Gemberkatten zijn direct herkenbaar aan hun levendige oranje jassen en levendige persoonlijkheden. Hoewel ze geen apart ras zijn, fascineren de genetica en culturele resonantie van de gembertabby kattenliefhebbers al tientallen jaren.
Ongeveer 80% van de oranje katten is mannelijk. Dit komt omdat het oranje gen op het X-chromosoom zit. Mannetjes hebben slechts één exemplaar nodig om de kleur weer te geven, terwijl vrouwtjes er twee nodig hebben, waardoor vrouwelijke gemberkatten relatief zeldzaam zijn.
Gemberjassen zijn een subset van het tabby-patroon, wat een vachtontwerp is en geen ras. Het tabby-patroon komt voort uit het agouti-gen, waardoor elk haar een gestreept uiterlijk krijgt. Elke oranje kat vertoont een van de klassieke tabby-aftekeningen, van wervelingen tot strepen.
De oranje tint bij gemberkatten is afkomstig van pheomelanine, hetzelfde pigment dat roodharige mensen hun kenmerkende kleur geeft. Dit gedeelde pigment verklaart de veel voorkomende vergelijking tussen roodharige katten en roodharige mensen.
Oranje tabbies zijn te vinden in een breed scala aan gedomesticeerde rassen, zoals de Amerikaanse korthaar, MaineCoon en Perzisch. Sommige rassen vertonen vlampuntmarkeringen, terwijl andere effen oranje of marmeladepatronen vertonen.
Oranje katten zijn geen enkele schaduw. De intensiteit (van diep karmozijnrood tot lichtgeel) hangt af van de hoeveelheid geproduceerde pheomelanine en of het haar van de kat agouti is, waardoor het onderliggende tabby-patroon zichtbaar wordt.
Elk jaar op 1 september vieren kattenliefhebbers over de hele wereld de gemberkat met foto's, verhalen en memes, ter ere van zowel straatkatten als oranje raskatten.
Veel oranje tabbies staan bekend als ‘velcro-katten’, die hun mensen volgen en stoutmoedig, aanhankelijk gedrag vertonen. Hoewel de persoonlijkheid varieert, is een sterke band gebruikelijk onder gemberbezitters.
Van de strip Garfield tot talloze zelfgekweekte katachtigen:gemberkatten zijn in de populaire media het symbool geworden van speelsheid en charme.
