Veel honden eten gras, en in de meeste gevallen is het normaal gedrag en geen teken dat er iets mis is. Hoewel de exacte reden nog niet helemaal duidelijk is, suggereert onderzoek dat dit instinctief kan zijn, gerelateerd aan honger, nieuwsgierigheid of aangeleerd gedrag.
Het is niet ongewoon om uw hond tijdens een wandeling of tijdens het buitenspelen een hap gras te zien pakken. Maar wat betekent het eigenlijk, en wanneer moet u zich zorgen maken?
Er zijn veel speculaties en theorieën geweest over waarom honden gras eten, maar er is beperkt onderzoek gedaan naar de precieze reden waarom honden gras eten.
De waarheid is dat niemand het zeker weet.
Wetenschappers hebben echter een aantal theorieën gevormd en enkele mythen weerlegd op basis van het onderzoek waarover we beschikken.
Sommige wetenschappers speculeren dat het eten van gras een instinctief gedrag is voor honden dat is geëvolueerd uit hun voorouders van wolven.
Uit onderzoek bij wolven weten we dat 2-10% van hun maaginhoud plantaardig materiaal kan bevatten. Wilde hondachtigen (van de Canidae familie, waartoe ook wolven, jakhalzen, vossen en coyotes behoren) eten ook gras.
In één specifiek casusrapport had een 11-jarige miniatuurpoedel een geschiedenis van zeven jaar waarin hij planten en gras at en daarna overgaf.
Het probleem verdween nadat de hond op een commercieel vezelrijk dieet werd gezet. Dit was het bewijs dat deze hond zijn voedingstekorten aanvulde door gras en planten te eten. Nadat hij voldoende vezels in zijn dieet had gekregen, verdween het grasetende gedrag.
Maar kunnen honden gras verteren?
Honden zijn in de eerste plaats carnivoren, wat betekent dat ze vlees eten. Maar recente onderzoeken hebben aangetoond dat honden het vermogen hebben ontwikkeld om bepaalde koolhydraten te verteren als reactie op de co-evolutie met mensen. Koolhydraten zijn suiker, zetmeel en vezels die voornamelijk voorkomen in fruit, granen, groenten en melkproducten.
Als honden bepaalde koolhydraten kunnen verteren, betekent dit dan dat onze honden ook echt gras kunnen verteren? Het antwoord is nee, niet echt. Gras passeert grotendeels onverteerd het darmkanaal van de hond.
In een ander onderzoek uit 2007 ontdekten onderzoekers dat het grasetende gedrag werd beïnvloed door hoe hongerig uw hond is en het tijdstip van de dag.
Er werd minder gras gegeten als de hond een maaltijd had gegeten, en er was eerder meer gras gegeten. Ook graseten kwam later op de dag minder vaak voor.
De onderzoekers waren van mening dat het eten van gras normaal hondengedrag was en niet indicatief was voor een onderliggende ziekte.
In één onderzoek werd een groep honden gevoerd met een dieet dat fructo-oligosaccharide (FOS) bevatte. De andere groep honden kreeg een standaarddieet.
FOS wordt gewonnen uit suikerbieten en gaat onverteerd door de dunne darm naar de dikke darm, waar het fermenteert.
Grote hoeveelheden FOS kunnen waterige, dunne ontlasting veroorzaken. De honden die het standaardvoer kregen, hadden vaker last van graseten dan de FOS-honden die diarree hadden.
Dit betekende dat honden met maag-darmklachten minder vaak gras aten.
In dit onderzoek ontstond de diarree echter in de dikke darm, dus het geeft ons geen inzicht in het grasetende gedrag bij honden met maag- en darmklachten in de maag of dunne darm.
Honden, vooral jongere honden, onderzoeken vaak met hun mond. Gras eten is misschien iets dat ze proberen, zoals sommige kinderen aarde eten. Sommige honden leren de smaak van gras lekker te vinden.
Andere honden hebben misschien geleerd dat hun ouders meer aandacht aan hen besteden als ze gras eten. U kunt meer met uw hond praten of hondensnoepjes aanbieden om hem te laten stoppen met het eten van gras en in plaats daarvan de lekkernijen te eten.
Soms trekken ouders van huisdieren hun honden weg van een stukje gras. Deze beperking kan een hond ertoe aanzetten gras te eten zodra hij het vindt, omdat het verboden is.
Hoewel er niet veel onderzoek is gedaan naar de reden waarom honden gras eten, zijn er aanwijzingen dat de meeste honden geen gras eten om te braken.
In één onderzoek vroegen we twee verschillende populaties mensen naar de graseetgewoonten van hun honden:studenten die voor dierenarts studeren en ouders van huisdieren.
Bijna allemaal meldden dat hun honden gras aten en bijna niemand meldde dat hun honden daarna regelmatig moesten overgeven. De meeste van deze onderzochte honden vertoonden geen tekenen van ziekte voordat ze gras aten.
