Toen ik voor het eerst hoorde over het ontklauwen van katten, dacht ik dat dit een eenvoudige manier was om te stoppen met krabben.
Wat ik heb geleerd door met dierenartsen te praten, heeft mij geleerd dat dit onderwerp veel meer inhoudt dan ik besefte.
Dit artikel is bedoeld om verwarring op te helderen en te delen wat dierenartsen katteneigenaren echt willen laten weten.
Ik hoop dat mijn ervaring je helpt te begrijpen waarom dit onderwerp belangrijk is voor zoveel mensen die om katten geven.
Toen ik voor het eerst hoorde over ontklauwen, dacht ik dat het zoiets was als het knippen van de nagels van een kat.
Ik was verrast toen ik ontdekte dat het veel ernstiger is dan dat.
Declawing is niet alleen het verwijderen van de nagel.
In werkelijkheid amputeert de chirurg het laatste bot in elk van de tenen van een kat.
Dit betekent dat de punt van de teen, inclusief bot en weefsel, wordt afgesneden, en niet alleen de klauw.
Het zou vergelijkbaar zijn met het afsnijden van mijn vinger bij het laatste gewricht, in plaats van alleen maar mijn vingernagel af te knippen.
Dierenartsen gebruiken hulpmiddelen zoals een scalpel, een tondeuse of soms een laser om het eindbot te verwijderen.
Ze sluiten de wonden met hechtingen of lijm om ze te helpen genezen.
Voor een eenvoudige uitleg en meer details kunt u de HumanePro-factsheet over declawing lezen.
De klauw maakt feitelijk deel uit van het laatste teenbot van de kat, en niet slechts een laag boven het bot, zoals bij mensen het geval is.
Daarom is de operatie veel meer dan alleen het knippen van de nagels.
Meer informatie over hoe de klauw aan het bot wordt bevestigd, vindt u in deze technische gids van Declawing.com.
Ik dacht altijd dat ontklauwen een eenvoudige oplossing was voor katten die te veel krabden.
Maar toen ik meer leerde, besefte ik dat het veel ernstiger en pijnlijker is dan de meeste mensen weten.
Bij het ontklauwen wordt feitelijk een deel van de teen van de kat verwijderd, wat erg pijnlijk kan zijn en tot gezondheidsproblemen op de lange termijn kan leiden.
Sommige katten hebben zelfs jaren later moeite met lopen of hebben pijn in hun poten.
De meeste dierenartsen die ik nu ken, zijn van mening dat ontklauwen niet veilig is voor katten.
Veel veterinaire groepen vragen ons om met eigenaren te praten over veiligere manieren om in plaats daarvan met krabben om te gaan.
Veel dierenartsen, waaronder ikzelf, proberen eigenaren nu te helpen begrijpen waarom ontklauwen moet worden vermeden.
Ik heb verhalen gelezen en rapporten gezien van experts die zeggen dat ontklauwen problemen kan veroorzaken zoals problemen bij het gebruik van de kattenbak en zelfs veranderingen in het gedrag van een kat.
Het is geen wonder dat nationale groepen declawing niet aanbevelen.
Als mensen mij vragen over declawing, probeer ik ervoor te zorgen dat ze weten welke pijnlijke effecten het kan hebben.
Krabben is normaal kattengedrag en er zijn betere manieren om meubels te beschermen en katten thuis gelukkig te houden.
Toen ik meer leerde over ontklauwen, was ik verrast hoeveel pijn het bij katten kan veroorzaken.
Ontklauwen is niet alleen de nagel verwijderen.
Het verwijdert feitelijk een deel van elke teen, wat voor elk dier een groot probleem is.
Veel dierenartsen zijn het erover eens dat katten chronische pijn kunnen voelen nadat ze zijn ontklauwd.
Sommige katten kunnen hun pijn verbergen, waardoor ik moeilijk kan bepalen of een kat pijn heeft.
Ik kwam erachter dat katten zonder klauwen moeite kunnen hebben met lopen omdat hun voeten door de operatie veranderd zijn.
