Alle aanbevolen producten zijn geselecteerd door het redactieteam van GreatPetCare en vertegenwoordigen geen directe goedkeuring van de auteur of recensent.
We willen allemaal dat onze honden gezond en actief blijven, en dat betekent ook dat ze hun hart in topconditie moeten houden.
Hoewel honden zelden een hartaanval krijgen zoals mensen, kunnen ze andere hartproblemen ontwikkelen die kunnen leiden tot hartfalen. Het herkennen van de vroege waarschuwingssignalen is de sleutel tot het voorkomen van deze ernstige aandoening.
Hartfalen bij honden treedt zelden plotseling op; het volgt meestal op een periode van onderliggende hartziekte. Regelmatige controles en proactieve zorg kunnen helpen deze risicofactoren onder controle te houden. Hieronder vindt u een gids met wat ouders van huisdieren moeten weten over hartziekten en hartfalen bij honden.
Om de tekenen van hartfalen te begrijpen, is het nuttig om onderscheid te maken tussen hartziekten en hartfalen.
“Hartziekte omvat een reeks aandoeningen die de hartfunctie aantasten”, legt Dr. Hanie Elfenbein uit, een dierenarts in Chattanooga, Tennessee. “Het kan tijdens een routineonderzoek worden gedetecteerd als een hartruis of worden geïdentificeerd door gedragsveranderingen zoals inspanningsintolerantie, lethargie of flauwvallen.”
Als hartziekten onbehandeld blijven, kunnen ze leiden tot congestief hartfalen (CHF). Dr. Elfenbein merkt op:“Bij CHF kunnen de hartspieren het bloed niet langer efficiënt laten circuleren, waardoor vocht zich ophoopt in de longen (linkszijdig falen) of de buik (rechtszijdig falen).”
Het meest voor de hand liggende uiterlijke teken van CHF bij honden is moeizame of snelle ademhaling, en dit vereist vaak dringende diergeneeskundige zorg.
Dr. Weihow Hseuh, assistent-professor cardiologie aan het Cornell University College of Veterinary Medicine, herinnert ons eraan dat “hartfalen het eindstadium van hartziekten is.” Het opmerken van vroege tekenen en het plannen van regelmatige dierenartsbezoeken kan de progressie naar CHF vertragen.
Niet alle hartgeruisen duiden op een ziekte. Puppy’s hebben vaak een zwak, ‘onschuldig’ gemompel dat verdwijnt naarmate ze groter worden. Een ‘pathologisch’ geruis houdt daarentegen verband met hartziekten. Mitralisklepziekte (MVD) is een veel voorkomende oorzaak van pathologisch geruis, vooral bij kleine rassen zoals King Charles Spaniels, Toy Poodles, Cocker Spaniels, Pomeranians en Yorkshire Terriers. Ook grote rassen kunnen getroffen worden.
Dierenartsen controleren routinematig op geruis tijdens lichamelijke onderzoeken, wat het belang van routinebezoeken onderstreept.
Deze subtiele symptomen kunnen gemakkelijk over het hoofd worden gezien, vooral bij oudere honden. Dr. Michael Aherne, klinisch hoogleraar cardiologie aan het University of Florida College of Veterinary Medicine, waarschuwt:“We zouden een luie hond kunnen afdoen als gewoon ouder worden.”
Een duidelijke afname van de energie, desinteresse in spelen of wandelen, of algemene vermoeidheid kunnen echter duiden op gedilateerde cardiomyopathie (DCM), waarbij de wanden van het hart dunner worden en de hartkamers groter worden, waardoor de pompefficiëntie afneemt.
Hoest kan het gevolg zijn van luchtweginfecties of allergieën, maar aanhoudend hoesten – vooral na inspanning of opwinding – kan wijzen op een hartaandoening. Grote rassen vertonen vaak een zachte, verraderlijke hoest die 's nachts uitgesproken kan worden.
Syncope, of flauwvallen, treedt op wanneer het hart hartslagen overslaat, waardoor de bloedtoevoer naar de hersenen wordt verminderd. Dr. Elfenbein legt uit:“Het hart hervat binnen enkele seconden het normale ritme, maar herhaalde episoden kunnen medicatie of een pacemaker rechtvaardigen.” Onmiddellijke veterinaire aandacht wordt geadviseerd.
Naast de eerdere tekenen duiden de volgende symptomen erop dat een hartziekte zich heeft ontwikkeld tot CHF:
Snelle, oppervlakkige ademhaling in rust is de meest gevoelige indicator van CHF. Dr. Aherne adviseert dat een gezonde hond in rust 35-40 keer per minuut moet ademen, en 15-20 keer per minuut tijdens de slaap. Aanhoudende tachypneu na rust rechtvaardigt een dierenartsbezoek.
Bij CHF kan vochtophoping in de longen een vochtige of natte hoest veroorzaken. In tegenstelling tot een droge, stekende hoest die gepaard gaat met een vroege hartziekte, kan deze hoest gepaard gaan met schuimig sputum.
Vochtophoping in de buik (ascites) kan een merkbare zwelling van de buik veroorzaken. Zwelling (oedeem) van de achterpoten komt ook vaak voor. Dr. Elfenbein benadrukt dat elke opgeblazen buik, vooral bij ademhalingsmoeilijkheden, onmiddellijke veterinaire beoordeling moet vereisen.
Wanneer het hart er niet in slaagt voldoende zuurstofrijk bloed af te leveren, kunnen honden instorten of flauwvallen, waarbij het tandvlees of de tong vaak een blauwachtige tint vertonen.
Het goede nieuws is dat veel gevallen van hartziekten kunnen worden opgespoord voordat ze het CHF-stadium bereiken, op voorwaarde dat de eigenaren waakzaam blijven. Dr. Hseuh merkt op:“Verrassingen zijn zeldzaam als de reguliere veterinaire zorg wordt gehandhaafd.”
De belangrijkste waarschuwingssignalen – moeizame ademhaling, snelle ademhaling en oedeem – vereisen onmiddellijke veterinaire aandacht. De behandeling kan medicijnen omvatten zoals Vetmedin (pimobendan) om het hartminuutvolume te verbeteren, evenals diagnostische beeldvorming zoals een echocardiogram of Holter-monitor om het hartritme te volgen.
Zodra de diagnose is gesteld, zijn voortdurende veterinaire follow-ups essentieel voor het behoud van de gezondheid en levenskwaliteit van uw hond. Zelfs vóór een diagnose moeten eigenaren van rassen die vatbaar zijn voor cardiovasculaire stress, hartondersteunende supplementen (verkrijgbaar in de vorm van kauwsnacks, capsules of vloeistoffen) met hun dierenarts bespreken.
