Een plotselinge bloedneus (epistaxis) is vervelend voor elke huisdiereigenaar, maar de meeste gevallen bij honden zijn met tijdige zorg onder controle te houden.
Deze gids behandelt de oorzaken van neusbloedingen bij honden, hoe u deze kunt herkennen en welke stappen u moet nemen.
Krijgen honden neusbloedingen?
Absoluut. Honden van elk ras of elke leeftijd kunnen epistaxis ervaren. Hoewel de gebeurtenis zelf vaak voorkomt, kunnen bepaalde rassen en leeftijdsgroepen specifieke triggers zien.
Een bloeding kan één of beide neusgaten aantasten.
Oorzaken van neusbloedingen bij honden
De onderliggende redenen variëren van eenvoudige verwondingen tot ernstige systemische aandoeningen.
- Trauma :Trauma is de meest voorkomende oorzaak. Dit kan het gevolg zijn van gevechten, onbedoelde botsingen met scherpe voorwerpen of botsingen met hoge snelheid tijdens het spelen.
- Infecties of tumoren :Chronische neusinfecties en neustumoren zijn veel voorkomende boosdoeners. Ontstekingen door langdurige infecties of tumorgroei kunnen het delicate slijmvlies eroderen, wat tot bloedingen kan leiden.
- Buitenlandse voorwerpen :Jonge honden die aan de grond snuffelen, steken vaak vreemd materiaal (gras, stokken of klein vuil) in hun neusholtes.
- Auto-immuunziekten :Bij oudere honden kunnen auto-immuunziekten een neusontsteking en daaropvolgende bloedingen veroorzaken.
- Coagulatiestoornissen :Abnormale stolling, zoals de ziekte van VonWillebrand – een genetische aandoening die voorkomt bij rassen als de Doberman en de Duitse herder – kan aanhoudende bilaterale bloedingen veroorzaken.
Andere oorzaken van neusbloedingen bij honden zijn:
- Leverfalen
- Tandziekte
- Hoge bloeddruk
- Inname van rodenticiden
- Schimmelinfectie (Aspergillose)
- Medicijnen (bijvoorbeeld chemotherapie)
- Inname van menselijke niet-steroïde ontstekingsremmende medicijnen
- Door teken overgedragen ziekte (Rocky Mountain Spotted Fever, Ehrlichiose)
Andere symptomen van een bloedneus bij honden waar u op moet letten
Een duidelijk teken is dat er bloed uit de neusgaten stroomt, maar de begeleidende tekens variëren afhankelijk van de onderliggende oorzaak.
- Als er bij uw hond een vreemd voorwerp in de neus zit, zult u merken dat u aan de neus klauwt of herhaaldelijk probeert het uit te stoten, vaak gepaard gaand met bloederig niezen.
- Tandaandoeningen kunnen zich manifesteren als overmatig kwijlen, onwil om te kauwen of regelrechte weigering om te eten.
- Traumatisch letsel uit zich meestal in kneuzingen, schrammen of zwelling rond de snuit.
- Honden die aanzienlijke hoeveelheden bloed inslikken, kunnen overgeven of bloederige ontlasting hebben; deze zijn meestal een direct gevolg van de epistaxis en niet een maag-darmprobleem.
- De toxiciteit van rodenticiden is een medisch noodgeval. Naast bloedingen kunt u ook last krijgen van moeizame ademhaling, bleek tandvlees, hematochezia of opgezette buik.
- Als uw hond systemische symptomen vertoont (lethargie, verlies van eetlust of moeite met ademhalen), zoek dan onmiddellijk medische hulp.
De oorzaak van een bloedneus bij een hond diagnosticeren
Hoewel de bloeding zelf duidelijk is, vereist het vaststellen van de oorzaak ervan vaak een gedetailleerde geschiedenis en diagnostisch onderzoek.
Vragen die uw dierenarts kan stellen zijn onder meer:
- Hoest uw hond bloed op?
- Heeft uw hond rodenticide of andere gifstoffen ingenomen?
- Speelt uw hond ruw met andere dieren?
- Heeft u gemerkt dat er vreemd materiaal in de neus zit?
- Is de bloeding eenzijdig of bilateraal?
- Heeft deze hond eerder een bloedneus gehad?
- Welke medicijnen gebruikt uw hond en kan er sprake zijn van accidentele inname?
- Heeft u zwarte of teerachtige ontlasting, gemalen koffie-braaksel of onverklaarbare blauwe plekken waargenomen?
Tijdens het lichamelijk onderzoek zal de dierenarts letten op:
- Kleur van het tandvlees
- Uitsteeksel van de ogen
- Zwellende neus
- Asymmetrie van het gezicht
- Prominentie van het derde ooglid
- Kneuzingen of verkleuring van de huid
- Vreemd lichaam in de neus
- Indicatoren voor tandziekten (slechte adem, ontstoken tandvlees)
Op basis van de anamnese en onderzoeksresultaten kan de dierenarts het volgende bestellen:
- Routinebloedonderzoek
- Urineonderzoek
- Röntgenfoto's
- Coagulatieonderzoeken
- Schimmelculturen
- Bloeddrukmeting
- Neusuitstrijkje
Voor sommige tests, zoals mondelinge onderzoeken, röntgenfoto's van de tanden en de neus, of tumorbiopten, is anesthesie vereist.
Hoe een bloedneus bij een hond behandelen
De behandeling hangt af van de onderliggende oorzaak. Kleine bloedingen kunnen vaak thuis worden behandeld met eerste hulp, terwijl ernstigere oorzaken veterinaire zorg vereisen.
Bij een kleine bloeding die snel stopt, kunnen deze eerstehulpstappen helpen:
- Blijf kalm :Uw hond voelt uw angst. Door een vaste stem en kalm gedrag aan te houden, kunt u de bloeddruk verlagen en de bloedingen verminderen.
- Breng een ijspak aan :Plaats voorzichtig een koud kompres over de neusbrug om de bloedvaten te vernauwen. Laat bij brachycefale rassen de neusgaten onbedekt om helder te blijven ademen.
- Neem contact op met uw dierenarts :Zodra het bloeden is gestopt, bel dan uw dierenarts voor advies. Dien geen medicijnen toe, tenzij anders aangegeven, en vermijd het inbrengen van wattenstaafjes, omdat deze het slijmvlies kunnen irriteren.
Zoek een dierenarts als:
- De hond heeft een verwonding opgelopen of er zit een vreemd voorwerp in de neus.
- Ademen wordt moeizaam.
- Er zijn tekenen van een systemische ziekte of aanhoudende bloeding.
Hoe u neusbloedingen bij honden kunt voorkomen
Hoewel genetische aandoeningen en kankers niet kunnen worden vermeden, zijn veel neusbloedingen het gevolg van vermijdbare gevaren voor het milieu. Het verminderen van deze risico's kan de kans op epistaxis verkleinen.
- Gebruik hoekkussens op meubelranden.
- Bewaar rodenticide veilig en buiten bereik.
- Bewaar alle medicijnen voor mensen in een afgesloten kast, bij voorkeur hoog.
- Maak de looppaden vrij van los gras, stokken of puin dat zich in de neus zou kunnen nestelen.
Kortom, blijf kalm, pas basis eerste hulp toe, let op aanvullende symptomen en raadpleeg onmiddellijk een dierenarts als de situatie verergert.
