Herkennen en behandelen van misselijkheid bij katten:9 essentiële symptomen en behandelingsopties

Alle aanbevolen producten worden gekozen naar goeddunken van het redactieteam van GreatPetCare en weerspiegelen geen directe goedkeuring door de auteur of recensent.

Hoewel de meesten van ons af en toe last hebben van misselijkheid, kan dit ongemakkelijke gevoel ook onze katachtige metgezellen treffen. Omdat katten de neiging hebben hun ongemak te maskeren, merken eigenaren het probleem vaak pas op wanneer braken duidelijk wordt.

Misselijkheid is een veelvoorkomend gezondheidsprobleem bij zowel mensen als huisdieren, en het is een van de belangrijkste redenen waarom katteneigenaren veterinaire zorg zoeken. Het manifesteert zich meestal door subtiele gedragsveranderingen voordat een kat moet overgeven.

Hoewel katten hun ziekte niet kunnen verwoorden, kunnen attente eigenaren belangrijke indicatoren herkennen. Hieronder vindt u een beknopte gids met de meest betrouwbare symptomen, onderliggende oorzaken en op bewijs gebaseerde interventies voor misselijkheid bij katten.

9 belangrijke tekenen van misselijkheid bij katten

In tegenstelling tot een ziekte is misselijkheid een symptoom van een onderliggend probleem. Bij katten gaat het vaak vooraf aan braken, maar het kan ook geïsoleerd voorkomen, waardoor het moeilijker te detecteren is.

Typische waarschuwingssignalen zijn onder meer:

• Lethargie of verminderde activiteit
• Sociale interactie verbergen of verminderen
• Overmatig likken of slikken van de lippen
• Kwijlen
• Verminderde eetlust of kokhalzen bij eten
• Resteloosheid of opwinding
• Koken en kokhalzen zonder braken
• Vocalisatie
• Eigenlijk braken

Hoewel veel van deze gedragingen niet-specifiek zijn, kan vroege herkenning aanleiding geven tot een tijdige veterinaire evaluatie.

Elke kat kan zijn eigen ‘tell’ hebben. Mijn eigen kat zoekt bijvoorbeeld vaak naar een vloerkleed en likt zijn lippen voordat hij een aanval krijgt, wat duidt op misselijkheid.

Veel voorkomende oorzaken van misselijkheid bij katten

Het begrijpen van de oorzaak is essentieel omdat misselijkheid varieert van goedaardig (bijvoorbeeld af en toe een haarbal) tot levensbedreigend (bijvoorbeeld darmobstructie). Meestal is een grondig onderzoek, soms met beeldvorming of bloedonderzoek, vereist.

Hieronder staan de meest voorkomende etiologieën:

• Indiscretie op het gebied van voeding – Het eten van planten, insecten of huishoudelijke artikelen kan de maag van streek maken. Een kat die een hele kip met rotisserie (inclusief de botten) had ingeslikt, herstelde na ondersteunende zorg.
• Vergiftiging – Gifstoffen zoals lelies, chocolade, uien, knoflook en ibuprofen zijn veelvoorkomende boosdoeners. Symptomen kunnen ook zwakte, lethargie of neurologische symptomen zijn.
• Haarballen – Langharige katten kunnen haarballen ontwikkelen die braken veroorzaken als een natuurlijk uitzettingsmechanisme.
• Infecties – Virale, bacteriële, schimmel- en parasitaire infecties kunnen naast andere maag-darmsymptomen misselijkheid veroorzaken.
• Systemische ziekte – Aandoeningen die de pancreas, lever of nieren aantasten, veroorzaken vaak misselijkheid.
• Endocriene ziekte – Hyperthyreoïdie bij oudere katten gaat vaak gepaard met misselijkheid en braken, terwijl diabetische ketoacidose deze symptomen ook kan veroorzaken.
• Inflammatoire darmziekte – Chronische ontsteking van het maag-darmkanaal leidt tot aanhoudend braken, diarree en gewichtsverlies.
• Voedselallergie of -intolerantie – Op eiwitten gebaseerde allergieën manifesteren zich als maag-darmklachten en een jeukende huid, terwijl lactose-intolerantie milde spijsverteringsproblemen veroorzaakt.
• Besmet of bedorven voedsel – Slechte kwaliteit of abrupt veranderde diëten kunnen misselijkheid veroorzaken.
• Kanker – Gastro-intestinaal lymfoom kan gepaard gaan met braken, gewichtsverlies en diarree.
• Bijwerkingen van medicijnen – Veel medicijnen (anesthetica, antibiotica, NSAID's, chemotherapeutica) kunnen misselijkheid veroorzaken.
• Wieziekte – Reizen kan bij sommige katten misselijkheid veroorzaken.
• Darmblokkade – Een levensbedreigende noodsituatie die onmiddellijk ingrijpen vereist.

