We kennen allemaal het belang van zonnebrandcrème voor het voorkomen van huidkanker bij onszelf, maar hoe zit het met je kattenvrienden? Kunnen ze huidkanker krijgen? Het korte antwoord is ja, maar het is niet altijd hetzelfde als we bij onszelf of bij honden zien. Ontdek welke soorten huidkanker bij katten vaker voorkomen, hoe ze eruit zien en wat u eraan kunt doen.
Kanker bij katten komt aanzienlijk minder vaak voor dan bij honden, maar dat betekent niet dat het super zeldzaam is. Helaas zal naar schatting 30 tot 40 procent van alle katten kanker krijgen. [1]
Hoewel lymfoom de meest voorkomende vorm van kanker bij katten is, is de huid de op een na meest voorkomende plaats voor tumorontwikkeling:30 procent van alle tumoren bij katten komt voor in de huid. [2] [3]
Hoewel huidtumoren bij katten minder vaak voorkomen dan bij honden, is de kans groter dat een tumor in de huid van een kat kwaadaardig is dan een tumor bij een hond. Als we ‘huidkanker’ zeggen, bedoelen we specifiek kwaadaardige tumoren van de huid. Helaas kan het moeilijk zijn om onderscheid te maken tussen goedaardige en kwaadaardige huidtumoren bij katten, dus elke verandering in de huid van een kat vereist een controle.
De meest voorkomende soorten huidtumoren bij katten zijn:
Als we aan huidkanker denken, stellen velen van ons zich melanoom voor als het grote slechte. Melanoom is geen veel voorkomende huidkanker bij katten en maakt minder dan 3 procent uit van alle huidtumoren. Ongeveer 42-65 procent van de melanomen bij katten is kwaadaardig. [5]
In de meeste gevallen wordt bij katten huidkanker vastgesteld als ze ouder zijn, waarbij de gemiddelde leeftijd bij de diagnose van plaveiselcelcarcinoom van de huid 12 jaar oud is. [6]
De rassen met de hoogste incidentie van huidkanker zijn Siamese en Perzische katten. Kankers die veroorzaakt kunnen worden door blootstelling aan de zon, zoals plaveiselcelcarcinoom, komen vaker voor bij licht gepigmenteerde katten en minder vaak bij Siamese katten.
Bij katten bestaan er verschillende stadiëringssystemen voor kanker. Voor huidkankers, zoals plaveiselcelcarcinoom, kunnen we een stadiëringssysteem gebruiken dat bekend staat als het TNM-classificatiesysteem van de Wereldgezondheidsorganisatie voor katachtige tumoren van epidermale (buitenste huidlaag) oorsprong. Meestal hoort u verwijzingen naar de specifieke T-fasen, die als volgt zijn:
Het N-stadium houdt verband met de vraag of er metastasen naar de lymfeklieren zijn, terwijl het M-stadium verwijst naar de vraag of er metastasen op afstand zijn. Omdat veel huidkankers lokaal invasief zijn en niet uitzaaien, spreken we voor veel tumoren vooral over het T-stadium.
Huidkanker bij katten wordt veroorzaakt door een combinatie van genetische en omgevingsfactoren.
Genetica :Wanneer specifieke rassen vatbaar zijn voor het ontwikkelen van kanker, zoals Siamese en Perzische katten voor huidtumoren, kunnen we aannemen dat genetica een rol speelt.
Blootstelling aan de zon :Blootstelling aan de zon kan ook leiden tot de ontwikkeling van huidtumoren, met name basaalcelcarcinoom en plaveiselcelcarcinoom. Deze tumoren komen vaker voor bij lichtgekleurde of haarloze rassen, omdat ze vaker aan de zon worden blootgesteld. Deze tumoren komen ook vaker voor bij katten die alleen buiten of binnen/buiten zijn, in vergelijking met katten die alleen binnen zijn. Katten die veel tijd in ramen doorbrengen en katten die op grotere hoogte leven, hebben mogelijk ook een grotere kans om kanker te ontwikkelen die verband houdt met blootstelling aan de zon, evenals katten die in landen leven met een lagere ozondekking (zoals Nieuw-Zeeland).
