Alle aanbevolen producten zijn gekozen door het redactieteam van GreatPetCare en weerspiegelen geen directe goedkeuring door de auteur of recensent.
Merkt u dat uw kat meer jeukt en likt dan normaal? Hoewel katten nauwgezette trimmers zijn, duidt een escalatie van dit gedrag vaak op een onderliggend probleem. Overmatig krabben kan leiden tot huidirritatie, haaruitval en zelfs open wonden die geïnfecteerd raken. Het begrijpen van de oorzaak is essentieel voor het bieden van de juiste zorg.
Dierenartsen identificeren vaak drie primaire boosdoeners:parasieten, allergieën en psychologische factoren. Hieronder zetten Dr. Colleen Lambo, DVM, van The Vets, en Dr. Carol Osborne, DVM, van het Chagrin Falls Veterinary Center, de meest voorkomende redenen uiteen.
Vlooienbeten zijn de belangrijkste oorzaak van allergische reacties bij katten. De eiwitten in vlooienspeeksel veroorzaken vlooienallergiedermatitis, die zich manifesteert als intens krabben, haaruitval en de gevreesde ‘hotspots’. Een secundaire aandoening, miliaire dermatitis, verschijnt als kleine korstige bultjes over het lichaam. Voortdurend likken kan zweren openen en schimmel- en bacteriële infecties veroorzaken.
Vlooien verspreiden zich door contact met andere besmette huisdieren of besmette omgevingen zoals gras, tapijt, vloerkleden, bladafval, mulch en beddengoed. Vanaf deze oppervlakken kunnen ze op katten en honden springen, wat kan leiden tot een plaag.
Als er geen vlooien zijn, kunnen mijten de boosdoener zijn. Deze microscopisch kleine parasieten graven zich in de huid en veroorzaken schurft:haaruitval, roodheid, korstjes en laesies. Oormijten veroorzaken intense jeuk rond de oren, zwart vuil en secundaire infecties. Mijten kunnen worden overgedragen door contact met besmette dieren of een besmette omgeving, en kittens kunnen deze tijdens het verzorgen van hun moeder overnemen.
Ondanks de naam is ringworm een schimmelinfectie die wordt veroorzaakt door dermatofyten, en niet door een worm. Het irriteert de huid, het haar en de nagels, waardoor krabben en likken ontstaat. Typische symptomen zijn onder meer cirkelvormige plekken van haarverlies met een rode, schilferige huid, onregelmatige rode laesies of zelfs het ontbreken van zichtbare symptomen. Ringworm gedijt goed in warme, vochtige omgevingen en is zeer besmettelijk voor huisdieren en mensen door direct contact of gedeelde items zoals beddengoed en verzorgingsbenodigdheden.
Allergenen zoals pollen, huisstofmijt en schimmels kunnen huidirritatie veroorzaken. Een reactie op deze stoffen leidt tot overmatig likken, kauwen of krabben. De symptomen kunnen gelokaliseerd of wijdverspreid zijn, afhankelijk van de concentratie van het allergeen in de omgeving.
Voedselallergenen (vaak eiwitten) kunnen een jeukende huid veroorzaken, vooral op de oren, het gezicht en de poten. Dr. Lambo merkt op dat getroffen katten ook spijsverteringsproblemen kunnen vertonen. Chronisch likken en krabben kan haaruitval verergeren en leiden tot secundaire huidinfecties als het allergeen niet wordt verwijderd.
Huidirritatie door schoonmaakproducten, stoffen, planten, shampoos of medicijnen resulteert in plaatselijke jeuk en roodheid. De pogingen van de kat om de irritatie te verzachten kunnen de huid verder beschadigen en infecties veroorzaken.
Overgroei van bacteriën en gisten kan optreden wanneer de natuurlijke afweer van de huid wordt aangetast door allergieën of parasieten. Deze infecties presenteren zich als jeuk, puistjes, puisten, haaruitval, roodheid en een onaangename geur. Het behandelen van de infectie en de onderliggende oorzaak ervan is essentieel.
Stress, angst of verveling kunnen dwangmatige verzorging veroorzaken. Dr. Lambo legt uit dat dit gedrag zichzelf kan versterken, wat kan leiden tot chronische huidbeschadiging. Het aanpakken van de geestelijke gezondheidszorg is van cruciaal belang voor blijvende verlichting.
Overmatig jeuk en likken rechtvaardigen meestal een professionele evaluatie. Dierenartsen gebruiken een reeks diagnostiek om het probleem te lokaliseren:
Complexe gevallen kunnen worden doorverwezen naar een gecertificeerde veterinaire dermatoloog voor geavanceerde zorg.
Zodra een diagnose is bevestigd, volgt een behandelplan op maat, waarin vaak omgevingsmanagement, medische therapie en preventieve maatregelen worden gecombineerd.
Secundaire infecties worden onmiddellijk aangepakt met orale antimicrobiële middelen, injecteerbare antibiotica of plaatselijke middelen zoals Tresaderm. Ontstekingsremmende medicijnen kunnen ook worden voorgeschreven om het ongemak te verminderen.
Voor stressgerelateerd likken implementeer je omgevingsverrijking, een consistente routine, kalmerende feromoonverspreiders zoals Feliway en het verwijderen van stressoren (bijvoorbeeld luide muziek). In sommige gevallen worden angststillende medicijnen of supplementen voorgeschreven.
Voortdurende monitoring garandeert de effectiviteit van de behandeling en maakt tijdige aanpassingen mogelijk als er zich nieuwe problemen voordoen.
Door de oorzaak van het jeuken en likken van uw kat te identificeren en aan te pakken, kunt u het comfort herstellen, verdere huidbeschadiging voorkomen en uw katachtige metgezel gezond en gelukkig houden.
