Als u ooit heeft gehoord dat aflatoxine in hondenvoer aanleiding geeft tot een terugroepactie voor hondenvoer, vraagt u zich misschien af wat aflatoxinen zijn en waarom ze een merk voor diervoeding ertoe kunnen aanzetten een veiligheidswaarschuwing aan consumenten te geven. Wat nog belangrijker is:misschien wilt u weten hoe bezorgd u zich moet maken.
De waarheid is dat aflatoxinen in veel commercieel huisdiervoer worden aangetroffen en dat ze dodelijk kunnen zijn. We gaan kijken naar wat aflatoxines zijn, hoe aflatoxinevergiftiging bij honden kan optreden en wat u moet doen als u zich zorgen maakt.
Aflatoxine is een soort mycotoxine, een naam die wordt gegeven aan natuurlijke gifstoffen die door schimmels worden geproduceerd (1). Deze schimmels groeien onder bepaalde omstandigheden op bepaalde voedingsmiddelen, meestal in warme en vochtige klimaten. Er wordt zelfs geschat dat 25 procent van de voedselgewassen in de wereld besmet is met mycotoxinen (2).
Aflatoxine B1 is een van de meest voorkomende en meest giftige mycotoxinen. Het wordt meestal geproduceerd door Aspergillus schimmels, die meestal groeien op gewassen zoals rijst, tarwe en maïs, en sommige noten en zaden.
Honden zijn bijzonder gevoelig voor aflatoxinen en verdragen minder dan 50 delen per miljard voordat de symptomen van aflatoxinevergiftiging beginnen (3). Dit maakt honden minstens vier keer gevoeliger dan varkens en ruim zes keer gevoeliger dan runderen.
Eenmaal gegeten wordt het aflatoxine in de bloedbaan opgenomen en vindt het zijn weg naar de lever, waar het wordt omgezet in een epoxide dat zich aan DNA bindt (4). Dit beschadigt niet alleen de lever, maar kleine, niet-fatale doses gedurende een lange periode kunnen groeiproblemen, immunosuppressie en kanker veroorzaken (3). Uit een recent onderzoek is een verband gebleken tussen een lage blootstelling aan aflatoxine en borst- (borst)kanker bij honden (5).
Honden krijgen over het algemeen aflatoxinevergiftiging door het eten van besmet voedsel. Dit kan worden veroorzaakt door zelfgemaakt voedsel (6), commercieel voedsel voor huisdieren (7) of zelfs iets dat een hond tijdens een wandeling heeft weggevaagd. Aflatoxinevergiftigingen komen vaak voor bij uitbraken, omdat één beschimmelde partij voedsel door veel huisdieren kan worden opgegeten. Aflatoxinevergiftiging verspreidt zich echter over het algemeen niet van huisdier naar huisdier.
Aflatoxinen worden voornamelijk geproduceerd door schimmels van de Aspergillus familie. Deze schimmels komen veel voor in tropische en subtropische delen van de wereld (4) en groeien meestal op:
Deze gifstoffen kunnen groeien in het veld of in opslag, maar de groei is waarschijnlijker bij bepaalde temperaturen en vochtigheid. Hierdoor kunnen bepaalde tijden van het jaar of de opslagomstandigheden riskanter zijn voor de groei van aflatoxine.
Beschimmeld voedsel bevat vrijwel zeker mycotoxinen, inclusief aflatoxinen, en mag nooit aan honden worden gevoerd. Aflatoxinen kunnen echter de omstandigheden bij voedselbereiding overleven en kunnen daarom in onzichtbare hoeveelheden in het eindproduct aanwezig zijn. Dit kan gelden voor commerciële voedingsmiddelen (4) of zelfs voor snacks zoals pindakaas.
Hoewel besmetting van hondenvoer met aflatoxine zeldzaam is (8), kan het uiterst ernstig zijn. Het is altijd een verstandige voorzorgsmaatregel om teruggeroepen hondenvoer in de gaten te houden.
