In 2018 een kat genaamd Cygnus Regulus Powers verdiende een plekje in het Guinness Book of World Records omdat hij de langste staart ter wereld had. De zilveren Maine Coon, bijgenaamd Cy, heeft een staart van 17,58 centimeter lang. Zijn baasjes moeten oppassen dat ze niet op zijn staart trappen of hem tussen de deuren vangen. En Cy moet wat extra tijd aan de verzorging besteden om ervoor te zorgen dat zijn hele staart er op zijn best uitziet.
Er zijn katten met korte staarten, katten met lange staarten en katten zonder staart. Maar waarom hebben katten staarten?
Ongeacht de lengte van de staart is het aanhangsel behoorlijk verbazingwekkend en vervult het een aantal functies, variërend van communicatie tot balans. Laten we dieper ingaan op het leren van meer over de staart van uw kat.
Kattenstaarten zijn complexe structuren die bestaan uit wervels, spieren, pezen, bloedvaten en zenuwen, volgens Dr. S. Ellen Everett, klinisch assistent-professor gemeenschapspraktijk aan het University of Georgia College of Veterinary Medicine.
“Kattenstaarten zijn een verlengstuk van hun stekels”, legt Dr. Everett uit.
Katten hebben 18 tot 23 wervels in hun staart. De wervels zijn het grootst aan de basis van de staart en worden geleidelijk kleiner naar het puntje van de staart toe. Dankzij de wervels kunnen katten verschillende delen van hun staart bewegen.
Katten hebben ook zes spieren aan elke kant van de staart. De spieren helpen bij het buigen en strekken, waardoor katten hun staarten omhoog kunnen houden of onder hun lichaam kunnen stoppen. Deze spieren zorgen er ook voor dat uw kat zijn staart heen en weer kan bewegen, dus weet dat deze spieren werken wanneer uw kat met zijn brutale staart rondzwaait. [1]
De staarten van een kat worden gebruikt om te helpen bij het evenwicht, de communicatie en het markeren.
Katten houden hun staarten in verschillende posities om hun gevoelens te communiceren. Een zelfverzekerde, tevreden kat houdt zijn staart hoog, terwijl een kat die zijn staart laag houdt zich gestrest of geïrriteerd kan voelen. Een opgeblazen staart is een teken om terug te trekken. Wanneer uw kat met zijn staart slaat of deze op de grond slaat, voelt hij zich geïrriteerd.
"Je kunt veranderingen in hun staarten zien die samengaan met veranderingen in hun lichaamstaal", zegt Dr. Everett.
Door de taal van de kattenstaart te leren, kun je de stemming van een kat beter begrijpen en kun je aanwijzingen krijgen over de vraag of je katten moet benaderen of wat ruimte moet geven.
Katten zijn afhankelijk van hun staart om ze te helpen balanceren wanneer ze langs de achterkant van de bank rennen of op de koelkast klimmen. Uit onderzoek blijkt zelfs dat de neuronen in de hersenen die reageren op verticale, laterale en hoekbewegingen ook de staartbewegingen beïnvloeden [2].
"Er zijn katten die behoorlijk atletisch zijn en geen staart hebben [vanwege genetica of verwondingen] en die hebben geleerd zonder staart te balanceren", zegt Dr. Everett. “Hun evenwicht is beter als ze staarten hebben.”
Tijdens vallen lijkt het alsof katten hun staarten in de tegenovergestelde richting van de rest van hun lichaam draaien om hun evenwicht te helpen behouden.
Dr. Everett merkt op dat onze kattenvrienden hun staarten gebruiken alsof wij onze armen uitsteken voor extra evenwicht, en voegt eraan toe:"Het helpt bij hun kattengymnastiek."
Katten markeren met urine en uitwerpselen, maar gebruiken ook anaalklierafscheidingen uit hun gezichts- en staartgebieden als markeringsmiddel [3]. Mannetjes zijn meer geneigd om tegen voorwerpen aan te wrijven om hun geuren achter te laten, maar vrouwtjes doen dit ook.
