Wanneer u de uitdrukking ‘kattenallergieën’ hoort, gaan uw gedachten waarschijnlijk uit naar mensen die allergisch zijn voor katten. Dat is niet verrassend, aangezien naar schatting 10 tot 20 procent van de mensen allergisch is voor onze kattenvrienden (1). Maar mensen zijn niet de enigen die last hebben van allergieën; katten kunnen ook allergisch zijn voor veel van dezelfde dingen als mensen.
Gelukkig zijn katten niet typisch allergisch voor mensen, maar we delen wel enkele veel voorkomende allergenen. Katten kunnen allergisch zijn voor allergenen uit de omgeving, zoals stof en pollen, bepaalde soorten voedsel en vlooienspeeksel. Maar hoe weet u of uw kat een allergie heeft, en hoe kunt u vaststellen wat de reactie veroorzaakt? Dit is wat je moet weten.
De meest voorkomende tekenen van omgevings- en vlooienallergieën bij katten zijn te zien in de huid en oren. "Huid en oren kunnen gaan jeuken. Er kan ook sprake zijn van vachtverlies", legt Emily Swiniarski, DVM, hoofdarts van PAWS Chicago in Chicago, Illinois uit. “Katten zijn echter erg geheimzinnig, dus het kan zijn dat je ze niet ziet krabben.”
Katten met allergieën krijgen vaak secundaire huidinfecties of rode bultjes, vooral als er vlooien in het spel zijn. Katten kunnen ook een huiduitslagachtige huidaandoening krijgen, genaamd miliaire dermatitis, als reactie op allergenen.
Naast dat de vacht achter de oren dunner wordt, kunnen allergische katten ook last krijgen van ontstekingen en haaruitval op het gezicht, de nek, de onderrug/romp, de buik en de dijen.
Bij voedselallergieën bij katten is het meest voorkomende teken een jeukende, geïrriteerde huid. Dat gezegd hebbende, bestaat de mogelijkheid dat een voedselallergie ook gastro-intestinale symptomen kan veroorzaken, zoals diarree, braken, verandering in eetlust en gewichtsverlies.
Het kan erg moeilijk zijn om allergieën bij katten te diagnosticeren. “Soms maken we grapjes dat katten onze leerboeken niet lezen, omdat er een grote verscheidenheid aan klinische presentaties kan zijn voor verschillende aandoeningen, waaronder allergieën”, zegt Dr. Ekaterina Mendoza-Kuznetsova, V.V.Z., DECVD, assistent-klinisch professor bij de afdeling Klinische Wetenschappen aan de Tufts University Cummings School of Veterinary Medicine in North Grafton, Massachusetts. “Bovendien kan het ook moeilijk zijn om allergieën te onderscheiden van soortgelijke aandoeningen.”
Zoals eerder vermeld, kunnen katten en mensen allergisch zijn voor veel van dezelfde dingen. "Alles wat bij een mens allergieën kan veroorzaken, kan bij een kat allergieën veroorzaken", zegt Dr. Swiniarski. “Ze kunnen allergisch zijn voor allerlei soorten grassen, pollen en planten, maar ook voor huisstofmijt, vlooien en honden of andere huisdieren.”
Allergieën bij katten kunnen worden onderverdeeld in een aantal algemene categorieën, waaronder:
Misschien wel het meest voorkomende allergeen voor katten zijn vlooienbeten. “Bij een vlooienallergie kan een enkele beet een overgevoeligheidsreactie veroorzaken die mogelijk een paar weken kan aanhouden”, zegt Dr. Mendoza-Kuznetsova. "En misschien zie je nooit een vlo. Het enige dat nodig is, is één hap en de vlo springt naar een andere gastheer."
Naast veel voorkomende omgevingsallergenen zoals stof en schimmels, kan stuifmeel dat door planten wordt verspreid, allergieën bij katten veroorzaken. Veel voorkomende boosdoeners zijn boompollen, graspollen, onkruidpollen en bloemenpollen.