Uit dit onderzoek blijkt dat honden waarschijnlijk geen gras eten om zichzelf te laten braken.
Er zijn verschillende veiligheidsrisico's voor honden die gras eten.
Als u huisdieren en een achtertuin heeft, is het belangrijk ervoor te zorgen dat uw honden niet worden blootgesteld aan iets op het gras dat hen kan schaden.Sommige daarvan hebben niets te maken met het gras zelf, maar met wat er op het gras zit dat schadelijk kan zijn voor uw hond.
Niet alleen kunnen zaken als gifstoffen uit de omgeving (pesticiden, insecticiden) op het gras terechtkomen en ziekte bij uw hond veroorzaken, maar er kunnen ook parasieten, bacteriën en zelfs virussen in de omgeving leven die uw hond kan oppikken door het eten van gras.
Een aanzienlijke hoeveelheid gegeten gras kan ook vast komen te zitten in het darmkanaal van uw hond. Dit kan een obstructie veroorzaken, vooral als het wordt gemengd met andere non-foodproducten.
Als u huisdieren en een achtertuin heeft, is het belangrijk ervoor te zorgen dat uw honden niet worden blootgesteld aan iets op het gras dat hen kan schaden.
Laten we eens kijken naar de meest voorkomende veiligheidsrisico’s voor pups die gras eten.
Ouders van huisdieren moeten er zeker van zijn dat het gras dat hun hond eet geen pesticiden bevat die honden kunnen vergiftigen.
Als u vermoedt dat uw hond gras heeft gegeten dat met pesticiden is behandeld, breng hem dan onmiddellijk naar uw plaatselijke dierenkliniek voor behandeling.
Honden die met pesticiden behandeld gras hebben ingenomen, kunnen de volgende symptomen vertonen:
Overmatige speekselvloed
Misselijkheid
Braken
Diarree
Verminderde eetlust
Gras kan besmet zijn door uitwerpselen van andere honden en dieren. Het eten van gras dat besmet is met ontlasting kan uw hond ziek maken.
Sommige darmziekten, zoals een parvovirus, worden via de fecaal-orale route overgedragen. Parvovirus kan ernstige gastro-intestinale aandoeningen veroorzaken bij niet-gevaccineerde honden en puppy's. Sommige honden kunnen aan deze ziekte overlijden.
Fecaal materiaal van andere honden en dieren kan ook eieren of larven van darmparasieten bevatten. Honden met darmparasieten kunnen afvallen en diarree krijgen.
Over het algemeen moeten honden maandelijks een ontwormingsmiddel krijgen, dat vaak wordt aangetroffen in het maandelijkse preventieve middel tegen hartworm van uw hond, en regelmatig ontlastingstests ondergaan om te zoeken naar darmparasieten.
Er zijn bepaalde darmparasieten die met verschillende medicijnen moeten worden behandeld.
Als u vragen heeft over de voeding van uw hond, neem dan contact op met uw dierenarts.
Als uw hond voor of na het eten van gras ziekteverschijnselen vertoont, is het een goed idee om hem naar de dierenarts te brengen om er zeker van te zijn dat hij gezond is.
Als het gras onlangs is behandeld met pesticiden of insecticiden, is een controle aanbevolen.
Probeer het productetiket naar uw dierenartskantoor te brengen. Dit kan uw dierenarts helpen bepalen of deze producten schadelijk kunnen zijn voor uw hond nadat hij het besmette gras heeft gegeten.
Hier zijn enkele tips om uw hond te ontmoedigen gras te eten:
Houd uw hond aan de lijn als u door grasrijke gebieden loopt.
Plan uw uitstapjes direct na de maaltijd, als de maag van uw hond vol is.
Geef uw hond later op de dag toegang tot het gras.
Gebruik positieve bekrachtiging en bekrachtig alternatief gedrag.
Elke keer dat uw hond het gras probeert te eten, onderbreekt u het gedrag rustig (door afleiding, niet door uit te schelden) en vraagt u uw hond om in plaats daarvan een ander gedrag te vertonen. Dit kan bijvoorbeeld het aanraken van je hand zijn om een hondensnoepje te verdienen of het achtervolgen van een apporteerspeeltje.
Geef je hond gras dat je zelf hebt gekweekt, aangezien sommige onderzoekers dit normaal hondengedrag vinden.
Op deze manier hoeft u zich geen zorgen te maken dat uw hond gifstoffen of eieren en larven van darmparasieten binnenkrijgt.
GESCHREVEN DOOR
Wailani Sung, MS, PhD, DVM, DACVB
Dierenarts
Dr. Wailani Sung heeft een passie voor het helpen van eigenaren bij het voorkomen of effectief beheren van gedragsproblemen bij gezelschapsdieren, waardoor ze...
