Het begon allemaal met een sms van mijn volwassen dochter Molly, die in Mexico woont:"Mam! Ik heb een hond die jullie zouden moeten adopteren! De liefste engel ooit. Ze is een klein puppy met een licht gehandicapt achterpootje. Ze kan lopen, maar daardoor zit ze ook veel. Kunnen we haar mee naar huis nemen?"
Ik wist dat Molly min of meer een grapje maakte, omdat zij in Mexico was en ik in New Hampshire. Nog . . . foto's en video's volgden snel. "Ze is echt het schattigste!" Molly gutste.
Eén video laat zien hoe de puppy Molly's schoenveter vastgrijpt en niet loslaat:slimme hond! Een paar uur later ontving ik nog een sms van Molly dat zij en haar collega Mariam de pup naar een plaatselijke dierenarts hadden gebracht die de puppy had ontwormd en schoongemaakt. Haar haar was vlekkerig en haar ribben waren zichtbaar. De dierenarts schatte dat ze ongeveer een maand oud was.
De dierenarts vermoedde dat de puppy door een motorfiets was aangereden of misschien was geschopt, waardoor een van haar achterpoten gewond was geraakt. Het goede nieuws was dat het niet kapot leek te zijn en na verloop van tijd zou blijven genezen.
De volgende ochtend kreeg ik foto's van Molly en de puppy die lekker in bed lagen in Molly's hotelkamer. Zucht. Ze zagen er allebei gelukzalig uit.
Molly en Mariam waren op veldopdracht in de staat Oaxaca toen ze de puppy vonden. Ze wonen allebei in Mexico-Stad, ongeveer 480 kilometer ten noordwesten van Oaxaca.
De vrouwen vlogen de volgende dag terug naar Mexico-Stad met – verrassing, verrassing – de puppy aan boord.
Mariam met de puppy.
De familie van Mariam kon de hond ongeveer een maand lang verzorgen. De twee jonge vrouwen hadden gewoon het gevoel dat ze de puppy niet op straat konden achterlaten, nadat ze erachter kwamen dat zwerfdieren routinematig worden opgepakt en vergiftigd om de populatie onder controle te houden. De verdwaalde pup had zich al in hun hart genesteld.
Ondertussen vroeg Molly mij om te helpen bij het vinden van een permanent thuis voor de puppy. Hoewel Molly haar graag had willen behouden, vereist haar werk veel reizen. Ze was niet in de positie om de zwerfhond de tijd en aandacht te geven die ze verdiende.
Gelukkig was het voor mij verrassend eenvoudig om een liefdevol thuis voor de puppy te vinden! Toegegeven, ik werk voor Walkin' Pets en heb een netwerk van VEEL dierenliefhebbers. Maar het kostte me letterlijk ongeveer twee minuten om voor de puppy een prachtig forever home te vinden.
Lily wacht op haar nieuwe zusje!
Het ging als volgt:Mijn collega Karin zit naast mij aan het bureau. Ik kreeg Molly's bericht, keek op van mijn computer en vertelde Karin dat Molly op zoek was naar een thuis voor een zwerfhond in Mexico. Karin sms'te haar moeder, Una, die onmiddellijk terug sms'te dat ze haar zou meenemen. Ik kan het niet helpen dat ik het gevoel heb dat het lot een sterke hand speelde met deze gelukkige puppy!
Ondertussen zorgde Molly voor de benodigde vaccinaties voor de pup in Mexico. Una en Karin noemden haar 'Cali'. Cali zou ook een hondenzus hebben; een kleine poedel genaamd Lily.
Cali woonde ongeveer een maand bij Mariams familie, en daarna een paar weken bij Molly voordat Molly met Cali op sleeptouw naar New Hampshire vloog. Het grote geluk voor hen was dat ze op 19 september aan boord van hun vlucht gingen, ongeveer een uur voordat Mexico-Stad werd getroffen door een enorme aardbeving, waar Molly achter kwam toen ze landden.
De twee brachten een paar dagen bij ons thuis door voordat ze Cali meenamen om haar nieuwe familie te ontmoeten. Molly was erg verliefd op de puppy, maar wist dat ze deed wat het beste was voor Cali.
We regelden een eerste ontmoeting in het kantoor van Walkin' Pets, zodat Cali en haar nieuwe hondenzusje elkaar op neutraal terrein konden ontmoeten. Bekijk de video om te zien hoe dat ging!
De volgende dag reed Molly Cali naar het huis van Una, waar Cali opgewonden rondjes door de woonkamer rende! Onnodig te zeggen dat het erg moeilijk was voor Molly om afscheid te nemen, maar haar hart was vol, wetende dat Cali in zo'n liefdevol huis was.
Cali heeft een geweldige reis achter de rug in haar korte leven. Van geboren worden in de straten van Oaxaca, gewond raken, de schoenveters van mijn dochter uitkiezen om op straat vast te houden, tot het moment dat ze zich die nacht in haar hotelkamer nestelde, naar Mexico-Stad vloog, een tijdje bij Mariams familie woonde en vervolgens in Molly's appartement, naar de Verenigde Staten vloog vlak voordat de aardbeving toesloeg, en uiteindelijk werd omhelsd door een liefhebbend gezin en een lieve poedelzus.
Lot? Kans? Wie weet. Maar ik weet wel dat ze een gelukkige puppy is!
