* Petmoo wordt door lezers ondersteund. Wanneer u producten koopt via links op onze site, kunnen we kosteloos een partnercommissie verdienen.
Als verantwoordelijke katteneigenaar is het, net als wanneer u ontdekt welk voer u uw katten moet geven, van essentieel belang om de symptomen en tekenen van verschillende kattenziekten zo vroeg mogelijk te identificeren.
Op deze manier kunt u gemakkelijk de gezondheidsproblemen van uw kat begrijpen en binnen korte tijd veterinaire hulp zoeken. Lees verder voor meer informatie over andere medische aandoeningen en ziekten waar uw kat regelmatig last van heeft.
Kattenkanker is vrij moeilijk vast te stellen. Er is niet één enkele factor die ervoor zorgt dat een kat kanker krijgt. Er zijn veel minder katten die aan kanker lijden dan honden met kanker. Bij katten is het behoorlijk zorgelijk, omdat ze de ziekte vaak goed verbergen.
Symptomen:
Het is heel moeilijk om de kankerziekte bij katten op te merken. Ze hebben de neiging de symptomen te verbergen. Zorgvuldige observatie kan helpen bij het vinden van oneffenheden en knobbels op de externe oppervlakken van de katten.
Voortdurend braken en diarree, ademhalingsmoeilijkheden, verlies van eetlust, ruwe vacht en ongewoon gewichtsverlies zijn enkele van de opvallende symptomen bij katten. Afhankelijk van het type kanker kunnen de specifieke symptomen echter variëren.
Behandeling:
Veel voorkomende behandelingen bij katten voor kanker omvatten chemotherapie en operaties. In zeldzame gevallen adviseren artsen bestralingstherapie voor katten in geval van neustumoren of hersentumoren.
Katten die lijden aan het Feline Immunodeficiëntie Virus (FIV) zijn een behoorlijk lastige ziekte. Het kan zijn dat de symptomen pas over een paar jaar duidelijk worden.
Dit FIV-virus beschadigt en verzwakt het immuunsysteem van de kat. De aanval maakt de kat gemakkelijk vatbaar voor secundaire infecties. Getroffen katten kunnen een aantal jaren leven met de juiste, continue medische zorg en ondersteuning.
Symptomen:
De symptomen van FIV bij katten zijn al jaren niet meer zichtbaar. Zodra de symptomen zich ontwikkelen, kunnen deze voortdurend veranderen en de algemene gezondheid van de kat beïnvloeden.
Sommige symptomen zijn onder meer vergrote lymfeklieren, vervaagde tonen, slechte eetlust, ontstekingen in de ogen, ontstekingen in de lymfeklieren en mond, huiduitslag en roodheid in de huid, niet-genezing van wonden, afscheiding in neus en ogen, gewichtsverlies, bloedarmoede, temperatuurveranderingen en nog veel meer abnormale veranderingen in het lichaam.
Behandeling:
Helaas heeft FIV momenteel geen specifieke behandelingen beschikbaar. Katten kunnen lange tijd asymptomatisch zijn. Daarom worden aan katten behandelingen gegeven die gericht zijn op het verlengen van de asymptomatische periode.
Vaak kunnen dierenartsen medicijnen voorschrijven om secundaire infecties aan te pakken, immuunversterkende medicijnen en elektrolytensubstitutietherapie.
Diabetes treedt op als gevolg van onvoldoende respons op insuline of een gebrek aan insulinehormoon bij katten. Het voedsel valt uiteen in verschillende verbindingen, waaronder glucose. Deze glucose komt via het insulinehormoon in de bloedbaan van de kat terecht.
Wanneer een kat er niet in slaagt insuline aan te maken, schiet haar bloedsuikerspiegel automatisch omlaag. In dit geval treedt er hyperglykemie op, die, mits de juiste behandeling, kan leiden tot verschillende gecompliceerde gezondheidsproblemen.
Symptomen:
Diabetes bij katten komt naar schatting 0,5% tot 2% voor. De symptomen van diabetes bij katten zijn onder meer polydipsie – overmatige dorst, polyfagie – gebruikelijk gewichtsverlies, en polyurea – vaak moeten plassen. Afgezien van de veel voorkomende symptomen, wordt diabetes ook vaak gezien bij zwaarlijvige katten.
Behandelingen:
Dieet is de enige bewezen behandeling voor diabetes bij katten. Voor de kat wordt een dieet met weinig koolhydraten voorgeschreven. Echter, net als bij mensen wordt insulinetherapie ook aan katten voorgeschreven, afhankelijk van de ernst van de diabetes.
Sommige orale medicijnen worden voorgesteld door dierenartsen, maar dierenartsen adviseren de eigenaren van gezelschapsdieren over enkele van de verwachte bijwerkingen die deze orale medicijnen bij katten kunnen veroorzaken.