De hondenvoerindustrie doet er alles aan om ervoor te zorgen dat aflatoxinen niet aanwezig zijn in huisdiervoer. Ten eerste voeren ze strenge controles uit op de kwaliteit van de ingrediënten en voeren ze sorteringen uit om ervoor te zorgen dat beschadigde granen niet in het voedsel terechtkomen. Hitte en druk doden alle overgebleven schimmels, maar kunnen geen enkel gif vernietigen dat ze al hebben geproduceerd. Ook kunnen er bindende ingrediënten aan het hondenvoer worden toegevoegd om de opname van eventuele aflatoxinen in het voer te verminderen (9). Goede door specialisten ontwikkelde opslag- en testprotocollen zorgen ervoor dat besmetting zelden voorkomt en dat eventuele problemen doorgaans in een vroeg stadium worden opgemerkt (en aangepakt) (10, 11).
Ondanks dit alles komen er terugroepingen van huisdiervoeding voor als gevolg van aflatoxinebesmetting, gemiddeld minder dan één per jaar (9). Een terugroepactie heeft doorgaans betrekking op een batch, of meerdere batches waarvan bekend is dat ze tegelijkertijd worden geproduceerd, en dit betekent niet noodzakelijkerwijs dat elke zak in de batch hierdoor wordt beïnvloed. Soms, zoals bij de recente terugroepactie van Sunshine Mills, wordt bij routinetests één enkele betrokken zak aangetroffen en wordt besloten de partij terug te roepen voor het geval andere zakken betrokken zijn.
Als uw hondenvoermerk een terugroepactie voor aflatoxine-hondenvoer uitvaardigt, controleer dan de informatie zorgvuldig om er zeker van te zijn dat het dezelfde smaak, hetzelfde bereik en dezelfde samenstelling heeft als het voer dat uw hond eet. Als u de verpakking heeft, moet u het partijnummer vergelijken met die in de terugroepactie om te bevestigen dat u een betrokken partij heeft (12).
Als uw hondenvoer deel uitmaakt van een terugroepactie voor aflatoxine:
Als uw hond de pech heeft om met aflatoxine besmet voedsel te eten, kan hij een reeks symptomen ervaren, waaronder lethargie, braken en verlies van eetlust. Bij onderzoek kunnen ze geelzucht hebben, wat tot uiting komt in een gelige tint van het tandvlees en de ogen.
Mogelijk merkt u ook deze symptomen van aflatoxinevergiftiging op bij honden:
Hoewel sommige van deze aflatoxinesymptomen duidelijk en plotseling zijn, kunnen kleinere doses aflatoxine zich in de loop van de tijd ophopen, waardoor subtiele symptomen ontstaan die gemakkelijk over het hoofd worden gezien. Dit betekent helaas dat er enkele weken kunnen zijn verstreken sinds de blootstelling, wat de diagnose moeilijk maakt.
Kleine doses over een lange periode kunnen gezondheidsproblemen op de langere termijn veroorzaken, zoals kanker en immunosuppressie (3).
Helaas lopen honden die worden blootgesteld aan aflatoxinen of een aflatoxinevergiftiging ervaren, het risico op overlijden of euthanasie vanwege de ernst van de aandoening.
Als uw hond symptomen vertoont of als hij contact heeft gehad met een teruggeroepen partij hondenvoer, moet hij onmiddellijk een dierenarts raadplegen. De leverschade veroorzaakt door aflatoxinen is niet altijd meteen zichtbaar, wat betekent dat een veterinair onderzoek en bloedonderzoek nodig zijn om te bepalen of een dier getroffen is.
Bloedonderzoek controleert op verschillende leverenzymen, die verhoogd kunnen zijn in geval van leverschade. Een stollingsprofiel geeft ook aan of leverschade mogelijk invloed heeft op het vermogen van uw hond om bloed te stollen.
Leverbiopten kunnen ook nodig zijn (13), wat de beste manier is om de diagnose te bevestigen. Deze procedure kan echter niet worden uitgevoerd bij een ernstig zieke hond, vooral niet bij een hond met stollingsproblemen.
Er worden urinetests ontwikkeld die kunnen helpen bij het diagnosticeren van aflatoxinen in hondenurine (14).
Het voer van de hond kan ook worden getest, maar het is belangrijk om te beseffen dat een negatief resultaat niet noodzakelijkerwijs uitsluit dat aflatoxinetoxiciteit de oorzaak van de symptomen is. Het kan zijn dat de hond de aflatoxinen nog steeds heeft opgegeten aan het einde van een oude partij voer of tijdens een wandeling.
