Onderzoek wijst uit dat e-halsbandtraining onnodige schade kan toebrengen aan honden, waardoor de kans op stress, angst, angst en agressie toeneemt. Krediet:Vera Aksionava | Getty-afbeeldingen E-halsbanden zijn hondentrainingsapparaten die worden gebruikt om verschillende stimuli af te geven aan de hond die de halsband draagt, waaronder auditieve, trillingen en elektrische schokken. Er zijn verschillende elektronische halsbanden beschikbaar:op afstand bestuurbare, geluidsgeactiveerde en “hekloze” insluitingssystemen. De halsbanden zijn ontworpen om de auditieve en/of vibratieprikkel te koppelen aan het afgeven van de schok, zodat honden leren de elektrische stimulus te vermijden door het gewenste gedrag uit te voeren. E-halsbanden worden al sinds de jaren zestig bij hondentraining gebruikt en zijn nog steeds controversieel, omdat ze in veel landen verboden zijn.
Met de opkomst van sociale media en ‘influencers’ voor hondentraining, hebben e-halsbanden meer grip gekregen als gevolg van een heropleving van hun populariteit. Bovendien is in een aantal wetenschappelijke onderzoeken die de afgelopen twintig jaar zijn uitgevoerd de werkzaamheid, voordelen en nadelen van het trainen van honden met e-halsbanden onderzocht.
Tegenstanders van e-halsbanden beweren dat ze pijn veroorzaken, niet effectiever zijn dan humane, op beloningen gebaseerde trainingsmethoden, en een negatieve invloed hebben op het welzijn (Blackwell &Casey, 2006; Schilder &van der Borg, 2004).
Voorstanders van e-halsbanden beweren dat pijn die tijdens de training wordt ervaren niet het ergste gevolg is voor honden en dat de apparaten een waardevol trainingshulpmiddel zijn bij het aanpakken van probleemgedrag zoals roofzuchtig jagen en slechte herinnering (Johnson &Wynne, 2024). Voorstanders van e-halsbanden geloven dat ze “levens redden” door probleemgedrag aan te pakken dat anders tot euthanasie zou leiden.
Ondanks beweringen dat moderne elektronische halsbanden op een laag niveau kunnen worden gebruikt zonder schade aan te richten, waarschuwen onderzoek en consensus van deskundigen overweldigend tegen het gebruik ervan vanwege aanzienlijke welzijnsproblemen.
E-halsbanden zijn afhankelijk van aversieve stimulatie om ongewenst gedrag te onderdrukken, en onderzoek heeft aangetoond dat op straffen gebaseerde methoden stress, angst en pijn kunnen veroorzaken, wat een negatief effect kan hebben op het leren en het gedrag. Uit onderzoeken waarbij hondentraining met een schokhalsband werd vergeleken met positieve bekrachtigingsmethoden bleek bijvoorbeeld dat honden die met e-halsbanden waren getraind meer stressgedrag vertoonden, zoals liplikken, geeuwen en een lagere lichaamshouding (Cooper et al 2014).
In een onderzoek van Schilder &van der Borg (2004) werden de gedragsreacties van honden tijdens trainingssessies met een geschiedenis van e-halsbandtraining vergeleken met een groep honden die niet eerder met een e-halsband waren getraind. De onderzoekers merkten op dat de honden die eerder een e-halsbandtraining hadden gevolgd meer tekenen van stress vertoonden en vermoedelijk hadden geleerd hun eigenaar te associëren met het ontvangen van schokken, zelfs buiten de normale trainingscontext. Ze concludeerden dat de schokken die tijdens de training worden opgelopen niet alleen onaangenaam zijn, maar ook pijnlijk en beangstigend, en dat het welzijn van honden die met e-halsbanden zijn getraind op het spel staat.
Fabrikanten van e-halsbanden beweren vaak dat de toon- en trillingsinstellingen een “niet-aversieve” manier bieden om de aandacht van een hond te trekken, en dienen als een neutraal signaal of herinneringssignaal. Deze beweringen suggereren dat vibratie- of auditieve signalen positieve bekrachtigingstrainingsmethoden kunnen vervangen door een snelle en betrouwbare manier te bieden om met honden te communiceren. Er is echter weinig wetenschappelijk bewijs dat het idee ondersteunt dat deze signalen inherent neutraal of positief zijn vanuit het perspectief van de hond. In plaats daarvan berust hun effectiviteit vaak op dezelfde principes van vermijdingsleren en negatieve bekrachtiging die shocktraining problematisch maken.
