Kat braaksel. Het hoort bij het katteneigenaar zijn, toch? Je verdraagt het, zoals het scheppen van de kattenbak en het vinden van speelgoed onder de bank, want dat is wat het betekent om een kat in je leven te hebben.
Wat als ik je vertelde dat dat niet waar was? Wat als het niet normaal is dat een kat blijft overgeven?
Doe een beetje onderzoek naar dit onderwerp en je zult merken dat je veel verkeerde informatie krijgt over katten overgeven. Eén site verwees zelfs naar chronisch kotsen bij katten als "normaal braakgedrag van katten."[1] Een ander beschuldigde ingeblikt voedsel dat in de koelkast werd bewaard voor het gedrag.
Professor in veterinaire klinische wetenschappen aan de Ohio State University Tony Buffington vertelde Science Daily , "Er is geen ander zoogdier op de planeet dat niet in het ziekenhuis zou worden opgenomen voor een keer per week overgeven." [2] Alleen omdat dit gedrag bij katten heel gewoon is, wil nog niet zeggen dat het normaal is.
Denk er eens over na de volgende keer dat je een kleine kattenvlek van het tapijt in je slaapkamer schrobt. Vraag jezelf af, moet mijn kat zoveel overgeven?
Hoewel geen van beide soorten braken iets is dat u of uw kat zou moeten verdragen, is het belangrijk om te onderscheiden of uw kat een acute heeft. of chronisch aanval van overgeven. Voor beide typen kan uiteindelijk een bezoek aan de dierenarts nodig zijn, maar voor één type moet u uw kat mogelijk onmiddellijk naar de dierenarts brengen.
Als uw kat chronisch braakt, ervaart u waarschijnlijk geen kattennoodgeval. Dit betekent niet dat u niet hoeft uit te zoeken waarom uw kat overgeeft, maar het is niet nodig om midden in de nacht naar de spoedeisende hulp te rennen.
Als uw kat acuut overgeeft, moet u haar misschien eerder vroeger dan later naar een dierenarts brengen.
Als uw kat maar één tot drie keer heeft overgegeven, maar daarna geïnteresseerd is in eten en niet meer braakt na het eten, en als ze zich op haar gemak voelt, is het waarschijnlijk oké als u haar niet haasten naar de dierenarts.
De enige uitzondering zou zijn als u weet dat uw kat iets giftigs heeft gegeten, zoals een plant, of uw medicatie, of een voorwerp zoals een touwtje. In dat geval is een bezoek aan de dierenarts een noodgeval. Wacht niet om te zien of je kat vanzelf beter wordt.
Als uw kat meer dan drie keer heeft overgegeven, het eten niet binnen kan houden en lusteloos lijkt, moet ze zo snel mogelijk worden gezien. Als uw kat ernstig ongemak heeft, niet wil bewegen of snel achteruit lijkt te gaan, wacht dan niet. Breng haar naar de dierenarts voor noodgevallen.
Of uw kat nu al een tijdje regelmatig moet overgeven, of dat het braken net is begonnen en u uw kat naar de spoedeisende hulp brengt, er zijn enkele dingen die u kunt doen om uw dierenarts te helpen het probleem van uw kat tot op de bodem uit te zoeken.
Noteer de antwoorden op deze vragen en wees voorbereid om ze met uw dierenarts te delen:
Noteer ook wat u opmerkt over de kwaliteit van het braaksel van uw kat. Kleur kan uw dierenarts soms naar het probleem verwijzen. Geel braaksel kan een teken zijn van een leverziekte (maar kan ook een teken zijn dat uw kat iets geels heeft gegeten!). Onverteerd voedsel in het braaksel kan wijzen op voedselintoleranties, allergieën, irritatie in het bovenste deel van het maagdarmkanaal of een obstructie.