Hun evenwicht kan slechter worden en het is moeilijker voor hen om te bewegen zoals vroeger.
Zelfs staan en lopen kan voor hen ongemakkelijk of pijnlijk zijn.
Sommige onderzoeken tonen aan dat katten met ontklauwde katten vaak hun gewicht verplaatsen of anders lopen om pijn te voorkomen.
Dit kan na verloop van tijd leiden tot pijnlijke gewrichten, rugpijn of andere gezondheidsproblemen.
Ik heb geleerd dat katten zonder klauwen nog lang na hun operatie met pijn kunnen omgaan.
De pijn doet zich niet alleen voor op het moment van de operatie.
Er zijn eigenlijk twee grote problemen:fantoompijn en artritis.
Fantoompijn treedt op wanneer katten pijn of tintelingen voelen, ook al zijn hun klauwen verdwenen.
Het is een beetje zoals wanneer mensen een ledemaat verliezen en nog steeds sensaties voelen in hun ontbrekende arm of been.
Bij sommige katten kan deze fantoompijn jaren aanhouden.
Artritis is een ander veelvoorkomend probleem bij katten zonder klauwen.
Omdat hun klauwen hen helpen bij het lopen en balanceren, verandert het verlies van hen de manier waarop ze bewegen.
Na verloop van tijd kan deze extra stress leiden tot gewrichtspijn en artritis.
Ik heb gemerkt dat sommige katten de kattenbak ook gaan vermijden of nieuwe gedragsproblemen ontwikkelen omdat beweging pijnlijk is.
Zelfs kleine verwondingen tijdens een operatie, zoals het achterlaten van stukjes bot, kunnen de situatie verergeren en meer pijn veroorzaken naarmate katten ouder worden.
Medische groepen zeggen dat ontklauwen eigenlijk pijnlijker is dan gewone operaties zoals sterilisatie of castratie.
Sommige katten kampen het grootste deel van hun leven met chronische pijn of zenuwproblemen.
Als ik met katteneigenaren praat over het ontklauwen, vermeld ik altijd dat dit veranderingen in het gedrag van een kat kan veroorzaken.
Bij sommige katten is de kans groter dat ze bijten nadat ze zijn ontklauwd.
Ze verliezen hun belangrijkste manier om zichzelf te beschermen, dus kunnen ze in plaats daarvan hun tanden gebruiken.
Ik heb ook gezien dat katten zonder klauwen de kattenbak niet meer gebruiken.
In plaats daarvan gaan ze misschien op tapijten of meubels naar de badkamer.
Dit kan gebeuren omdat het gebruik van de kattenbakvulling na de operatie hun pootjes kan bezeren, waardoor ze dit vermijden.
Veel onderzoeken en dierenartsen zijn het erover eens dat gedragsveranderingen als deze niet zeldzaam zijn.
Gedeclameerde katten hebben meer kans op problemen met agressie, angst en ongerustheid.
U kunt meer over deze risico's lezen op Vet Legt Huisdieren en ScienceDaily uit.
Zelfs met de beste zorg hebben sommige ontklauwde katten nog steeds moeite zich aan te passen.
Ik wil altijd dat eigenaren deze risico's kennen voordat ze een beslissing nemen.
Toen ik voor het eerst hoorde wat declawing eigenlijk inhoudt, verbaasde het me.
Ontklauwen is niet alleen het verwijderen van de nagels van een kat.
De dierenarts verwijdert feitelijk het laatste bot van elke teen van de poot van een kat.
Als iemand dit bij iemand zou doen, zou het hetzelfde zijn als het afsnijden van elke vinger bij het laatste gewricht.
Dat is een groot probleem.
Katten gebruiken hun poten om te lopen, klimmen en springen.
Het verlies van het laatste bot verandert dat allemaal voor hen.
Veel mensen, waaronder ikzelf toen ik jonger was, dachten dat het vergelijkbaar was met het knippen van nagels.
Maar de waarheid is dat declawing een soort amputatie is.
U kunt meer lezen over hoe ontklauwen betekent dat u het laatste gewricht van de teen van een kat verwijdert.