Omdat het spectrum breed is, wordt professionele evaluatie aanbevolen wanneer misselijkheid wordt vermoed.

Behandeling tegen misselijkheid bij katten

Het management hangt af van de onderliggende oorzaak en ernst. Milde, geïsoleerde episodes kunnen vanzelf verdwijnen, maar aanhoudende of terugkerende misselijkheid vereist een veterinaire beoordeling om complicaties zoals hepatische lipidose of uitdroging te voorkomen.

Medicijnen tegen misselijkheid voor katten

Dierenartsen gebruiken een reeks medicijnen om misselijkheid te verlichten tijdens de behandeling van de primaire ziekte:

• Maropitant (Cerenia) – Een neurokinine-1-receptorantagonist die de hersenbanen blokkeert die verantwoordelijk zijn voor braken. Het is effectief voor verschillende oorzaken.
• Mirtazapine – Stimuleert de eetlust en onderdrukt misselijkheid door actie op centrale en GI-neuroreceptoren.
• Ondansetron – Een serotonine-3-receptorblokker die vaak wordt gebruikt bij katten die chemotherapie, een operatie of bestraling ondergaan.
• Metoclopramide – Verbetert de GI-motiliteit en kan misselijkheid verminderen, hoewel het effect ervan meer uitgesproken is bij honden.

Als misselijkheid bij katten een noodgeval is

Onmiddellijke diergeneeskundige zorg is noodzakelijk als een van de volgende symptomen aanwezig is:

• Herhaaldelijk braken of aanhoudend kokhalzen
• Buikpijn of een opgeblazen gevoel
• Ernstige lethargie
• Geen eetlust of dorst gedurende>12 uur
• Geelzucht (gele verkleuring van de huid of ogen)
• Hematemese (bloed braken)
• Vermoedelijke inname van een gifstof (neem indien mogelijk bewijs mee)
• Bestaande aandoeningen zoals kanker, FIV/FeLV, nierziekte of diabetes
• Zeer jonge of heel oude katten
• Neurologische symptomen, ademhalingsmoeilijkheden of ernstige diarree

Hoe u thuis een misselijke kat kunt ondersteunen

Zodra er een behandelplan is opgesteld, kunt u het herstel bevorderen met deze thuisstrategieën:

• Zorg voor een rustige, comfortabele rustruimte, weg van andere huisdieren en kinderen.
• Bied vers water en kleine porties neutraal voedsel aan, zoals gewoon gekookte kip (zonder kruiden, vel of botten), zoals geadviseerd door uw dierenarts.
• Vermijd het achterhouden van voedsel of water tenzij voorgeschreven door een dierenarts.
• Observeer voedingssignalen; Als de kat weigert, verwijder dan het voer en probeer het na een paar uur opnieuw.
• Onthoud u van dwangvoeding, omdat dit stress en langdurige voedselaversie kan veroorzaken.

Referenties

1. Dowling, Patricia M. “Geneesmiddelen die worden gebruikt om braken bij monogastrische dieren onder controle te houden of te stimuleren.” Het veterinaire handboek van Merck. Whitehouse Station, NJ:Merck &Co., Inc. https://www.merckvetmanual.com/pharmacology/systemic-pharmacotherapeutics-of-the-digestive-system/drugs-used-to-control-or-stimulate-vomiting-in-monogastric-animals
2. Taylor S, Chan DL, Villaverde C, et al. 2022 ISFM-consensusrichtlijnen voor het beheer van de inappetent gehospitaliseerde kat. Journal of Feline Medicine en Chirurgie. 2022;24(7):614-640. doi:10.1177/1098612X221106353
3. Harvey, A. "Omgaan met katten met anorexia." World Small Animal Veterinary Association World Congress Proceedings, Bangkok, Thailand, 2015. https://www.vin.com/doc/?id=7259319