Alleen omdat je kat de hele tijd braakt, wil nog niet zeggen dat het "normaal" is. Als uw kat regelmatig moet overgeven, moet u weten waarom. Hier zijn enkele mogelijke redenen waarom uw kat chronisch moet overgeven:
Plots begonnen de zieke katten er beter uit te zien. Hun jassen waren glanzender, hun ogen waren helderder en de katten stopten met braken en misten hun kattenbak. Ze hield deze routine 77 weken vol. Maar soms ging Stella op vakantie en hadden de katten een andere verzorger. Telkens wanneer ze wegging, of als de routine van de katten op enigerlei wijze werd verstoord, begonnen alle katten - zowel ziek als gezond - weer te braken en buiten hun kattenbak te plassen en te poepen. In feite braken de gezonde katten net zo vaak als de zieke katten, en het aantal braakincidenten verdrievoudigde wanneer de routine van de katten op enigerlei wijze werd veranderd. 
Wat deed Stella waardoor braken tot een minimum werd beperkt? 
Zowel IBD als lymfoom kunnen ervoor zorgen dat een kat met enige regelmaat moet braken:tweemaal per maand tot zo vaak als dagelijks. Katten die lijden aan inflammatoire darmaandoeningen beginnen vaak af te vallen omdat hun darmwand het vermogen verliest om voedingsstoffen uit hun voedsel op te nemen. Interessant is dat kattenbezitters hierdoor vaak een toename van de eetlust van hun katten opmerken, zelfs als het braken toeneemt.[5] Dr. Gary Norsworthy, een dierenarts die een kattenpraktijk runt in Texas, voerde twee retrospectieve onderzoeken uit. Hij keek terug op de medische dossiers van 100 katten die eigendom waren van een klant en die last hadden van chronisch braken, evenals andere symptomen zoals diarree en gewichtsverlies. Van de 100 katten hadden er 99 een chronische darmaandoening.[6] Hij voerde nog een studie uit met 300 katten gedurende vijf jaar die leden aan braken en andere symptomen, en biopsieën van hun dunne darm hadden. 288 van de 300 katten hadden chronische darmaandoeningen.[7]Chronische darmaandoeningen, of ze nu worden veroorzaakt door IBD of lymfoom, is waarschijnlijk een veel voorkomende oorzaak van braken bij katten. 
Spieren, inclusief die in de darmwand, trekken te snel samen, waardoor het voedsel snel doorkomt en diarree veroorzaakt. Soms trekken de spieren omgekeerd samen, waardoor braken ontstaat. Gelukkig is er een eenvoudige bloedtest om te controleren op hyperthyreoïdie. 
Leverlipidose is de meest voorkomende oorzaak van leverziekte bij katten. Het is het gevolg van een ophoping van vet in de lever, wat leidt tot leverfalen.[8] Ironisch genoeg kan een slechte eetlust voor zelfs maar een paar dagen hepatische lipidose veroorzaken. Dus als uw kat een acute aanval van braken ervaart waardoor hij zich korte tijd onwel voelt, kan dit een chronisch en veel ernstiger probleem worden.
Dit is verre van een volledige lijst. Er zijn te veel ziekten die ervoor kunnen zorgen dat een kat moet overgeven. Maar het belangrijkste punt is dat chronisch braken een teken kan zijn dat uw kat zich niet goed voelt en geen "gedrag" dat u gewoon moet accepteren.
Begin met het bijhouden van een logboek van het braken van uw kat. Na een maand of twee zult u misschien verrast zijn om een patroon te zien, of om te zien hoe vaak uw kat overgeeft. Dit soort harde gegevens zijn zeer nuttig voor uw dierenarts bij het opsporen van de oorzaak van het braken van uw kat.
Bedenk hoe u de lessen van het FIC-onderzoek kunt toepassen op het leven van uw kat. Kattenstress is echt. Een kat heeft misschien geen hypotheek om te betalen, of een boze baas om mee om te gaan, maar hun "dingen" veroorzaken hen net zoveel stress als die van jou. Is er iets dat u kunt doen om het leven van uw kat voorspelbaarder en ook meer verrijkend te maken?
Bespreek uw zorgen met uw dierenarts. Laat niemand je vertellen dat "alle katten overgeven" en dat je moet negeren wat een ernstig onderliggend medisch probleem zou kunnen zijn.