Sommige katten hebben korte staarten en sommige katten hebben helemaal geen staarten. Vijf moderne kattenrassen – Japanse Bobtail, Manx, Amerikaanse Bobtail, Pixie-Bob en de Kurilian Bobtail – worden allemaal geboren met ‘abnormale’ staartlengtes.
Als je je ooit hebt afgevraagd:“Waarom heeft mijn kat een korte staart?” het antwoord zou een genetische mutatie kunnen zijn. Er zijn 144 genen gekoppeld aan korte of geknikte staarten bij katten. Katten met de genetische mutatie hebben vaak korte of kortgeknipte staarten.
"Afhankelijk van het aantal wervels dat ontbreekt, kunnen katten [zonder staarten] problemen krijgen", zegt Dr. Everett. “Het beïnvloedt de zenuw die naar hun anale sluitspier en blaas gaat en kan urine- of fecale incontinentie of problemen met het gebruik van de achterpoten veroorzaken.”
Soms vereisen verwondingen amputatie. Dr. Everett geeft toe dat het verliezen van een staart invloed kan hebben op de communicatie, het evenwicht en de geurmarkering, maar dat “de meeste katten zich goed aanpassen.”
De kat heeft bewuste controle over de spieren in zijn staart, waardoor katten hun staartbewegingen kunnen beheersen, net zoals ze de bewegingen van andere delen van hun lichaam controleren. . Dankzij de spieren aan elke kant van de staart en de steeds kleiner wordende wervels kan de kat zijn staart in vele richtingen bewegen. Dr. Everett merkt op dat katten er zo aan gewend zijn hun staarten onder controle te houden (om te voorkomen dat ze tussen deuren gesmeten worden) dat sommige katten het niet prettig vinden als hun staart aangeraakt wordt.
Katten kunnen met hun staart kwispelen. In tegenstelling tot honden, die doorgaans kwispelen als ze tevreden of opgewonden zijn, hebben katten de neiging kleine bewegingen van hun staart te gebruiken om besluiteloosheid of opwinding aan te geven, en bredere, zwiepende bewegingen als teken van potentiële agressie of roofzuchtig gedrag. Slingerende staartbewegingen duiden vaak op irritatie.
Het zijn niet alleen honden die hun staart achtervolgen. Staartjagen is ook een populair tijdverdrijf voor katten. Het gedrag begint bij kittens die mogelijk hun staart achtervolgen als een manier om hun jacht- en springvaardigheden te oefenen. Volwassen katten ontgroeien dit gedrag vaak, maar het is nog steeds mogelijk om volwassen katten bezig te zien met staartjagen voor vermaak [4].
Kattenstaarten bestaan uit een combinatie van botten, spieren, pezen, bloedvaten en zenuwen. De meeste katten hebben 18 tot 23 wervels (kleine botten) die groter zijn aan de basis en kleiner aan de punt.
Net zoals andere botten kunnen breken, kunnen de botten in de staart van een kat ook breken. De wervels in de staart zijn klein, waardoor ze kwetsbaarder zijn, maar Dr. Everett merkt op dat er “redelijk veel kracht” voor nodig is om de staart van een kat te breken.
"Vaker, als de staart van een kat ergens in vast komt te zitten, komt het uiteindelijk goed", zegt ze. “Als er voldoende kracht is, kan de staart breken.”
Katten hebben gevoel in hun staart en een gebroken staart zal pijnlijk zijn – maar amputatie komt zelden voor, tenzij de wervels verpletterd worden of de huid te beschadigd is om terug te groeien en het bot te bedekken. Uw dierenarts kan pijnbestrijding en -monitoring aanbevelen.
In gevallen waarin amputatie noodzakelijk is, kan het uiteinde van de staart gevoel verliezen en kan de huid vanaf het letsel tot aan het uiteinde van de staart opdrogen. Amputatie kan ook worden aanbevolen als uw kat het uiteinde van zijn staart niet kan voelen na een verwonding, omdat hij misschien niet weet of hij met zijn staart tussen een deur blijft hangen, zijn staart op een kookplaat zet of zijn staart door een kaars haalt.
Katten met knikken in hun staart hadden vaak een soort trauma, zoals een gebroken bot, dat niet goed was genezen. Normaal gesproken doen deze katachtigen het prima, ondanks hun gebogen staarten!
