Anesthesie is een belangrijke medische ingreep waarmee honden op comfortabele wijze operaties en andere medische procedures kunnen ondergaan die ze nodig hebben om gezond te blijven. Omdat het nodig is voor sterilisaties en castraties, zullen bijna alle honden minstens één keer in hun leven anesthesie ervaren.
In dit artikel bespreken we soorten anesthesie, het gebruik ervan en de bijbehorende risico's, en wat ouders van huisdieren kunnen verwachten als hun hond een procedure met anesthesie nodig heeft.
Anesthesie wordt in de diergeneeskunde gebruikt om pijn en bewustzijn tijdelijk te blokkeren tijdens verschillende medische procedures, waaronder operaties, biopsieën en tandreinigingen.
Anesthesie werkt door de zenuwsignalen te verstoren die van het proceduregebied naar de hersenen reizen. Zonder deze signalen kan de hond geen pijn en andere sensaties, zoals hitte, voelen terwijl hij onder narcose is.
Anesthesie kan het hele lichaam van een hond aantasten of bepaalde delen, zoals een poot, afhankelijk van het type medicijn dat wordt gebruikt en de uitgevoerde procedure.
Er zijn drie hoofdtypen anesthesie voor honden:algemene, lokale en sedatie. Er zijn verschillende verschillen tussen deze, waaronder de volgende:
Algemene anesthesie: Wanneer honden algemene anesthesie ondergaan, zijn ze tijdelijk bewusteloos. Ze kunnen geen pijn voelen, kunnen niet bewegen en kunnen zich niets herinneren van de medische procedure. Dit type anesthesie wordt gebruikt voor operaties en tandreinigingen. Het wordt toegediend via een ader, via een gezichtsmasker of via een tracheale buis.
Lokale anesthesie: Bij dit type anesthesie wordt gebruik gemaakt van specifieke zenuwblokkades om te voorkomen dat de hond pijn voelt in plaatselijke delen van het lichaam, zoals een been of arm. De hond is over het algemeen nog steeds bij bewustzijn, maar het proceduregebied heeft geen sensaties. Dit type anesthesie wordt vaak gedaan voor biopsieën en tandextracties en kan worden gebruikt in combinatie met algemene anesthesie om het comfort van de patiënt te verbeteren. Lokale anesthetica worden plaatselijk aangebracht of geïnjecteerd met een naald.
Sedatie: Dit type anesthesie wordt gebruikt om honden te ontspannen en te kalmeren tijdens kleine ingrepen. Honden kunnen nog steeds zelfstandig ademen, maar zijn al dan niet bij bewustzijn, afhankelijk van de gebruikte medicijnen. Deze lichtere vorm van anesthesie wordt vaak gebruikt voor het maken van röntgenfoto's (röntgenfoto's) en voor het reinigen en hechten van wonden. Het kan in de spier of ader worden geïnjecteerd.
Er zijn verschillende redenen waarom een hond mogelijk anesthesie nodig heeft. Dierenartsen kunnen lichte sedatie aanbevelen voor zeer energieke of reactieve honden die eenvoudige procedures nodig hebben, zoals vaccins of nagelknipsels. Diepere sedatie en algemene anesthesie zijn over het algemeen gereserveerd voor complexere chirurgische ingrepen.
Veel voorkomende procedures waarvoor anesthesie wordt gebruikt, zijn onder meer:
Over het algemeen is anesthesie een veilige interventie. Het sterftecijfer voor honden die anesthesie ondergaan, bedraagt minder dan 1 procent (1). Anesthesie is nuttig omdat honden hierdoor procedures kunnen ondergaan die nodig zijn voor een goede gezondheid en kwaliteit van leven.
Mogelijke complicaties van anesthesie kunnen zijn:vertraagde ademhaling, vertraagde hartslag, verlaagde lichaamstemperatuur, lage oxygenatie en lage bloeddruk. Hoewel zeldzaam, kan de dood optreden. Honden met onderliggende gezondheidsproblemen, zoals hartaandoeningen of obesitas, lopen een verhoogd risico op anesthesiecomplicaties.
