Als het gaat om het vermijden van bijtende en stekende insecten, hebben honden niet het beste trackrecord. Onze nieuwsgierige hoektanden vertrappen mierenhopen, jagen op schorpioenen en jagen op bijen. Dit gedrag resulteert meestal in mierenbeten, schorpioensteken en bijensteken.
Als honden niet oppassen, kunnen bepaalde soorten spinnen ook bijten en ontstekingen en ongemak veroorzaken.
Al deze insectensteken en -beten veroorzaken soortgelijke symptomen bij honden. Sterker nog, ze zijn vaak niet van elkaar te onderscheiden. De symptomen van de hele groep worden aangeduid met “overgevoeligheid voor insectenbeten ” door dierenartsen (ook al is een spin technisch gezien geen insect maar een spinachtige).
Als u zich echter zorgen maakt over spinnenbeten bij honden, legt dit artikel uit welke soorten spinnen honden bijten, de symptomen die gepaard gaan met spinnenbeten en of deze beten gevaarlijk kunnen zijn voor onze hondengenoten.
Spinnen bijten zeker honden. Maar gelukkig zijn de meeste beten heel mild, net als bij mensen. In feite zijn spinnenbeten meestal niet te onderscheiden van mierenbeten.
Bijten in het gezicht veroorzaken meestal ernstiger symptomen dan bijten in de voeten of staart. Puppy's en zeer kleine honden hebben een grotere kans op reacties op spinnenbeten vanwege hun kleine formaat.
In warmere streken zijn spinnen het hele jaar door zowel binnen als buiten actief. In koudere klimaten kunnen spinnen hun toevlucht zoeken tegen het weer in schuren, garages en huizen. Spinnen zoals wolfspinnen, kruisspinnen en papa long legs komen overal in de Verenigde Staten voor, maar ze hebben geen “medisch significante” beten.
Wanneer spinnenbeten een reactie bij een hond veroorzaken, zien ze eruit als kleine bultjes (ter grootte van een erwt) die roze of rood zijn. Het is zeer onwaarschijnlijk dat u twee hoektanden ziet. Het gebied kan warmer zijn dan de omringende huid en uw hond kan gevoelig zijn voor aanraking. Spinnenbeten veroorzaken geen bloedingen, tenzij uw hond het gebied rauw kauwt of krabt.
Spinnenbeten bij honden zien er doorgaans hetzelfde uit als mierenbeten en bijensteken. Spinnenbeten komen het meest waarschijnlijk voor op de poot of het gezicht van een hond.
Kleine krasjes die huidirritatie veroorzaken, worden vaak verward met spinnenbeten, net als puistjes en andere soorten huidinfecties. Op dezelfde manier kunnen doornen en andere scherpe stukjes plant wonden veroorzaken die worden aangezien voor spinnenbeten.
Meestal veroorzaken insecten- en spinnenbeten een kleine rode, verhoogde bult op de huid die jeukt of pijnlijk is. Een hond kan proberen op het gebied te kauwen of het aangedane ledemaat omhoog houden tijdens het lopen.
Zonder deze duidelijkere tekenen weten we misschien niet eens dat er een hond is gebeten. Hoewel veel soorten spinnen gif vrijgeven als ze bijten, is dit bij de meeste honden niet genoeg om meer dan een milde, tijdelijke irritatie te veroorzaken.
De symptomen van spinnenbeten zijn meestal mild. Als de beet op een ledemaat zit, kan de hond hinken of weigeren gewicht op de poot te plaatsen. Bijten in het gezicht kunnen plaatselijke zwelling veroorzaken. In zeldzame gevallen zijn ernstigere symptomen mogelijk, waaronder braken, diarree en ademhalingsmoeilijkheden.
De twee soorten spinnen in de Verenigde Staten die sterk genoeg gif bevatten om honden letsel te veroorzaken, zijn de bruine kluizenaarsspin en de zwarte weduwespin . Net als bij mensen kunnen deze spinnen hevige pijn en weefselschade veroorzaken. De ernst van de verwonding hangt af van de hoeveelheid gif die door de spin vrijkomt, de grootte van de hond en de locatie van de beet.
Black Widow-spinnen zijn overal in de continentale Verenigde Staten te vinden. Bruine kluizenaarspinnen komen het meest voor in het zuidwesten, maar hun verspreidingsgebied strekt zich uit tot de zuidelijke staten en het middenwesten.
