen in de mitochondriën absorberen violet en groen licht. Rood en infrarood licht werken door de ATP-productie te verhogen zonder te worden geabsorbeerd.
Apparaten gemaakt voor thuisgebruik bij honden en katten zijn geen echte lasers. Ze vertrouwen op roodlichttherapie en gebruiken LED's in plaats van lasers. Sommige zijn ook voorzien van LED-infraroodlicht.
Wat is het verschil? Lasers produceren coherent licht, terwijl LED's niet-coherent licht produceren. De samenhang van het licht maakt een therapeutisch verschil. Hoewel LED's enig effect hebben en over het algemeen veilig zijn, zijn ze niet zo effectief als lasers.
In de menselijke geneeskunde wordt in klinische onderzoeken voor 510(k) FDA-goedkeuring een LED gebruikt als controlelampje bij het testen van lasers op specifieke aandoeningen zoals postoperatieve pijn. Fabrikanten moeten bewijzen dat de laser effectiever is dan de LED.
Berichtweergaven:1.381
AUTEURSPROFIEL