Een ander probleem met toon- en trillingstraining is dat ervan wordt uitgegaan dat alle honden deze stimuli op een uniforme manier waarnemen. De gedragswetenschappen benadrukken echter dat leer- en emotionele reacties zeer individueel en contextafhankelijk zijn. Dit betekent dat sommige honden gewend kunnen raken aan trillingen of toonsignalen, terwijl anderen meer stress, verwarring of zelfs op angst gebaseerde reacties kunnen ervaren.
Het gebruik van shockhalsbanden bij hondentraining roept een aantal ethische zorgen op over de humane behandeling van onze hondengenoten. Vooraanstaande veterinaire, dierengedrags- en dierenwelzijnsorganisaties hebben de afgelopen jaren een standpunt ingenomen tegen het gebruik van e-halsbanden, waarbij zij stellen dat de stress, angst, angst en de kans op agressie veroorzaakt door e-halsbanden te groot zijn om e-halsbanden als aanbevolen trainingsinstrument te kunnen beschouwen. Bovendien zijn e-halsbanden in veel landen en staten over de hele wereld verboden of aan strenge beperkingen onderworpen vanwege bezorgdheid over het dierenwelzijn.
Onbevreesde hondentrainers gebruiken geen e-halsbanden omdat ze de nadelige effecten erkennen die deze apparaten kunnen hebben op het gedrag, het leren en het welzijn van honden. In plaats daarvan concentreren onbevreesde trainers zich op het gebruik van goede managementpraktijken, positieve bekrachtiging, het onder de drempel houden van honden voor angst en ongerustheid, en consequent trainen in plaats van te zoeken naar een “snelle oplossing”.
De moderne gedragswetenschap ondersteunt op overweldigende wijze het gebruik van positieve bekrachtigingstraining als de meest effectieve en humane methode om gedrag bij honden te veranderen. Talrijke onderzoeken tonen aan dat op beloning gebaseerde training leidt tot betere leerresultaten, beter welzijn en een sterkere band tussen mens en dier. Daarentegen vergroten aversieve trainingsmethoden zoals e-halsbanden angst, ongerustheid en agressie (Ziv, 2017; de Castro et al., 2020).
China et al (2020) ontdekten bijvoorbeeld dat op beloningen gebaseerde training efficiënter was dan methoden die potentieel aversieve stimuli omvatten, zoals elektrische stimuli. Ze concludeerden dat het professionele gebruik van een beloningsgericht trainingsregime superieur was aan e-halsbandtraining en dat een e-halsband niet nodig is voor effectieve herinneringstraining. Gezien de extra potentiële risico's voor het welzijn van het dier die gepaard gaan met het gebruik van een shockhalsband, concludeerden ze dat hondentraining met deze apparaten onnodig lijden veroorzaakt vanwege het verhoogde risico dat het welzijn van een hond in gevaar komt door het gebruik ervan zonder goed bewijs van verbeterde resultaten.
Positieve bekrachtiging wordt als de gouden standaard beschouwd omdat uit onderzoek blijkt dat honden die getraind zijn met beloningen meer betrokken zijn, aangeleerd gedrag langer vasthouden en minder stressgerelateerd gedrag vertonen.
Andere wetenschappelijk onderbouwde alternatieven voor e-halsbandtraining zijn onder meer:
Uit een groeiend aantal onderzoeken naar het gedrag, de training en het welzijn van honden blijkt dat op beloning gebaseerde training niet alleen over het algemeen beter is voor het hondenwelzijn en de interactie tussen hond en eigenaar, maar ook effectiever blijkt te zijn dan op aversie gebaseerde training voor succesvolle trainingsresultaten.
E-halsbanden kunnen onnodige schade toebrengen aan honden en daarom is het gebruik ervan tot nu toe in veel landen verboden. Het geven van prioriteit aan positieve bekrachtigingstraining en het vermijden van e-halsbanden en andere agressieve trainingshulpmiddelen leidt tot een beter welzijn en een sterkere, meer vertrouwensband tussen hond en eigenaar.