Bruine kluizenaarsbeten veroorzaken een rood bullseye-patroon en kunnen leiden tot diepe zweren in de huid of huidnecrose (celdood). Zwarte weduwe-spinnenbeten veroorzaken buikpijn en spierstijfheid, gevolgd door verlamming.
Gelukkig zijn beten van giftige spinnen zeer zeldzaam in de Verenigde Staten en zijn ernstige gevolgen van die beten zelfs nog zeldzamer. Beide soorten spinnen geven er de voorkeur aan om weg te rennen en zich te verstoppen in plaats van aan te vallen, dus een hond moet volhardend zijn om door hen gebeten te worden.
Hoewel het zeer zelden voorkomt dat honden ernstige beten krijgen van bruine kluizenaarspinnen of zwarte weduwenspinnen, kunnen beide ernstige symptomen veroorzaken. Bruin kluizenaarsgif veroorzaakt lokale weefselschade en kan leiden tot lokale weefselnecrose. Deze wonden vereisen intensief beheer door een dierenarts en het kan enkele weken tot maanden duren voordat deze genezen zijn. Zwarte weduwegif is een neurotoxine. Het zorgt ervoor dat de spieren gespannen raken en vervolgens verlamd raken. Zwarte weduwegif in een dosis die hoog genoeg is, kan dodelijk zijn, maar dit is uiterst zeldzaam.
Bijten van niet-giftige spinnen vereisen meestal geen behandeling. De symptomen verdwijnen binnen ongeveer een uur. Als u vermoedt dat uw hond is gebeten door een spin (of een mier), is een afwachtende houding meestal aangewezen. Als de symptomen verder gaan dan een lichte jeuk of een heel klein bultje, moet u uw dierenarts of een spoedkliniek bellen.
De uitzonderingen zijn als uw hond allergisch is voor spinnen of zich in een gebied bevindt met bekende giftige spinnen. Dan moet u de spinnenbeet als een noodgeval behandelen en uw hond onmiddellijk naar de dierenarts brengen.
De meeste spinnenbeten vereisen geen behandeling. Als uw hond jeukt of zich ongemakkelijk voelt, kan een dosis antihistaminicum ervoor zorgen dat hij zich sneller beter voelt (uw dierenarts kan aanbevelen welk type antihistaminicum u voor dit soort situaties thuis moet houden en kan de juiste dosis voor uw hond berekenen).
Het aanbrengen van ijs op het gebied kan ook de jeuk of pijn helpen verminderen. Leg nooit ijs rechtstreeks op de huid van uw hond, wikkel het ijs in een handdoek en breng dat in plaats daarvan op de huid aan. Zalven worden meestal niet aanbevolen omdat honden ze zullen aflikken.
Giftige spinnenbeten moeten door uw dierenarts worden behandeld. De behandeling kan bestaan uit wondbehandeling, pijnbestrijding en ondersteunende zorg. Er is een tegengif beschikbaar voor spinnenbeten van zwarte weduwen. Volledig herstel van een zwarte weduwebeet kan enkele weken duren. Het meeste van wat we weten over de behandeling van zwarte weduwe- en bruine kluizenaarsspinnenbeten is geëxtrapoleerd uit de menselijke geneeskunde, omdat het bij honden zo zeldzaam is.
Het is onmogelijk om spinnenbeten volledig te voorkomen. U kunt echter stappen ondernemen om uw huis en tuin minder gastvrij voor spinnen te maken.
Bewaar geen stapels struikgewas of hout waar uw hond vaak komt, aangezien spinnen graag hun huis in deze stapels bouwen. Door uw gras kort te maaien verkleint u bovendien de kans op spinnen- en insectenbeten. Houd uw hond uit schuren, schuren en andere gebouwen die goede huizen voor spinnen bieden.
Als u giftige spinnen vermoedt of heeft gezien, bel dan een ongediertebestrijdingsbedrijf voor een passende verwijdering. Het ongediertebestrijdingsbedrijf kan dan aanvullend advies geven over hoe u het risico op terugkeer van de spinnen kunt verkleinen.
Over het algemeen zijn de risico's van spinnenbeten laag. Aangezien het onwaarschijnlijk is dat u getuige zult zijn van een spinnenbeet, moet u uw gezond verstand gebruiken als u een beet bij uw hond vermoedt. Als de symptomen mild zijn, kunt u waarschijnlijk gewoon controleren. Als de symptomen verder gaan dan een klein jeukend bultje, is het tijd om uw hond naar een dierenarts te brengen.
