Honden voelen zich niet in verlegenheid zoals mensen dat doen. In plaats daarvan zijn gedragingen die op schaamte lijken meestal tekenen van stress of verzoening.
Als uw hond oogcontact vermijdt nadat hij in de prullenbak is betrapt, of er ‘schuldig’ uitziet nadat hij er een puinhoop van heeft gemaakt, is het gemakkelijk om aan te nemen dat hij zich schaamt. Maar wat er werkelijk gebeurt, is een beetje anders.
Als u begrijpt hoe honden emoties daadwerkelijk ervaren, kunt u reageren op een manier die hun welzijn ondersteunt.
Sommige honden kunnen “verzoeningssignalen” erven of leren, zoals geeuwen en hoofddraaien, en dit kan door ouders van huisdieren worden geïnterpreteerd als beschaamd. Maar we kunnen niet met zekerheid zeggen dat honden schaamte ervaren op dezelfde manier als wij.
We begrijpen allemaal hoe het is om je te schamen:dat kriebelige gevoel met een rood gezicht als we iets vernederends hebben gezegd of gedaan in het bijzijn van andere mensen. Of het nu gaat om het vergeten van de naam van een kennis nadat je hem een paar keer hebt ontmoet, of om het uitlopen van het toilet met een zakdoekje aan je schoen:de echo's van de misstap volgen ons lang nadat het moment voorbij is.
Maar waarom is dat?
De wortels van onze schaamte liggen in de sociale normen die we volgen, maar onze honden zijn zich daar niet van bewust. De redenen waarom iemand zich in een scenario gekrenkt voelt, zijn genuanceerd en gebonden aan maatschappelijke normen. Het is dus logisch dat onze honden geen idee hebben wanneer ze zich in situaties bevinden die als gênant kunnen worden aangemerkt.
Honden ervaren een scala aan emoties, maar ervan uitgaan dat ze complexe emoties voelen, zoals schaamte of spijt, kan misleidend zijn. Door te suggereren dat het gedrag van een hond betekent dat hij spijt heeft van het omgooien van de vuilnisbak, omdat hij ‘het beter weet’, wordt de weg geëffend voor ouders van huisdieren om ‘opzettelijke ongehoorzaamheid’ te bestraffen – terwijl foerageren eigenlijk gewoon een natuurlijk, opportunistisch gedrag is voor honden.
Omdat het onwaarschijnlijk is dat een hond het soort schaamte kan voelen dat wij voelen als we een fout maken, gaan we dieper in op het gedrag dat ouders van huisdieren vaak ten onrechte beschouwen als een hond die zich schaamt, zoals:
Oren vastgepind
Gebogen hoofd
“Trieste” ogen
Een opgetrokken staart
Gebogen houding
Verbergen
Pacing
Oogcontact vermijden
Geeuwen
Hoewel het gemakkelijk is om aan te nemen dat een hond die een van deze gedragingen vertoont in combinatie met een moment dat wij als gênant beschouwen, betekent dat de hond zich schaamt, zijn de reacties waarschijnlijk te wijten aan een typische hondenreactie die verzoening wordt genoemd.
Wanneer honden zich onzeker of ongemakkelijk voelen in een situatie, geven ze vaak zogenaamde ‘kalmerende signalen’ om de spanning te de-escaleren. Honden gebruiken deze subtiele signalen zowel bij andere honden als bij ons. Sommige zijn zo subtiel als een snelle snuitlik of oogbeweging, dus het vangen ervan kan een uitdaging zijn!
De afhankelijkheid van een hond van communicatie door middel van kalmerende signalen betekent dat wanneer uw pup voorovergebogen zit en niet naar u kijkt nadat u hem betrapt heeft op het eten van ondergoed, dit niets te maken heeft met schaamte en waarschijnlijker is omdat hij niet wil dat u boos op hem wordt.
Ouders van huisdieren kunnen in de problemen komen als ze aannames doen over de manier waarop hun hond zich voelt. Een gedrag dat op ons overkomt als opwinding, zoals rondzoomen en zeuren, kan bijvoorbeeld stress in hondentaal zijn.
In plaats van ons standpunt toe te schrijven aan de emotionele toestand van een hond, probeer in plaats daarvan de hele situatie te analyseren, evenals de reacties van de hond daarop.
Je zou kunnen aannemen dat je hond zich schaamt om voor je te poepen en dat hij daarom liever een boom of struik zoekt en erachter gaat staan. Maar wat als uw hond dezelfde plekken uitkiest als u niet buiten bent? Misschien hebben ze een voorkeur ontwikkeld voor het elimineren op bladeren en niet op gras, en zoeken ze nog steeds naar dat soort substraat.
De beste manier om echt te begrijpen wat uw hond voelt, is door meer te leren over de lichaamstaal van honden. Onze honden hebben ons veel te zeggen, maar het is aan ons om hun kant van het gesprek te ontcijferen. We hebben de neiging om menselijke emoties bovenop het gedrag van honden te leggen, zoals zeggen dat een hond zich schuldig voelt omdat hij een boterham van je bord heeft gestolen, in plaats van te erkennen dat de ingetrokken staart en droevige ogen een poging zijn om te voorkomen dat je boos wordt.
Als u merkt dat uw hond zich van streek voelt:
Kijk naar de context van wat er gebeurt,
Let op de lichaamstaal van uw hond en
Rapporteer precies wat u uw hond ziet doen, in plaats van aannames te doen over hoe hij zich voelt.
Haal de vooropgezette ideeën uit het scenario en laat de lichaamstaal van uw hond voor het woord spreken – uw harige beste vriend zal u dankbaar zijn!
De beste behandeling voor uw hond hangt af van de ernst en de context van zijn stress.
Het blijkt dat veel van de dingen die we walgelijk vinden, zoals verkeersdoden, lichaamsvloeistoffen, afvalproducten en vuile was, eindeloos fascinerend zijn voor onze honden. Scheten laten is nog een andere activiteit waar in hondenland geen sociaal taboe op rust, hoewel sommige honden wel verrast worden door hun eigen scheten!
Nogmaals, ouders van huisdieren moeten eraan denken om rekening te houden met de context rond een interactie wanneer ze proberen te bepalen hoe hun hond zich voelt. Lach jij je hond uit omdat hij struikelde en van de laatste twee trappen viel? Hun ingetogen reactie is waarschijnlijk omdat het eng of pijnlijk was, niet omdat ze zich schamen.
Een zomerse knipbeurt kan voor een hond een grote transformatie zijn, maar de droevige, post-bruidegomuitdrukking kan worden toegeschreven aan het nieuwe gevoel minder vacht te hebben.
De omgang die tijdens het verzorgen plaatsvindt, kan een intense ervaring zijn voor honden, dus een niet zo vrolijke uitdrukking onmiddellijk daarna kan een teken zijn van het loslaten van de stress van het proces, maar ook van het wennen aan het voelen van de wind op hun blote kont - niet omdat ze er niet van houden hoe ze eruit zien.
GESCHREVEN DOOR
Victoria Schade
PetMD-redactie
