Tijdens elk dierenartsbezoek wordt de hartslag van uw kat geregistreerd, net zoals bij menselijke patiënten. Als u die hartslag begrijpt, krijgt u een basislijn en kunt u gezondheidsveranderingen vroegtijdig opmerken.
Door de hartslag van uw kat te volgen, ontstaat een betrouwbare basislijn. Afwijkingen kunnen wijzen op aandoeningen zoals hyperthyreoïdie, aritmie of stressgerelateerde tachycardie. Door vroegtijdige detectie kan de dierenarts beslissen of behandeling nodig is en wat het plan moet zijn.
Normale waarden verschillen tussen kittens en volwassenen. Een gezonde volwassen kat heeft doorgaans een hartslag in rust van 140–220 slagen per minuut (bpm). Kittens pulseren doorgaans sneller en bereiken in rust vaak 300 bpm.
Omdat dierenartspraktijken stressvol kunnen zijn, is het aantal katten in de kliniek vaak hoger dan thuis. Lichamelijke activiteit verhoogt ook de hartslag:een ontspannen kat in een zonnig raam zal langzamer kloppen dan een kat die een laserpointer achtervolgt.
Hieronder vindt u een referentiediagram waarmee u kunt bepalen wat normaal, laag of hoog is voor een volwassen kat. Individuele variaties komen vaak voor, dus als de snelheid van uw kat consistent naar het hoge niveau afdrijft (zelfs binnen de “normale” band), neem dan contact op met uw dierenarts.
Als de basislijn van uw kat 150 bpm is en u merkt dat deze regelmatig naar 210 bpm stijgt, is dat een rode vlag. Een hartslag lager dan 100 slagen per minuut kan flauwvallen of bewustzijnsverlies veroorzaken en vereist spoedeisende zorg.
Dierenartsen luisteren niet alleen naar het ritme; ze detecteren ook geruis en hartritmestoornissen. Als u het normale bereik van uw kat kent, kunt u veranderingen opmerken die op een probleem kunnen duiden.
Een snel, regelmatig ritme wordt sinustachycardie genoemd . Fysiologische oorzaken zijn onder meer opwinding, inspanning, stress of pijn. Pathologische oorzaken kunnen bloedarmoede, congestief hartfalen, hyperthyreoïdie, infecties, bloedstolsels of elektrische storingen omvatten.
Een langzamer, regelmatig ritme is sinusbradycardie en kan het gevolg zijn van sedatie, anesthesie, toevallen of elektrische afwijkingen.
Dierenartsen zijn het best toegerust om de pols, geluiden en ritme te beoordelen. Als u thuis wilt monitoren, zijn er twee eenvoudige methoden:
Tel het aantal slagen gedurende 15 seconden en vermenigvuldig dit met vier om het aantal slagen per minuut te verkrijgen.
Als de pols van uw kat abnormaal is, maar het dier zich normaal gedraagt, is een routineafspraak vaak voldoende. Als de kat flauwvalt, gedesoriënteerd is, herhaaldelijk moet braken of duidelijke pijn heeft, zoek dan onmiddellijk spoedeisende zorg.
Mocht uw dierenarts een abnormaal percentage bevestigen, dan kan hij of zij het volgende aanbevelen:
Door de onderliggende oorzaak te behandelen – of het nu gaat om hyperthyreoïdie, infectie of bloedarmoede – wordt de hartslag doorgaans genormaliseerd. Als er sprake is van een aritmie, kunnen medicijnen zoals propranolol, atenolol, sotalol of diltiazem worden voorgeschreven en in zeldzame gevallen kan een pacemaker worden overwogen.
Uiteindelijk is uw dierenarts de beste gids voor wat normaal is voor uw individuele kat. Hoewel het nuttig is om alert te blijven op veranderingen in het hartritme, moet u een holistisch beeld houden van de activiteit, eetlust, toiletgewoonten en verzorging van uw kat. Vroege gedragsveranderingen gaan vaak vooraf aan klinische symptomen.
