Dit bericht kan affiliatielinks bevatten. We kunnen geld of producten verdienen aan de bedrijven die in dit bericht worden genoemd.
Er zijn veel populaire films over honden, maar één in het bijzonder raakt het hart van elke hondenliefhebber echt:Hachi:A Dog’s Tale .
Na het zien van de dramafilm uit 2009 vroegen veel kijkers zich af:wat voor soort hond was Hachi? Hachi, een afkorting van Hachikō, was eigenlijk een Japanse Akitainu.
Hachikō was een zeer loyale hond die aan het einde van zijn werkdag op het treinstation op zijn baasje wachtte.
Zelfs nadat zijn eigenaar stierf, wachtte Hachikō nog tien jaar totdat hij van ouderdom stierf.
Het verhaal van Hachikō belichaamt de geest van het Japanse Akita Inu-hondenras. Het ras is sterk, moedig en zeer loyaal aan zijn eigenaar.
Lees verder om meer te weten te komen over het verhaal van Hachikō en over de Japanse Akitanu als ras.
Hoogte: 23 tot 25 inch
Gewicht: 65 tot 70 pond
Levensduur: 10 tot 12 jaar
Kleur: Gestroomd, rood, wit met witte aftekeningen
Belangrijkste kenmerken: Loyaal, sterk, moedig, niet goed met andere honden, onafhankelijk, zware verharers, beschermend, moeilijk te trainen
De beroemde Japanse hond Hachikō (ook bekend als Hachi) was een Akita Inu of Japanse Akita, een groot Japans hondenras dat bekend staat om zijn moed en felle loyaliteit.
Laten we de interessante naam van dit ras eens nader bekijken. 'Inu' betekent in het Japans rechtstreeks 'hond'.
Japanse sprekers noemen ze vaak ‘Akita-ken’, omdat dat de meest gebruikelijke uitspraak is van de kanji (Japanse karakters) voor Akitainu.
Overigens betekent ‘Hachi’ in het Japans acht. “Kō” is een eretitel die aan mannen wordt gegeven en afkomstig is van het vasteland van China.
Daarom betekent 'Hachikō' losjes 'Heer Acht', hoewel het natuurlijk gemakkelijk is om te zien dat de voor de hand liggende bijnaam voor Hachikō eenvoudigweg zou worden ingekort tot Hachi.
In 1924 nam een universiteitsprofessor, Hidesaburō Ueno, in Tokio, Japan, vaak de trein van het station van Shibuya naar de Tokyo Imperial University, vergezeld door zijn hond Hachikō.
Als hij aan het einde van de werkdag terugkwam, werd hij altijd begroet door Hachikō, die overdag alleen het huis verliet en geduldig op zijn baasje wachtte voordat de trein terugkeerde op het station.
Dit bewijst hoe intelligent de Japanse Akita is:Hachikō zorgde elke dag voor het juiste station, perron en tijd.
Maar op een dag kwam Ueno niet terug; hij was overleden terwijl hij een lezing gaf aan de universiteit.
Het was duidelijk dat Hachikō niet kon weten dat zijn beste vriend nooit naar huis zou terugkeren, en hij ging plichtsgetrouw naar het treinstation om de terugkeer van Ueno af te wachten.
Hachikō werd bekend als de meest loyale hond omdat hij elke dag op het station van Shibuya wachtte tot zijn baasje terugkwam, wachtend op zijn gebruikelijke plek op het moment dat de trein arriveerde die zijn baasje naar huis zou brengen.
Ongelooflijk genoeg zette Hachikō dit ritueel voort totdat hij zelf stierf, niet ver van de plek waar hij op zijn eigenaar zou wachten, bijna tien jaar later, in 1939.
Vóór de dood van Hachikō had een van Ueno's studenten, Hirokichi Saito, die bekend was met het Akitainu-ras, de hond opgemerkt op het station van Shibuya.
Op een dag volgde hij de hond naar iemand die hem vertelde over de relatie tussen Hachikō en Ueno.
Saito schreef uiteindelijk een artikel over hoe Hachi trouw zou wachten op de terugkeer van zijn meester. Dit artikel verscheen later in een grote Japanse krant.
Hachikō werd vanaf dat moment in heel Japan bekend en tijdens zijn wachttijden ontving hij vaak eten en lekkernijen. Hachikō werd opgevoerd als een voorbeeld van absolute loyaliteit aan familie, een figuur die iedereen zou moeten proberen te zijn.
Na zijn dood werd een bronzen beeld van hem gemaakt en op hetzelfde treinstation in Shibuya geplaatst waar hij op zijn meester zou wachten.
Zijn stoffelijk overschot werd echter gecremeerd en zijn as werd begraven naast de stoffelijke resten van zijn eigenaar, Hidesaburō Ueno, zodat Hachikō eindelijk een einde kon maken aan zijn lange wachten.
