Misschien heb je de term ‘kattenkrabkoorts’ wel eens gehoord, maar veel mensen kennen het alleen als een pakkende uitdrukking. In de diergeneeskunde is kattenkrabkoorts, ook wel kattenkrabziekte of lymforeticulose genoemd, een bacteriële infectie die wordt veroorzaakt door Bartonella henselae. De bacterie komt veel voor bij katten, vooral bij kittens, en volgens de Centers for Disease Control and Prevention wordt tot 40% van de katten op enig moment in hun leven geïnfecteerd.
In tegenstelling tot veel andere zoönotische ziekten kan kattenkrabkoorts zowel onder katten als van kat op mens worden overgedragen. Dit maakt preventie en vroege herkenning belangrijk voor zowel huisdiereigenaren als zorgverleners.
Lees verder voor een uitgebreide gids over de oorzaken, risicofactoren, symptomen, diagnose, behandeling en preventie van kattenkrabkoorts.
Bartonella henselae verspreidt zich via verschillende routes:
Mensen krijgen meestal kattenkrabkoorts door krassen, beten of blootstelling aan het speeksel van een geïnfecteerde kat op een beschadigde huid. Onmiddellijke reiniging met water en zeep is essentieel.
Mensen die veel tijd met katten doorbrengen, vooral kittens, die doorgaans actiever zijn, lopen een groter risico. De aanwezigheid van vlooien versterkt dit risico, aangezien vlooien de voornaamste vector zijn voor Bartonella henselae. Personen met een verzwakt immuunsysteem moeten de symptomen nauwlettend in de gaten houden en onmiddellijk medisch advies inwinnen. Ernstige complicaties kunnen onder meer bacillaire angiomatose (een huid- en inwendige orgaanaandoening) en het oculoglandulaire syndroom van Parinaud (een roze-oogachtige aandoening) zijn.
De meeste geïnfecteerde katten zijn asymptomatische dragers. In zeldzame gevallen kunnen ze tekenen vertonen zoals:
Na blootstelling kunnen mensen het volgende ontwikkelen:
Omdat de ziekte bij katten doorgaans mild of asymptomatisch is, zijn routinematige tests ongebruikelijk, tenzij de kat bekend is met de blootstelling of klinische symptomen vertoont. Behandeling is meestal niet nodig; het immuunsysteem van het dier ruimt de infectie op. Antibiotica worden zelden voorgeschreven en kunnen ineffectief zijn vanwege bacteriële resistentie.
Zorgaanbieders diagnosticeren op basis van lichamelijk onderzoek en bevestigende bloedonderzoeken. De behandeling hangt af van de ernst en patiëntfactoren. Milde gevallen verdwijnen vaak zonder antibiotica, terwijl meer uitgesproken infecties kunnen worden behandeld met een kuur met doxycycline of azitromycine.
Effectieve preventie begint met het beschermen van uw kat:
Hoewel kattenkrabziekte katten zelden schaadt, kan het een ernstig gezondheidsrisico voor de mens vormen. Als uw kat geen vlooien- en tekenpreventieplan heeft, raadpleeg dan een dierenarts om er nu een te implementeren. Nederlandse leden hebben vanuit hun luie stoel onbeperkt toegang tot ervaren dierenartsen – geen wachtkamers of onverwachte rekeningen.