Omdat het bot wordt doorgesneden, en niet alleen de nagel, kunnen katten veel pijn en zelfs problemen ondervinden bij het lopen.
Het is veel ernstiger dan het in eerste instantie klinkt.
Toen ik meer te weten kwam over wat declawing werkelijk doet, was ik geschokt.
Bij de operatie wordt een deel van de tenen van een kat verwijderd, niet alleen de klauwen.
Dit kan het voor katten pijnlijk maken om te lopen en te bewegen.
Na de operatie vermijden veel katten het uitoefenen van druk op hun voorpoten.
Ik heb gezien hoe ze meer op hun achterpoten gaan vertrouwen om zich comfortabel te voelen.
Dit is niet hoe katten horen te lopen.
Door deze verschuiving raakt hun lichaam uit balans.
Na verloop van tijd kan de extra belasting van hun gewrichten leiden tot pijn en problemen, vooral in de heupen en rug.
Sommige katten ontwikkelen zelfs artritis door de manier waarop ze hun gewicht dragen nadat ze zijn ontklauwd.
Katten worden verondersteld hun tenen te gebruiken als ze lopen, en het verliezen van die gewrichten kan hen echt pijn doen.
Meer details over hoe katten de manier waarop ze bewegen na een operatie veranderen, kun je lezen in dit artikel over ontklauwen en gewrichtsproblemen.
Als ik met eigenaren van gezelschapsdieren over declawing praat, deel ik graag andere opties.
Veel katten leren krabpalen gebruiken in plaats van meubels.
Krabpalen zijn er in verschillende vormen en materialen.
Ik plaats ze meestal in de buurt van de plekken waar mijn kat wil krabben.
Nagelkapjes helpen me ook mijn meubels te beschermen.
Deze kleine, zachte doppen passen over de klauwen van mijn kat.
Nagelkapjes gaan een paar weken mee en voorkomen dat scherpe klauwen schade aanrichten.
Ik vind merken als Soft Paws makkelijk thuis toe te passen.
Je kunt meer leren over nagelkapjes op deze pagina over humane alternatieven voor het ontklauwen.
Sommige katten hebben meer hulp nodig om te voorkomen dat ze op de verkeerde plekken krabben.
Ik gebruik afschriksprays of plakband op meubels om mijn kat te leren wat verboden terrein is.
Producten zoals dubbelzijdige tape of sprays maken oppervlakken onaantrekkelijk voor krassen.
De beste resultaten behaal ik door deze te combineren met positieve training.
Regelmatige nagelafwerkingen houden de klauwen van mijn kat kort.
Met een beetje oefening is het knippen van nagels voor ons allebei snel en pijnloos.
Als je meer ideeën wilt, kun je deze lijst met alternatieven voor het ontklauwen van katten bekijken.
Toen ik begon te leren over het ontklauwen van katten, was ik verrast door hoe sterk sommige groepen over deze kwestie denken.
Grote veterinaire organisaties zoals de AVMA en de ASPCA zijn duidelijk tegen declawing, behalve om zeldzame medische redenen.
De American Veterinary Medical Association (AVMA) en de American Society for the Prevention of Cruelty to Animals (ASPCA) hebben duidelijke uitspraken tegen deze procedure.
Ze maken zich zorgen over hoeveel pijn en stress het bij katten kan veroorzaken.
Andere groepen, zoals de World Small Animal Veterinary Association, zijn het daar ook mee eens.
Veel experts op het gebied van dierenverzorging delen dit standpunt.
Hun grootste zorg is de gezondheid en het geluk van katten.
Organisaties zeggen dat het ontklauwen kan leiden tot pijn, zenuwbeschadiging en zelfs veranderingen in het gedrag van een kat.
Op veel plaatsen zijn lokale wetten aangenomen om declawing te beperken of te verbieden.
Steden als Los Angeles en San Francisco hebben het ontklauwen van de meeste katten al illegaal gemaakt.
Voor meer details kunt u deze lijst met meningen van deskundigengroepen en juridische stappen over declawing raadplegen.
