Waarom heeft mijn hond plotseling moeite met lopen? Een geleidelijk mank gevoel en het plotselinge onvermogen van een hond om zelfstandig op te staan of te lopen, kunnen door veel verschillende factoren worden veroorzaakt. Hoewel ouderdom een rol kan spelen, is er waarschijnlijk nog een andere oorzaak voor de zwakte van de achterpoten van een hond. Plotselinge mobiliteitsveranderingen bij honden worden vaak veroorzaakt door een onderliggende aandoening. Honden met zwakte in de achterpoten moeten onmiddellijk door een dierenarts worden gezien voor een juiste beoordeling en behandeling.
Honden die een of meer van de genoemde symptomen ervaren, moeten een dierenarts raadplegen voor onmiddellijke zorg en behandeling. Honden die onmiddellijke diergeneeskundige zorg krijgen, hebben een betere kans op volledig herstel.
Er zijn veel omstandigheden die van invloed kunnen zijn op de kracht van de benen van een hond. Hier zijn zeven van de meest voorkomende oorzaken van zwakte in de achterpoten bij honden:
Plotselinge verlamming bij honden kan vaak worden toegeschreven aan IVDD. Bij de meeste honden wordt na een periode van inspanning een plotseling mobiliteitsverlies door IVDD vastgesteld. Het is heel gebruikelijk dat de achterpoten van een hond instorten en zelfs verlamd raken na een hernia door IVDD. Tussenwervelschijfziekte is een aandoening van het ruggenmerg die bij honden ernstige rugpijn en verlamming veroorzaakt, vaak met weinig of geen waarschuwingssignalen. Deze aandoening vereist dringende diergeneeskundige behandeling en een operatie om het probleem te verhelpen. IVDD wordt het meest gezien bij teckels, maar andere getroffen rassen zijn onder meer Beagles, Shih Tzu en Bichon Frise.
Een FCE is een beroerte die optreedt wanneer een klein stukje kraakbeen een slagader blokkeert. Honden die een FCE ervaren, zullen een plotseling verlies van de achterbeenfunctie hebben met weinig tekenen van pijn. Honden met FCE kunnen aan de ene achterpoot verlamd raken en aan de andere niet. Dit wordt het meest gezien bij honden van grotere rassen, zoals Labradors en Duitse herders.
Artritis is een pijnlijke gewrichtsaandoening die vooral honden treft naarmate ze ouder worden. Een artritisontsteking veroorzaakt ernstige gewrichtspijn, die de bewegingsvrijheid van een hond kan beperken, waardoor elke stap die hij zet pijnlijk wordt.
Lumbosacrale stenose is een aandoening die de beenfunctie van een hond langzaam beïnvloedt als gevolg van spinale druk veroorzaakt door een vernauwing van het ruggenmerg, vaak door druk door weefsels zoals gescheurde tussenwervelschijven, tumoren, fracturen en ernstige artrose. Honden met spinale stenose hebben moeite met staan en wiebelen als ze lopen. Sommige honden kunnen ook ernstige zenuwpijn in hun achterpoten ervaren. Deze aandoening is zeer pijnlijk en kan leiden tot urine- en fecale incontinentie en verlamming van de staart.
Ook bekend als DM, degeneratieve myelopathie is een progressieve aandoening van de wervelkolom die resulteert in zwakte en verlamming van de achterpoten bij honden. Degeneratieve myelopathie komt het meest voor bij grote honden zoals Duitse herders, maar kan ook gevolgen hebben voor veel andere hondenrassen.
Een knieaandoening waarbij de knie van een hond in en uit glijdt. Klinische tekenen van patellaluxatie zijn onder meer het omhoog houden van de ledemaat en het maken van een konijnensprong.
Neoplasie of kanker kan zich vormen in de lange botten van de achterpoten, het bekken of in structuren van zacht weefsel, zoals zenuwen en kraakbeen. Kankergezwellen kunnen langzaam groeien en geleidelijk tegen de zenuwen drukken of zeer snel ontstaan, zoals osteosarcoom (meestal waargenomen in het scheenbeen en kuitbeen bij grotere honden zoals Rottweilers). Osteosarcoom kan hinken veroorzaken, onwil om gewicht te dragen op de ledematen en zelfs spontane beenfracturen veroorzaken als de kanker te gevorderd wordt.
