Keep Pet >> Huisdieren >  >> Honden >> Training

Hoe het leren van ASL mijn band met mijn dove honden verdiept

Jarenlang vertrouwde ik sterk op het gebruik van mijn stem bij mijn honden. Mijn ‘zit’ en ‘blijft’ en ‘draaien’ enzovoort gingen vaak gepaard met een handsignaal, maar ik vertrouwde op het signaal van mijn stem. Maar de laatste tijd, toen ik me verdiepte in de Amerikaanse Gebarentaal (ASL), realiseerde ik me dat mijn honden al tientallen jaren dit soort visuele gesprekken met mij proberen te voeren. Ik sprak het nog niet vloeiend.

Hoe het leren van ASL mijn band met mijn dove honden verdiept

De stille taal:wat het leren van ASL mij heeft geleerd over mijn honden

Mijn honden zijn doof. Mijn dochter is slechthorend en ons gezin werkt al sinds haar kindertijd samen om ASL te leren. Het leek ons ​​dus logisch om dove honden te adopteren, zodat we onze training konden integreren in ons ASL-onderwijs. Het gebruik van ASL voor hondentraining gaf ons zelfs een veel robuuster vocabulaire om mee te werken – als ik maar kon leren mijn mond te houden! 🙂

De verschuiving van audio naar visueel

Honden hebben geen gesproken taal; ze hebben een ruimtelijke. Honden gebruiken hun hele lichaam wanneer ze communiceren. Alles doet ertoe:waar en hoe ze staan, de positie van hun oren, hoe ze hun staart vasthouden en bewegen, of hun ogen hard of zacht zijn, of ze hun mond open of gesloten hebben, zelfs als ze hun adem inhouden of rustig ademen. Niemand kan slechts naar één ding kijken, bijvoorbeeld naar de staart, en beslissen hoe een hond zich voelt of wat een hond denkt. Om echt een idee te krijgen van wat er aan de hand is, is het volledige beeld nodig.

In ASL zijn er vijf parameters die grammaticale vereisten zijn. Handvorm, locatie, beweging, handpalmoriëntatie en niet-handmatige markeringen (zoals gezichtsuitdrukkingen) dragen allemaal bij aan het vormen van een teken. Verander er één en je verandert het bord. (Vraag het aan iedereen die per ongeluk 'vrijen' heeft ondertekend, terwijl ze alleen maar een kopje koffie wilden...)

Dus door mijn eigen verbale commando’s tot zwijgen te brengen en me te concentreren op mijn lichaamshouding – niet alleen op mijn handgebaren – zijn mijn signalen zoveel duidelijker geworden voor Penny en Stola. Ja, ik vocaal nog steeds omdat ik een mens ben en er niets aan kan doen, maar de verschuiving van de focus naar mijn bewegingen is dramatisch.

Eén manier om dit te doen:Film je trainingssessies! Ik heb al mijn sessies met Stola gefilmd en hoop er binnenkort een paar op Instagram te posten, maar het hielp me beseffen dat ik elke keer dat ik 'zit' de opdracht gaf een kleine stap vooruit zette. Dat is niet wat ik wilde doen. Hetzelfde geldt voor 'naar beneden'. Ik ontdekte dat ik elke keer dat ik het gedrag aangaf, mijn middel boog, en ik wilde niet in die beweging verankeren met de handkeu.

“Luisteren” met je ogen

Deze uitdrukking is gewijzigd ten opzichte van de manier waarop we praten over het lezen van papieren boeken versus audioboeken:leest u met uw ogen of met uw oren?

In dit geval ‘luisteren’ we met onze ogen naar wat onze honden tegen ons zeggen. Mensen zijn vocaal-zware wezens. Ik weet dat sommige honden dat ook zijn, als je rekening houdt met blaffen, zeuren, huilen, enzovoort. Maar honden zijn meesters in micro-expressies. De manier waarop ze hun oren, hun wenkbrauwen, hun staart bewegen:het vertelt allemaal een verhaal. We moeten met onze ogen naar dat verhaal luisteren.