Ontklauwen is niet hetzelfde als het knippen van de nagels van een kat.
Het is een ernstige procedure met langetermijneffecten die veel mensen zich in eerste instantie niet realiseren.
Een dierenarts verwijdert tijdens het ontklauwen meer dan alleen de klauw.
De procedure, een onychectomie genoemd, omvat de chirurgische verwijdering van het laatste bot van elke teen, niet alleen van de nagel zelf.
Dit bot lijkt op het verwijderen van het laatste gewricht van elk van mijn vingers.
Het ontklauwen verandert permanent en onomkeerbaar de poten van een kat.
Het verandert de manier waarop een kat loopt, balanceert en zich zelfs gedraagt.
Het genezingsproces kan pijnlijk zijn en sommige katten kunnen langdurig ongemak ervaren.
Sommige rapporten vergelijken de operatie met een amputatie en vermelden complicaties zoals infectie of problemen met lopen. De waarheid over ontklauwen.
Sommige mensen denken dat ontklauwen net zoiets is als een manicure krijgen of nagels laten knippen.
Dit is niet correct.
De procedure is veel ingewikkelder en pijnlijker.
Velen geloven dat het een snelle oplossing is voor krabproblemen, maar het ontklauwen kan leiden tot onbedoelde bijwerkingen, zoals gedragsveranderingen of chronische pijn.
Het is ook een mythe dat katten na een operatie volledig onaangetast blijven.
Sommige katten ontwikkelen langdurige problemen, waaronder mank lopen of het vermijden van de kattenbak.
Ontklauwen gaat niet alleen over de klauwen; het neemt een deel van het bot weg en kan op de lange termijn de gezondheid van mijn kat schaden. Ontklauwen is niet alleen maar het knippen van nagels.
Het ontklauwen kan het fysieke en emotionele welzijn van een kat ernstig beïnvloeden.
Veel dierenartsen en diergroeperingen waarschuwen voor deze risico’s omdat zij de gevolgen van dichtbij hebben gezien.
Door te ontklauwen wordt het laatste teenbot geamputeerd, niet alleen de nagel.
Dit kan leiden tot gezondheidsproblemen op de lange termijn.
Katten kunnen pootpijn, infecties of zelfs kreupelheid krijgen.
Lopen kan moeilijk worden, omdat het ontklauwen de manier verandert waarop de voeten van een kat de grond raken.
Soms ervaren katten zenuwbeschadiging, botfragmenten of pijnlijke hergroei.
Sommige katten mijden de kattenbak of gaan meer bijten als een manier om zichzelf te verdedigen, gedrag dat verband houdt met hun pijn of stress.
Er is ook een groter risico op rug- en gewrichtspijn omdat de manier waarop ze bewegen is veranderd.
Veel katten hebben na het ontklauwen last van complicaties, soms de rest van hun leven.
Voor meer details kunt u de berichtgeving van Humane World for Animals over specifieke langetermijneffecten raadplegen.
De meeste dierenartsen die ik ken, leggen uit dat het ontklauwen geen eenvoudige of minder belangrijke procedure is.
Ze vergelijken het vaak met het afsnijden van de vinger van een mens bij het laatste gewricht, en niet met het knippen van een nagel.
Dierenartsen hebben mij verteld dat infecties, hevige pijn, bloedingen en problemen met de anesthesie vaak risico's met zich meebrengen.
Wanneer zich complicaties voordoen, zijn deze niet altijd mild.
Sommige katten ontwikkelen botschilfers, zenuwbeschadiging of zelfs weefselsterfte.
Als de dierenarts niet het hele bot verwijdert, geneest de poot mogelijk niet goed.
Scherpe botfragmenten kunnen elke stap pijnlijk maken voor de kat.
Vanwege deze ernstige risico's en de kans op langdurig lijden adviseren de meeste dierenartsen veiliger alternatieven, zoals krabpalen en gewone nagelknipsels.
Voor meer informatie kunt u terecht bij het Pet Resource Center van Kansas City, waar gedetailleerd wordt uitgelegd waarom dierenartsen voorzichtig zijn met het ontklauwen.