Om insulinetherapie voor de katten vast te stellen, zijn bloedonderzoeken, fysiochemische tests, urinetests en gedragsobservaties van de katten belangrijke tests die worden uitgevoerd om diabetes te behandelen.
Een overdraagbaar retrovirus (RNA) beschadigt het immuunsysteem van de kat. Het is ook de meest voorkomende oorzaak van gezondheidsproblemen bij huiskatten. Omdat het virus niet meteen tekenen vertoont, moeten alle katten, inclusief de zieke en de nieuwe kat, altijd op FeLV worden gecontroleerd.
Symptomen:
FeLV wordt alleen van de ene kat op de andere overgedragen. Kittens kunnen de ziekte niet van hun moeder oplopen door het geven van melk of in de baarmoeder.
Katten die besmet zijn met FeLV hebben de volgende symptomen:vergrote lymfeklieren, bleek tandvlees, verlies van eetlust en gewichtsverlies, infecties van de luchtwegen, voortplantingsproblemen zoals steriliteit, ademhalingsmoeilijkheden, urineweginfecties, slechte vachtconditie en vachtversnippering, stomatitis, mondzweren, enz.
Deze symptomen kunnen in één keer of in sommige gevallen optreden en nemen geleidelijk aan in intensiteit toe.
Behandeling:
FeLV wordt gediagnosticeerd door middel van ELISA-tests. Omdat FeLV een virusinfectie is, bestaat er geen permanente genezing. Katten die aan kanker lijden, kunnen chemotherapie krijgen. Katten moeten worden gecastreerd en binnen worden gehouden.
Er zijn vaccins beschikbaar voor katten en deze kunnen worden gegeven aan katten die buiten of in opvangcentra leven. Volgens de kattendierenartsen moeten alle katten die ziek zijn en symptomen vertonen, worden onderworpen aan tests.
Katten worden veroorzaakt door geïnfecteerde muggen en blijven een atypische drager van hartworm. Het is bekend dat ze de longen van katten aantasten. Voor katteneigenaren vereist het leven in dichtbevolkte gebieden die besmet zijn met muggen meer overleg met de dierenarts.
Symptomen:
Indicaties van een hartworminfectie bij katten kunnen uitzonderlijk onopvallend of extreem emotioneel zijn. Manifestaties kunnen bestaan uit ernstig hoesten, astma-achtige aanvallen, af en toe spuwen en kotsen, verlies van honger of gewichtsvermindering.
Van tijd tot tijd kan een geïnfecteerde kat problemen ondervinden bij het regelmatig doen van oefeningen zoals lopen, een black-out krijgen of toevallen krijgen, of last krijgen van de nadelige gevolgen van vochtophoping in de buik.
Er is een bijzonder wormprobleem waarbij het bloed dat terugstroomt naar het hart werkelijk wordt belemmerd door een enorme massa wormen. Schokkend genoeg is het eerste teken sinds lange tijd een abrupte ineenstorting van de kat of een onverwachte dood.
Behandelingen:
Katten met hartworm kunnen regelmatig last krijgen van hartwormen, maar de schade veroorzaakt door de wormen is voor altijd en ongeneeslijk. Er bestaat geen specifiek geneesmiddel tegen hartworm.
De eigenaren van katten moeten er rekening mee houden dat de medicijnen die worden gebruikt voor de behandeling van hartworm bij honden de katten niet behandelen, maar complicaties veroorzaken. Het is belangrijk om goede diergeneeskundige zorg voor de kat te krijgen zodra de hartworm wordt gedetecteerd.
Een sterke virusziekte, hondsdolheid, treft het ruggenmerg en de hersenen van alle mensen, honden en katten. In de Verenigde Staten van Amerika is Hawaï de enige staat die geen enkele aanval van hondsdolheid heeft gemeld. Hondsdolheid is in feite 100% dodelijk. Het wordt ten zeerste aanbevolen om uw kat te vaccineren tegen deze dodelijke ziekte.
Symptomen:
Alle hondsdolle katten hebben tekenen van zenuwstoornissen. Enkele betrouwbare symptomen zijn gedragsveranderingen, nervositeit, chagrijnigheid, prikkelbaarheid, enz. Hondsdolheid bij katten vertoont, wanneer deze ernstig wordt, het ‘klassieke gekke hondensyndroom’.
Gewoonlijk hebben katten de neiging de angst voor mensen te verliezen en wild te worden. Abnormale agressiviteit, gemakkelijk te provoceren, verlies van spiercontrole, progressieve verlamming, dood, wordt gezien bij hondsdolle katten.
Behandelingen:
Er bestaat geen behandeling voor hondsdolheid bij katten. En volgens de rechtsstaat moet uw dierenarts de overheidsinstanties informeren over de katachtige.
Totdat de regelgevende instanties van de overheid de kat in quarantaine plaatsen, moeten de katachtigen opgesloten en in quarantaine worden gehouden en moet voorkomen worden dat ze ontsnappen.