Oudere honden kunnen gevoeliger zijn voor de effecten van anesthesie, dus dierenartsen zullen zorgvuldig overwegen welk type medicatie en monitoring voor deze patiënten wordt uitgevoerd.
Andere, minder vaak voorkomende complicaties zijn onder meer een allergische reactie op de verdovende medicijnen of aspiratiepneumonie, die kan optreden als een hond vóór de operatie niet nuchter is.
Ouders van huisdieren moeten met hun dierenarts praten over eventuele zorgen die zij hebben over het ondergaan van anesthesie voor hun huisdier. Samen kunnen ze de voordelen en risico's van anesthesie afwegen en tot een weloverwogen besluit komen.
De kosten voor anesthesie kunnen sterk variëren, afhankelijk van de geografische locatie van de dierenarts en het type anesthesie dat wordt gebruikt. Lokale blokkades zijn de goedkoopste optie en kosten tussen de $50 en $100, terwijl algemene anesthesie de duurste optie is, die doorgaans tussen de $150 en $300 ligt. Lange procedures kunnen iets duurder zijn.
Voordat een hond verdoofd wordt, voert de dierenarts een preoperatieve controle uit van de algehele gezondheid van de hond. Dit gebeurt met een grondig lichamelijk onderzoek, bloedonderzoek en urineonderzoek om eventuele problemen te identificeren die de anesthesierisico's kunnen vergroten, zoals onderliggende gezondheidsproblemen. Ouders van huisdieren moeten de dierenarts op de hoogte stellen van eventuele medicijnen of supplementen die hun hond momenteel gebruikt.
Nacht vóór de procedure: Zodra anesthesie noodzakelijk wordt geacht, zal de dierenarts de ouder van het huisdier specifieke instructies geven voor de nacht voorafgaand aan de procedure, waaronder het vasten van de hond. Het vasten duurt over het algemeen ongeveer acht uur, maar kan variëren afhankelijk van de grootte van de hond, zijn algehele gezondheid en de aanbevelingen van de dierenarts.
Dag van de procedure: Op de dag van de narcose krijgen honden een licht kalmerend middel en pijnstillers om te ontspannen. Dit kan braken en diarree veroorzaken. De bovenkant van de poot van de hond wordt licht geschoren en schoongemaakt voordat een IV-katheter wordt geplaatst. Met de IV-katheter kan tijdens de procedure vloeistoffen aan de hond worden toegediend en is er toegang tot een ader in geval van nood. Honden kunnen via hun neus aanvullende zuurstof krijgen.
Begin van de procedure: Zodra de dierenarts klaar is om de procedure te starten, wordt een verdovingsmedicijn in de ader geïnjecteerd en wordt een endotracheale buis in de keel geplaatst, zodat de hond tijdens de procedure gasanesthesie en zuurstof kan krijgen. Honden onder narcose worden nauwlettend gevolgd om ervoor te zorgen dat hun vitale functies, zoals bloeddruk, hart- en ademhalingsfrequentie, zo normaal mogelijk blijven.
Na de procedure: Nadat de procedure is voltooid, wordt de gasanesthesie uitgeschakeld, wordt de slang uit de keel van de hond gehaald en wordt de hond gevolgd totdat hij hersteld is. Sommige verdovende medicijnen kunnen worden teruggedraaid door de hond een injectie in de spier te geven om een sneller herstel te bevorderen.
Herstel uit de anesthesie verschilt per individuele hond en het type anesthesie dat wordt gebruikt. De anesthesie verdwijnt over het algemeen en honden keren binnen 12 tot 24 uur terug naar normaal. Oudere honden en honden met een onderliggende leverziekte kunnen langzamer herstellen.
Bijwerkingen van anesthesie bij honden kunnen zijn:
De meeste honden gaan naar huis en slapen de rest van de nacht na een verdovingsprocedure. Het is niet ongebruikelijk dat honden die avond minder eten of hun eten weigeren.
Ouders van gezelschapsdieren moeten hun honden na de procedure thuis nauwlettend in de gaten houden. Als een hond extreem lusteloos is of bleek tandvlees heeft na een operatie, neem dan contact op met een dierenarts.