Mutaties :De meerderheid van de mestceltumoren bij katten vertonen mutaties die de replicatie en deling van cellen beïnvloeden. Bij katten wordt met name één mutatie in een specifiek proto-oncogen (een gen dat betrokken is bij normale celgroei) waargenomen. Niet alle mestceltumoren hebben deze mutatie echter, dus we kunnen er niet van uitgaan dat dit de enige oorzaak is van de ontwikkeling van mestceltumoren bij katten.
Eerdere injecties: De relatie tussen injecties en de ontwikkeling van sarcomen op de injectieplaats (een type fibrosarcoom) is niet goed vastgesteld. Momenteel is de theorie dat genetisch gevoelige katten deze tumor kunnen ontwikkelen op de plaats van een eerdere injectie. In dit scenario wordt aangenomen dat de injectie lokale ontstekingen veroorzaakt, wat resulteert in celproliferatie en uiteindelijk de ontwikkeling van tumoren veroorzaakt. Deze tumoren zijn waargenomen op de plaats van vaccinatie, geïnjecteerde medicijnen, onderhuidse vloeistoffen en zelfs microchips.
Het is niet ongebruikelijk dat katten een kleine, stevige knobbel ontwikkelen op de plaats waar ze een vaccin hebben gekregen in de weken nadat ze hun vaccinaties hebben gekregen. Deze knobbel zou 3-4 weken na vaccinatie niet groter moeten worden en zou binnen 3 maanden verdwenen moeten zijn. Een feitelijk vaccin-geassocieerd sarcoom is zeldzaam, met een incidentie ergens tussen 1/1.000 en 0,63/10.000. [7]
Omdat infectieziekten een groot risico vormen voor onze katten, terwijl sarcomen op de injectieplaats zeldzaam zijn, benadrukt de American Veterinary Medical Association dat dit risico geen reden is om van vaccinatie af te zien [2].
Huidkanker bij katten heeft een breed scala aan symptomen, dus het is belangrijk om elke verandering in de huid van uw kat te laten onderzoeken.
Symptomen van huidkanker bij katten kunnen zijn:
Hoewel een tumor zich overal bij een kat kan ontwikkelen, hebben deze tumoren vaak meer gemeenschappelijke gebieden waar ze worden aangetroffen.
Zweren, zweren, wonden en haaruitval bij katten kunnen een breed scala aan oorzaken hebben die vaker voorkomen dan huidkanker, zoals allergieën, eosinofiel granuloomcomplex, beten van een ander dier of ringworm. Voor de meeste van deze aandoeningen is nog steeds diergeneeskundige zorg nodig, en sommige kunnen besmettelijk zijn voor de mens. Laat huidveranderingen bij katten altijd onderzoeken door een dierenarts.
Een diagnose van huidkanker bij katten begint met een grondig onderzoek. Bij de meeste huidkankers zal het zonder biopsie onmogelijk zijn om een goedaardige huidtumor van een kwaadaardige tumor te onderscheiden.
Als er een knobbel aanwezig is, kan uw dierenarts een naald in de tumor steken om cellen te verzamelen die onder een microscoop kunnen worden onderzocht. Dit wordt een fijne naaldaspiraat of FNA genoemd. In sommige gevallen, zoals bij een mestceltumor, kan dit een definitieve diagnose opleveren. In andere gevallen kan FNA de aanwezigheid van een tumor bevestigen, maar geeft mogelijk niet aan of de tumor kankerachtig (kwaadaardig) of goedaardig is, of hoe agressief de tumor is.
In dit scenario, of in gevallen waarin de laesie meer een plaque of wond is die niet kan worden afgezogen, zal uw dierenarts een biopsie aanbevelen. Biopsieën moeten plaatsvinden onder verdoving of verdoving, afhankelijk van hoe uitgebreid de procedure zal zijn.
Stadiëring kan plaatsvinden zodra een diagnose is gesteld. Uw dierenarts zal de lymfeklieren palperen en eventueel met een naald een monster uit de lymfeklier nemen. Stadiëring kan ook röntgenfoto's van de borstkas of het gebied van de tumor omvatten, evenals abdominale echografie. Geavanceerde diagnostiek, zoals een CT-scan of MRI, kan worden aanbevolen om de omvang van de tumor volledig te evalueren voordat de behandeling wordt gepland.
Voor de meeste huidkankers is de voorkeursbehandeling radicale excisie van de tumor, wat betekent dat de tumor operatief wordt verwijderd, samen met een marge van normale huid rond de tumor en normaal weefsel diep in de tumor.