Het leren van ASL heeft mij geholpen dit concept duidelijk te maken. In ASL hebben werkwoorden een richting. U wijzigt uw bord als u over heuvels of over een vlakke weg rijdt; u verandert uw teken als u op uw tenen loopt of met zware voeten loopt of een sprongetje maakt; je verandert je teken als je zachtjes zingt of opera zingt. Deze bewegingen brengen zoveel betekenis over :

  • Een heupkanteling: Een subtiele verschuiving die aangeeft dat ze op het punt staan een dutje te doen.
  • De Lean: In mij voor een schouderklopje om aan te geven dat ze klaar waren met knuffelen.
  • Gewichtsverdeling: Gewicht aan de voorzijde ter voorbereiding op zoomen versus een ontspannen, gecentreerde houding.

Deze subtiele verschuivingen vertellen een verhaal als we met onze ogen kunnen luisteren.

Gedeelde communicatie opbouwen

Het opnemen van opzettelijke, duidelijke handsignalen heeft de statische elektriciteit in onze training verminderd. Het gaat niet alleen om commando's; het gaat over een diepere, stillere empathie.

Nu hebben we het voordeel van een solide basis in ASL. Toen Astrid misschien negen maanden oud was, begonnen we ASL te leren met een dove mentor, en die individuele aandacht tot Astrid drie werd, gaf ons een ongelooflijke basis voor het gebruik van een tweede taal bij ons thuis. Sindsdien hebben we de afgelopen drie jaar lessen, YouTube-video's, apps, enzovoort samengevoegd om onze ondertekenvaardigheden verder te ontwikkelen.

En de honden gaan met ons mee. Dit omvat niet alleen de specifieke signalen die ik ze leer als gedragssignalen (belangrijke signalen zoals zitten, liggen, blijven, wachten, komen, enzovoort), maar ook het incidentele leren dat gebeurt terwijl ze kijken en leren van hoe we thuis communiceren. Lees hier meer over incidenteel leren bij honden.

Of u er nu voor kiest om ASL te leren om met uw hond te communiceren of u besluit traditionele gehoorzaamheidssignalen te gebruiken, ik daag u uit om aandacht te besteden aan alle non-verbale communicatie die tussen u en uw hond plaatsvindt.

Observeer welk gedrag van u uw hond opgewonden, kalm, overweldigd of zelfs bang maakt. Bouw gedeelde communicatie op door met je ogen te luisteren.

Hoe dat er op dit moment voor ons uitziet:Stola wordt gespannen als iemand haar oren aanraakt. Ze heeft geen oorontsteking, maar mocht ze er ooit een krijgen, dan kan dit geen ramp zijn. Dus ik observeer welke soorten aanrakingen ze wel en niet leuk vindt, en conditioneer wat ze niet leuk vindt. Voor Penny heeft haar slechtziendheid een grote invloed op haar leersnelheid, dus ik werk eraan om te observeren welke lichtomstandigheden haar helpen en welke omstandigheden haar schaden. We weten dat ze helemaal niet goed kan zien bij fel licht en dat ze het echt moeilijk heeft als ze van licht naar donker of van donker naar licht gaat. Ik experimenteer om de beste omstandigheden voor haar te vinden.

Het leren van ASL (en ook de dovencultuur) heeft zoveel veranderd in de manier waarop ik me beweeg en opereer in de wereld. Een betere communicatie met mijn honden is de kers op de taart!

Hoe het leren van ASL mijn band met mijn dove honden verdiept

Als je je eigen band met je hond wilt verdiepen door betere communicatie, is mijn boek For the Love of Dog een aanrader. onderzoekt de wetenschap en het hart achter hoe we contact maken met onze beste vrienden met verhalen over mij en mijn honden Emmett, Lucas en Cooper.

Klik hier om uw exemplaar op Amazon te bemachtigen of hier voor Bookshop.org.

Het is ook beschikbaar op audio als je liever met je oren leest!