Naarmate mijn kat ouder werd, begon ik regelmatig te braken (vaak een geelgroene tint) en een merkbaar gewichtsverlies. Door zijn eetlust en episoden te volgen, besefte ik dat er iets mis was. Na veterinaire tests en gerichte behandeling daalde zijn braakfrequentie en kwam hij weer op gewicht.
Hoewel bijna elke kat op een gegeven moment zal overgeven, kan groen braaksel alarm slaan. In deze gids wordt uitgelegd wanneer er sprake is van een waarschuwingssignaal, wat dit kan betekenen en hoe u moet handelen.
Braken is een natuurlijke reflex om irriterende stoffen, infecties of onverteerbaar voedsel te verdrijven. De groenachtige kleur duidt meestal op de aanwezigheid van gal – een spijsverteringsvloeistof die door de lever wordt geproduceerd en in de galblaas wordt opgeslagen. Gal komt tijdens de normale spijsvertering in de dunne darm terecht en kan in de maag terechtkomen, waardoor het braaksel een groene tint krijgt.
Op zichzelf is met gal beladen braaksel niet inherent gevaarlijk. Het duidt vaak op een vertraagde maaglediging of milde gastro-intestinale irritatie. De sleutel is om de algehele conditie van uw kat te observeren in plaats van de kleur van het braaksel.
Als braken sporadisch voorkomt en uw kat actief, gehydrateerd en eetbaar blijft, is controle thuis meestal voldoende. Aanhoudend braken, gecombineerd met andere symptomen, rechtvaardigt een bezoek aan de dierenarts.
Volledige anorexia die 24 uur aanhoudt of een langdurige daling van de voedselinname duidt op een ernstig probleem. Als uw kat een hele dag eten weigert, zoek dan onmiddellijk medische hulp.
Weeg uw kat regelmatig met een gekalibreerde weegschaal. Een gewichtsafname gedurende twee dagen zou aanleiding moeten geven tot een afspraak met de dierenarts.
Merkbare verschuivingen zoals lethargie, minder spelen of verstoppen kunnen duiden op ongemak of ziekte. Aanhoudende veranderingen die langer dan een paar dagen duren, vereisen professionele evaluatie.
Regelmatig braken binnen enkele uren, onvermogen om op te staan of tekenen van verwarring kunnen een noodgeval signaleren.
Groen braaksel kan in verschillende vormen voorkomen, die elk op verschillende onderliggende oorzaken wijzen.
Vloeibaar groen braaksel weerspiegelt vaak gal vermengd met maagsappen, wat meestal zichtbaar is als de maag water of voedsel bevat.
Schuimend groen braaksel duidt op een overmatige vermenging van gas en gal, wat vaak voorkomt wanneer maagzuur in de slokdarm terugvloeit.
Slijm is een natuurlijke beschermende laag in de maag en neusholtes. De aanwezigheid ervan in braaksel kan wijzen op een lege maag of een congestie van de bovenste luchtwegen.
Groen braaksel wijst meestal op irritatie of ontsteking in de maag of nabijgelegen organen. Mogelijke boosdoeners zijn onder meer:
Zorg er vóór een dierenartsbezoek voor dat uw kat vrije toegang tot water heeft. Lichte, smakelijke vloeistoffen zoals natriumarme kippenbouillon of tonijnsap kunnen de hydratatie bevorderen. Vermijd lekkernijen en sterk gekruid voedsel totdat het braken afneemt.
Zonder veterinaire begeleiding worden antacida zonder recept niet aanbevolen voor katten. Afhankelijk van de onderliggende oorzaak kan een dierenarts anti-emetica, protonpompremmers of vloeistoffen voorschrijven.
Af en toe groen braken dat binnen een dag verdwijnt en gepaard gaat met normale eetlust en activiteit is meestal geen reden tot ongerustheid. Aanhoudend braken, gewichtsverlies of gedragsveranderingen moeten echter aanleiding geven tot een veterinaire evaluatie. Vroegtijdig ingrijpen leidt vaak tot sneller herstel.
Onthoud:het monitoren van de algehele gezondheid van uw kat en het onmiddellijk inwinnen van advies aan een dierenarts als er alarmsignalen verschijnen, is de beste manier om uw katachtige vriend te beschermen.
