Terwijl honden vaak de krantenkoppen halen omdat ze kwijlen, kunnen katten ook overtollig speeksel produceren. Begrijpen waarom is cruciaal voor de vroege detectie van gezondheidsproblemen.
Alle katten produceren speeksel, dat het voedsel smeert en de spijsvertering bevordert. Wanneer speeksel zich boven het normale niveau ophoopt, wordt het zichtbaar kwijl. De meeste katten zullen af en toe kwijlen zonder enig gezondheidsrisico, maar aanhoudend of hevig kwijlen duidt meestal op een onderliggend probleem.
Af en toe kwijlen kan voortkomen uit ontspanning of de verleidelijke geur van voedsel. Vaak of overmatig kwijlen is echter vaak een waarschuwingssignaal. Veel voorkomende boosdoeners zijn:
Gevorderde tandvleesaandoeningen veroorzaken pijn en zorgen ervoor dat speeksel uit de mond lekt.
FORL is een katspecifieke tandheelkundige aandoening waarbij tanden worden geresorbeerd, wat leidt tot aanzienlijke pijn en vroeg kwijlen.
Trauma, infectie of vreemde voorwerpen in de mond kunnen kwijlen veroorzaken als reflex om ongemak te verlichten.
De inname van giftige planten (bijvoorbeeld kerstster) veroorzaakt kwijlen terwijl het lichaam probeert gifstoffen te verdrijven.
Maagklachten gaan vaak gepaard met kwijlen bij katten die last hebben van misselijkheid.
Chronische nierziekte leidt tot uremie, wat pijnlijke mondzweren en stinkend kwijlen kan veroorzaken.
Bepaalde antibiotica en andere medicijnen kunnen kwijlen als bijwerking veroorzaken.
In zeldzame gevallen kan hersenzenuwletsel de kaaksluiting belemmeren, wat resulteert in aanhoudend kwijlen.
Een beetje kwijlen vóór de maaltijd of tijdens het aaien is meestal onschadelijk. Waarschuwingssignalen die veterinaire aandacht vereisen, zijn onder meer:
Snelle diergeneeskundige zorg kan complicaties voorkomen en de onderliggende oorzaak oplossen.
Dierenartsen voeren een grondig anamnese- en lichamelijk onderzoek uit, waarbij de nadruk vaak ligt op:
Bij mondeling onderzoek, soms onder verdoving, wordt gezocht naar tandheelkundige aandoeningen, laesies of vreemde voorwerpen. Systemische ziekten kunnen worden vastgesteld met bloedonderzoek, en tandheelkundige röntgenfoto's kunnen verborgen trauma of bederf aan het licht brengen.
De behandeling richt zich op de oorzaak, of het nu gaat om tandheelkundige therapie, medicatieaanpassing, verwijdering van gifstoffen of systemisch ziektebeheer. Zodra het onderliggende probleem is aangepakt, verdwijnt het kwijlen doorgaans.
Hoewel kwijlen niet volledig kan worden geëlimineerd, kan proactieve mondverzorging het risico verminderen:
Vroegtijdige detectie en behandeling zijn essentieel om de mond van uw kat gezond te houden en kwijlen op afstand te houden.
