Leven met een allergische hond kan vermoeiend zijn; aanhoudende jeuk, verstoorde spijsvertering en nachtelijk krabben kunnen het leven van zowel u als uw huisdier verstoren. Door de exacte allergenen te identificeren, kan een dierenarts een gericht plan opstellen dat de symptomen verlicht en het comfort herstelt.
Hondenallergietesten omvatten verschillende methoden, elk met verschillende voordelen en kosten. In deze gids wordt de wetenschap achter de tests uiteengezet, de meest voorkomende allergeentypen en wanneer testen de juiste keuze kan zijn voor uw huisdier.
Ja. Ongeveer 20% van de honden ontwikkelt tijdens hun leven allergieën, volgens Amber LaRock, een erkende veterinaire technicus bij EmergencyVetsUSA. Recente gegevens uit het State of Pet Health Report 2018 van Banfield Pet Hospital laten een stijging van 30,7% zien in omgevingsallergieën in de afgelopen tien jaar en een toename van 12,5% in vlooiengerelateerde allergieën.
Of de stijging nu een echte toename weerspiegelt of een groter bewustzijn van eigenaren, steeds meer ouders van huisdieren zijn op zoek naar allergietests en op bewijs gebaseerde behandelingen.
Honden kunnen op vrijwel elke stof reageren, maar de meest voorkomende boosdoeners zijn:
Dr. Christina Restrepo, gecertificeerd veterinair dermatoloog bij BluePearl Specialty and Emergency Pet Hospital, merkt op dat omgevingsallergenen per regio en klimaat verschillen, maar vaak de hierboven genoemde items bevatten. Voedselallergieën komen zeldzamer voor (geschat op 0,2% van de honden), maar er kunnen eiwitten bij betrokken zijn zoals rundvlees, kip, eieren, maïs, tarwe, soja en zuivelproducten.
Genetica speelt ook een rol. Rassen zoals Golden Retrievers, Dalmatiërs, Boxers, Labrador Retrievers, Boston Terriers en West Highland White Terriers zijn vatbaarder voor allergische reacties.
Veel voorkomende symptomen zijn intense jeuk, krabben, likken, kauwen en een zichtbaar ontstoken huid. Aanhoudende jeuk kan leiden tot secundaire bacteriële of schimmelinfecties, waardoor de zorg nog ingewikkelder wordt.
Allergietests evalueren hoe het immuunsysteem van een hond reageert op specifieke allergenen. Er worden twee primaire methoden gebruikt:
Deze test wordt uitgevoerd door een gecertificeerde veterinaire dermatoloog en omvat het scheren van een klein gebied op de borst, het injecteren van 60 of meer allergenen vlak onder de huid en het observeren van plaatselijke netelroosreacties. Het wordt doorgaans gedaan onder verdoving of verdoving en wordt beschouwd als de gouden standaard voor de detectie van omgevingsallergieën.
Ook bekend als een RAST-test, kan elke dierenarts bloed afnemen, dat vervolgens naar een laboratorium wordt gestuurd voor analyse van IgE-antilichamen tegen een panel van allergenen. De resultaten duren doorgaans twee tot vier weken en vereisen een zorgvuldige interpretatie.
Beide tests identificeren allergenen uit de omgeving, waardoor een op maat gemaakte ‘cocktail’ voor immunotherapie kan worden gemaakt. Als een hond niet allergisch is voor een bepaald middel, wordt dat allergeen uitgesloten van de behandelmix.
Geen van beide tests detecteert voedselallergieën. Voor het diagnosticeren van een voedselallergie is een gecontroleerd eliminatiedieet nodig gedurende zes tot acht weken, gevolgd door een uitdagingsfase.
Dermatologen screenen op een breed spectrum aan omgevingsallergenen:bomen, onkruid, graspollen, huisstofmijten, schimmelsporen en vlooienspeeksel. In ongeveer 75% van de gevallen kunnen ze de dader identificeren.
De procedure omvat milde verdoving, het knippen van de borstkas en het toedienen van ongeveer 60 intradermale injecties. Een zichtbare bijenkorf duidt op een positieve reactie.
Na een bloedafname wordt het monster naar een gespecialiseerd laboratorium gestuurd voor analyse van IgE-antilichamen. De resulterende gegevens vormen de basis voor een persoonlijk behandelplan voor allergieën.
Het duurt twee tot vier weken voordat serumtests resultaat opleveren en zijn over het algemeen goedkoper dan huidtesten, maar laboratoriumselectie kan de nauwkeurigheid beïnvloeden.
Voedselallergieën worden bevestigd door een hypoallergene dieetproef van 8 weken, gevolgd door een herintroductie (challenge). Een terugkeer van jeuk na de uitdaging bevestigt een voedselallergie.
Deze kits beweren milieu- en voedselallergenen te detecteren via een speekselstaafje dat naar een bedrijfslaboratorium wordt gestuurd. Veterinaire experts waarschuwen echter dat veel merken hoge fout-positieve cijfers melden, en dat deze niet worden aanbevolen als primair diagnostisch hulpmiddel.
Testen zorgen voor een nauwkeurige identificatie van allergenen, waardoor een dierenarts de immunotherapie op maat kan maken. Succesvolle behandelingen kunnen de jeuk elimineren, secundaire infecties verminderen en de veterinaire kosten op de lange termijn verlagen. Eigenaars profiteren ook van een verbeterd huisdiercomfort en minder nachtelijke overlast.
Testen is tijdrovend en vereist inzet van eigenaren en bekwaam veterinair personeel. Het kan tot een jaar duren voordat de resultaten optimaal werkzaam zijn. De succespercentages voor immunotherapie variëren van 60-75%, wat betekent dat een klein deel van de honden mogelijk niet reageert.
De kosten lopen sterk uiteen, en veel eigenaren vinden de combinatie van testkosten, verdoving, vervolgbezoeken en voortdurende behandeling belastend.
Typische uitgaven zijn onder meer:
Voor veel honden met chronische jeuk kunnen allergietesten de levenskwaliteit dramatisch verbeteren. De meeste dierenartsen bereiken een diagnosepercentage van 75%. Als er budgetbeperkingen bestaan, is het starten met een serumtest een kosteneffectieve eerste stap.
Dierenartsen bevelen vaak een evenwichtige aanpak aan:medicatie om acute symptomen onder controle te houden, gecombineerd met gericht testen op aanhoudende of seizoensgebonden allergieën. Door de opties te bespreken met een gecertificeerde dierenarts-dermatoloog, kunt u de beste strategie voor uw huisdier bepalen.