Als uw kat tekenen van een omgevingsallergie vertoont, kan uw dierenarts hem behandelen zonder precies te weten welk allergeen de schuldige is. “Katten kunnen allergisch zijn voor een verscheidenheid aan grassen, bomen, struiken en bloemen, maar het is moeilijk te achterhalen welke de reactie veroorzaakt”, zegt Dr. Swiniarski. Er is ook een gebrek aan wetenschappelijk onderzoek naar welke planten katten mogelijk het meest allergisch zijn. Dit kan te maken hebben met hoe moeilijk het is om allergieën bij katten te diagnosticeren.
Als het om voedselallergieën gaat, zijn katten meestal allergisch voor eiwitten, zoals vlees en zuivel. Veel voorkomende voedselallergenen bij katten zijn onder meer:
Voedselallergieën kunnen plotseling optreden, zelfs als een kat al jaren hetzelfde voedsel eet, merkt Dr. Mendoza-Kuznetsova op. "Een kat eet misschien al tien jaar zonder problemen kip. Maar plotseling – en niemand weet waarom – kan deze kat een allergie voor kip ontwikkelen. Het begin is onvoorspelbaar."
Katten kunnen niet allergisch zijn voor voedsel dat ze nog nooit eerder hebben geprobeerd, voegt Dr. Mendoza-Kuznetsova toe. Dus als een kat een kippenallergie heeft, is een gebruikelijke oplossing om het dieet van die kat over te zetten op een nieuw eiwit, zoals lamsvlees.
Als uw dierenarts vaststelt dat uw kat aan allergieën lijdt, zijn er enkele stappen die u kunt nemen om uw katachtige metgezel te helpen.
Voor katten met een vlooienallergie is de belangrijkste stap het krijgen van een goed vlooienbestrijdingsproduct. “Het kan een paar maanden duren, maar een vlooienbestrijdingsproduct zal het aantal vlooien rond een kat verminderen, wat zal leiden tot minder beten”, zegt Dr. Mendoza-Kuznetsova.
Als uw kat een voedselallergie heeft, is een eliminatiedieet nodig om vast te stellen welk voedsel het probleem veroorzaakt. “De enige manier om een voedselallergie te diagnosticeren is een dieetproef, die erg streng is en niet gemakkelijk voor kieskeurige eters zoals katten”, legt Dr. Mendoza-Kuznetsova uit. U werkt samen met uw dierenarts om systematisch verschillende voedingsmiddelen uit het dieet van uw kat te verwijderen totdat er verbetering in de symptomen optreedt. Om te bevestigen dat een bepaald ingrediënt de boosdoener is, voeg je het weer toe aan het dieet en kijk je of er weer klinische symptomen optreden. Al het aanstootgevende voedsel wordt vervolgens definitief uit het dieet van uw kat verwijderd.
Wat omgevingsallergieën betreft, zijn er intradermale huidtesten beschikbaar, maar deze worden over het algemeen niet gebruikt om diagnoses te stellen. “Ze worden alleen gebruikt om vast te stellen waar een kat waarschijnlijk allergisch voor is zodra we hebben vastgesteld dat de kat aan een omgevingsallergie lijdt, en ze worden alleen gebruikt nadat een dierenarts een klinisch onderzoek heeft gedaan”, zegt Dr. Mendoza-Kuznetsova.
Het is onmogelijk om uw kat te beschermen tegen alle allergenen, vooral tegen pollen en stof die uw huis binnendringen, hoe schoon u het ook houdt. Dat betekent dat ouders van huisdieren die katten hebben met omgevingsallergieën zich moeten concentreren op het behandelen van de symptomen, in plaats van te proberen deze te voorkomen.
"Uw dierenarts kan een antihistaminicum zoals cetirizine, ook bekend als Zyrtec, aanbevelen om de symptomen van uw kat te verlichten", zegt Dr. Swiniarski. “We hebben ook medicijnen die kunnen helpen tegen jeuk en die we relatief vaak voorschrijven.” Veel katten met allergieën hebben doorgaans meer nodig dan alleen antihistaminica; mogelijk hebben ze cyclosporine (Atopica) of een andere immunomodulator nodig. Allergieprikken (allergeenspecifieke immunotherapie/ASIT) worden ook bij katten gebruikt om hun tolerantie voor allergenen te helpen verbeteren.
Zoals bij alle medische problemen moeten ouders van huisdieren samenwerken met het zorgteam van hun kat om een behandelplan op te stellen en mogen zij geen medicijnen geven zonder eerst hun dierenarts te raadplegen.