In sommige gevallen waarbij de kanker zich op de ledematen van uw kat bevindt, kan amputatie van de ledematen de beste behandelingskuur zijn. Gelukkig doen onze huisdieren het heel goed als statieven!
Als de tumor onvolledig is verwijderd of zich heeft verspreid naar andere delen van het lichaam, kan bestralingstherapie of chemotherapie worden aanbevolen. Chemotherapie kan worden uitgevoerd door de oncoloog in een gespecialiseerd centrum, maar voor bestralingstherapie zijn mogelijk langere reizen nodig, bijvoorbeeld naar een universiteit. Chemotherapie kan intraveneuze injecties of directe injectie in de tumor omvatten.
Sommige dierenartsen raden cryotherapie aan voor kleine laesies, waarbij de laesie wordt vernietigd door deze te bevriezen. Opgemerkt moet worden dat u met deze behandeling niet weet of de microscopische delen van de tumor met succes zijn vernietigd. Fotodynamische therapie, waarbij de tumor gevoelig wordt gemaakt voor licht, is een andere behandeling die in sommige gespecialiseerde centra kan worden uitgevoerd.
De behandelingsopties zullen afhangen van het type tumor dat aanwezig is en de mate van invasie en verspreiding van de tumor.
In ieder geval van huidkanker bij katten wordt langdurige monitoring aanbevolen. Bij sommige tumoren, zoals fibrosarcomen, komt herhaling vaak voor, zelfs bij volledige excisie.
De initiële diagnostiek en chirurgische verwijdering van een tumor zullen waarschijnlijk oplopen tot ongeveer $ 1.000 - $ 2.000 voor huidkanker in een gemakkelijk te verwijderen gebied als de procedures worden uitgevoerd door uw familiedierenarts.
Deze schatting stijgt echter aanzienlijk als de operatie wordt uitgevoerd in een gespecialiseerd centrum, als de operatie uitgebreid is of open wondbehandeling vereist, en als chemotherapie of bestralingstherapie nodig is. In dit scenario kijk je uit op €5.000-€10.000.
Als u zich zorgen maakt over de kosten van de kankerbehandeling van uw kat, praat dan met uw dierenarts of dierenarts-oncoloog over betalingsplannen of speciale financiële hulpprogramma’s die mogelijk beschikbaar zijn. Een huisdierenverzekering kan ook onverwachte kankergerelateerde kosten helpen dekken.
De prognose voor huidkanker hangt af van het type tumor, hoe groot deze is, of deze zich heeft verspreid en de locatie op het lichaam.
Bij basaalcelcarcinomen en mestceltumoren is chirurgische excisie vaak curatief. Fibrosarcomen hebben een meer bewaakte prognose, met een hoog risico op herhaling. Als het fibrosarcoom zich ontwikkelt in een gebied dat niet vatbaar is voor operaties, zoals tussen de schouderbladen, is de prognose slecht.
Locatie heeft een grote invloed op de prognose van plaveiselcelcarcinoom, waarbij plaveiselcelcarcinoom van de oortip veel gemakkelijker te verwijderen is dan carcinoom van de neus of het ooglid. Sommige plaveiselcelcarcinomen van de lip kunnen verwijderbaar zijn, maar de tumor breidt zich vaak uit tot in de mondholte.
Over het algemeen hebben katten met huidkanker een betere prognose als de tumor vroeg wordt opgemerkt, terwijl deze nog klein is en gemakkelijker kan worden verwijderd.
Niet alle gevallen van huidkanker bij katten zijn te voorkomen, maar er zijn enkele stappen die u kunt nemen om het risico voor uw kat te verminderen.
Als uw huisdier lichtharig of haarloos is, overweeg dan om de blootstelling aan de zon te beperken. Dit kan inhouden dat u ze binnenshuis moet houden of kleding moet dragen om direct zonlicht te voorkomen.
Het wordt aanbevolen om te voorkomen dat u in de buurt van uw huisdier rookt, omdat passief roken in verband kan worden gebracht met de ontwikkeling van kanker.
Als u uw huisdier laat vaccineren, vraag dan of uw dierenarts laag op de ledematen of op de staart kan vaccineren. Deze gebieden maken amputatie mogelijk in het zeldzame geval dat zich een vaccin-geassocieerd sarcoom ontwikkelt.
Referenties