De film Hachi:A Dog's Tale uit 2009 is een bewerking van het originele verhaal van Hachi, opnieuw verteld voor een moderner Amerikaans publiek.
Het is ook een bewerking van de Japanse film Hachikō Monogatari (Het verhaal van Hachikō ). Hoewel er duidelijke verschillen zijn qua locatie en periode, evenals aanvullende subplots, behoudt de film de kern van het originele verhaal.
In de film vergezelt een hond genaamd Hachi zijn baasje 's ochtends naar het treinstation, keert 's middags terug naar hetzelfde treinstation om op zijn baasje te wachten en herhaalt die routine totdat zijn baasje op een dag niet meer terugkomt.
Hachi bleef elke dag trouw op het juiste tijdstip op hetzelfde treinstation op zijn eigenaar wachten tot aan zijn eigen dood, vele jaren later.
De Amerikaanse film lijkt redelijk op de Japanse, heeft zelfs dezelfde subplots aangepast en laat Hachi wegrennen om op zijn eigenaar te kunnen blijven wachten.
De Akitanu waren beroemd en geliefd in Japan en elders, zelfs voordat het verhaal van de meest loyale hond ter wereld werd verteld.
Het ras werd oorspronkelijk ontwikkeld voor de jacht op groot wild in Japan, zoals herten, wilde zwijnen en zelfs beren.
Als zodanig is het niet verrassend om te horen dat de honden van dit ras groot zijn, met sterke spieren, dikke botten, felle beschermende instincten en een alerte houding.
De Akitainu hebben hun naam, Akita, gekregen van de gelijknamige prefectuur in Honshu (het hoofdeiland van Japan), waar ze voor het eerst werden gefokt.
Akitanu heeft altijd een gewaardeerde positie in de Japanse samenleving gehad, en aanvankelijk mochten ze alleen eigendom zijn van samoerai.
Tijdens het Tokugawa-tijdperk (periode van strijdende staten), toen de samoerai op het hoogtepunt van hun macht waren, werden de Akita zelfs beschouwd als de metgezel van de samoerai, waardoor ze werden gemarkeerd als de samoerai onder de honden.
Alles aan het uiterlijk van de Japanse Akita roept kracht en kracht op.
Mannetjes worden bij de schouders 26 tot 28 inch hoog, terwijl vrouwtjes gemiddeld 24 tot 26 inch worden.
Hun verhoudingen voor hun grootte zijn anders dan die van andere grote honden zoals Duitse Doggen of windhonden – de Akitau hebben dikke ledematen met brede schouders en borst en brede hoofden. Ze zijn vaak groter dan lang.
Japanse Akita's hebben een middellange, dikke dubbele vacht die vrijwel constant verhaart, met twee keer per jaar een zwaar verharingsseizoen.
Ze moeten dagelijks worden geborsteld om de hoeveelheid losse haren in hun vacht te verminderen, waardoor ze dof en compact kunnen worden.
Samengedrukte vachten veroorzaken haaruitval en infecties en zijn zeer pijnlijk voor de aangetaste honden.
De vacht van de Akitanu is wit, rood of gestroomd met witte aftekeningen op de borst, het gezicht en de buik.
Ze hebben vaak kleine zwarte vlekjes boven hun ogen, die grappig genoeg op wenkbrauwen lijken.
De Akitainu heeft rechtopstaande oren, waardoor hij een constant alerte blik heeft.
Hun oren moeten één keer per week worden schoongemaakt om er zeker van te zijn dat ophoping van haar of oorsmeer geen infectie veroorzaakt.
De Akitanu is een complexe hond. Hij is zeer loyaal aan zijn eigenaar en ongelooflijk beschermend; het is echter ook een zeer onafhankelijke en niet erg aanhankelijke hond.
Dit maakt hem ideaal voor een alleenstaande of stel dat een toegewijde waakhond wil die niet veel gedoe nodig heeft.
Hoewel het Akitainu-ras niet agressief of gevaarlijk is, zijn Akita's grote en krachtige honden die er niet van houden om bespeeld te worden, aan hun staart getrokken te worden of geplaagd te worden en zich liever terugtrekken uit situaties waarin er kleine kinderen in de buurt zijn.
Wat betreft het houden van een Akitanu met andere honden, raadt de American Kennel Club hem absoluut niet aan.
De Akitainu is een ‘lone wolf’ en speelt over het algemeen niet goed met andere honden. Akita's hebben geen sterke roedelmentaliteit en zullen in de meeste situaties strijden om de beste hond te zijn.
Vanwege de geschiedenis van de Akitanu als jager op groot wild, hebben ze ook een hoge prooidrift en zullen ze de neiging hebben om kleinere huisdieren en kinderen te achtervolgen als ze worden geprovoceerd.