Er bestaat geen specifieke behandeling of tegengif voor een vermoedelijke aflatoxinevergiftiging, dus de meeste dierenartsen of spoedziekenhuizen zullen de lever van uw hond ondersteunen in de hoop dat deze kan genezen. Dit vereist intensieve zorg in een dierenziekenhuis om reguliere medicatie en monitoring mogelijk te maken.
Het is echter belangrijk om te beseffen dat de prognose voor aflatoxinevergiftiging, vooral bij honden die symptomen vertonen, slecht is, en dat euthanasie een veel voorkomende keuze is voor deze honden.
Omdat honden vaak niet eten en mogelijk braken of diarree hebben gehad, is een ziekenhuisopname voor een infuus (intraveneuze vloeistoffen) meestal noodzakelijk. Medicijnen tegen braken en antibiotica zullen meestal ook worden gegeven, naast een geschikt, leverveilig, uitgebalanceerd dieet. N-acetylcysteïne kan de lever ook helpen bij het produceren van de enzymen die nodig zijn om aflatoxine uit het lichaam te verwijderen (15).
Honden die de initiële vergiftiging overleven, kunnen vaak aanhoudende leverproblemen hebben. Silymarine (Mariadistel) en SAMe zijn twee leverondersteunende voedingsstoffen die kunnen worden gegeven aan honden met aflatoxinevergiftiging, en die ook naast vitamine E en zink kunnen worden gebruikt. Honden moeten deze supplementen mogelijk levenslang krijgen.
Omdat het een intensieve behandeling nodig heeft, zijn de kosten van aflatoxinevergiftiging hoog. Bij honden die zich met symptomen bij de dierenarts melden, zal de zorg waarschijnlijk $3.000 of meer kosten als ze overleven en worden ontslagen. Het is ook waarschijnlijk dat honden hun leven lang voortdurend medicatie en regelmatige controles nodig zullen hebben, wat de kosten van behandeling en verzorging verder zal verhogen.
Als blijkt dat de aflatoxine verband houdt met een dieet, kan de voedselproducent in sommige gevallen helpen met de kosten. Een huisdierenverzekering dekt deze kosten vaak ook, dus het is de moeite waard om uw financieringsmogelijkheden te onderzoeken wanneer u een beslissing neemt over de behandeling van uw huisdier.
Omdat aflatoxinevergiftiging ernstig is, vraagt u zich misschien af hoe u aflatoxine in hondenvoer kunt vermijden. Er is geen definitieve manier om te voorkomen dat uw huisdier aflatoxinevergiftiging oploopt, maar er zijn wel enkele dingen die u kunt doen om het risico ervan te helpen verminderen.
Zoek naar kwaliteitsmerken voor hondenvoer . Koop voedsel van gerenommeerde fabrikanten met de juiste test- en terugroepprocedures.
Raadpleeg voedingsdeskundigen voor huisdieren . Als u zelf voedsel maakt, raadpleeg dan een veterinaire voedingsdeskundige voor advies over het verminderen van het risico op het gebruik van besmette ingrediënten.
Oefen met de juiste opslag . Bewaar gekochte dierenvoeding in de originele verpakking. Dit houdt het verser en betekent dat u het lotnummer kunt controleren op terugroepacties.
Houd de lotnummers vast . Bewaar lotnummers en UPC-labels minimaal 3 maanden nadat een zak voedsel op is – een envelop in een la werkt goed.
Blijf op de hoogte van terugroepacties . Houd rekening met terugroepacties voor hondenvoer, zodat u zo snel mogelijk op de hoogte bent van eventuele problemen met het door u gekozen voer.
Controleer uw voorraad hondenvoer . Droge hondenbrokjes zijn meestal te droog om schimmels te laten groeien, maar voedsel dat vochtig of oud wordt, moet u weggooien, omdat dit kan leiden tot schimmelgroei en de productie van mycotoxinen.
Pas thuis goede voedselhygiëne toe . Bewaar natvoer na opening in de koelkast, gebruik het voer vóór de houdbaarheidsdatum, voer geen voer dat er beschimmeld uitziet of stinkt, en maak de voerbak van uw hond regelmatig schoon om het risico op door voedsel overgedragen ziekten te verminderen.
var myLandbot =nieuwe Landbot.Livechat({
configUrl:‘https://chats.landbot.io/v3/H-957566-N7L7ZGTFJ0U0YGY1/index.json’,
});