De Akitau werd wereldwijd ongelooflijk populair na de release van de verwesterde Hachikō-film, en veel mensen haastten zich om er een te kopen zonder precies te weten waar ze aan begonnen.
Het is belangrijk om te weten welke zorg het specifieke ras van uw hond nodig heeft voordat u hem mee naar huis neemt.
De Japanse Akita heeft dagelijks behoorlijk wat beweging nodig. Het zijn jachthonden, dus ze moeten zich in een interessante omgeving kunnen begeven om voldoende fysieke en mentale stimulatie te krijgen.
Over het algemeen heeft uw Japanse Akita minimaal een uur per dag beweging nodig, of dit nu lichamelijk of geestelijk is.
Ze houden van wandelen, wandelen en hardlopen, waarbij ze lekker in de natuur kunnen rondsnuffelen.
Als u ze echter meeneemt naar gebieden waar ze zich in de buurt van andere honden bevinden, vergeet dan niet om ze aan de lijn en aan uw zijde te houden, omdat hun bovengenoemde hoge prooidrift in deze situaties voor problemen kan zorgen.
Akitainus is erg intelligent en heeft voldoende mentale stimulatie nodig om te voorkomen dat hij zich verveelt en destructief wordt.
Gebruik puzzels en slowfeeders om ze bezig te houden terwijl je niet bij ze bent.
Als groot hondenras is de Akitanu onderhevig aan de gebruikelijke gezondheidsproblemen zoals heupdysplasie, luxerende patella's en andere gewrichtsproblemen.
Omdat het zeer grote honden zijn, zijn ze bijzonder gevoelig voor knieschijfproblemen.
Breng uw Akitainu jaarlijks naar de dierenarts om hem te laten nakijken. Zelfs kleine gezondheidsproblemen kunnen een aantal jaren onopgemerkt blijven totdat ze grote zorgen worden, terwijl een dierenarts het gezondheidsprobleem veel sneller zal opmerken en preventieve zorg kan bieden.
Over het algemeen is de Japanse Akitanu geen erg trainbare hond. Akita's zijn zeer onafhankelijk en doen het liefst wat ze willen, vooral als ze jouw trainingsstijl niet leuk vinden.
Vermijd saaie, repetitieve taken en betrek ze bij datgene waar ze goed in zijn, terwijl u positieve bekrachtiging gebruikt.
Gebruik hun scherpe neus en jachtvaardigheden in uw voordeel bij het trainen ervan.
Houd er echter rekening mee dat al uw trainingsinspanningen uiteindelijk weinig opleveren vanwege de koppige aard van dit ras.
Consistentie is essentieel bij het trainen van dit ras.
De Akitanu werd door velen in Europa en Amerika gezien als een ideaal ras voor hondengevechten.
Ze jaagden in het wild op elanden, zwijnen en beren, dus waarom andere honden niet voor geld?
Dit leidde ertoe dat veel Akitainus uit Japan werden gehaald en met andere honden werden gekruist om 'betere' vechthonden te ontwikkelen.
Ongeveer tegelijkertijd brak de Tweede Wereldoorlog uit en had het Japanse leger bont nodig om de jassen van hun soldaten te bekleden.
De vacht van de Akitanu werd gewaardeerd om zijn dikke, zachte textuur. De regering heeft bevolen deze honden in te leveren.
Veel eigenaren lieten hun honden ook vrij in het wild, in de hoop dat ze zouden overleven zoals hun voorouders hadden gedaan, gebaseerd op hun wil en jachtvermogen.
Gelukkig konden sommige mensen de broedparen geheim houden, en na tientallen jaren van zorgvuldig fokken werd het Akitanu-ras nieuw leven ingeblazen.
Hij zag er nu echter iets anders uit, met enkele kleine veranderingen in de oog- en oorvorm, omdat hij vaak werd gekruist met Duitse herders.
Hachikō was een Japanse Akita Inu die zelfs na zijn dood uiterste toewijding en loyaliteit aan zijn eigenaar toonde.
Hachikō’s verhaal werd vereeuwigd in een Japanse film en later in een Amerikaanse hervertelling.
Na het zien van de film stroomden veel mensen naar de dierenwinkels om een hond zoals Hachi in handen te krijgen.
Velen waren zeer ontevreden toen ze ontdekten dat de Japanse Akita Inu, hoewel zeer loyaal, koppig en harig was en liever dingen alleen deed dan knuffelen.
Als het bezitten van een hond als Hachikō een droom voor je is, zorg er dan voor dat je eerst al je onderzoek doet, en veel succes! Samenvattend zijn de belangrijkste eigenschappen van de Japanse Akitanu:
Bekijk meer van onze favorieten op onze nieuwe puppychecklist.
