Alle aanbevolen producten worden gekozen naar goeddunken van het redactieteam van GreatPetCare en weerspiegelen geen directe goedkeuring door de auteur of recensent.
Artritis bij katten is notoir moeilijk te detecteren en te diagnosticeren. Ten eerste hinken katten met artritis niet vaak zoals honden met artritis dat vaak doen. Bovendien verbergen katten alle andere symptomen die ze hebben, dus je moet een huisdierendetective zijn om de aanwijzingen te vinden.
Zelfs voor dierenartsen is het onderzoeken van de gewrichten van een kat moeilijk omdat katten niet meewerken. Dit alles samen betekent dat artritis bij katten ernstig ondergediagnosticeerd wordt en daarom niet effectief behandeld wordt.
Het goede nieuws is dat uw dierenarts behandelingen kan aanbevelen om artritispijn bij katten te verlichten. Maar eerst moet je leren hoe je de subtiele signalen kunt detecteren en wat je eraan kunt doen.
Als we artritis zeggen, bedoelen we meestal artrose, een pijnlijke ontsteking van de gewrichten. Dit is een degeneratieve ziekte, wat betekent dat deze in de loop van de tijd optreedt en het meest waarschijnlijk voorkomt bij oudere katten. Er wordt zelfs geschat dat 90 procent van de katten ouder dan 10 jaar artrose heeft in ten minste één gewricht.
De manier waarop artritis zich bij katten ontwikkelt, is vergelijkbaar met hoe het zich bij mensen en honden ontwikkelt. Na verloop van tijd veroorzaakt normale slijtage van de gewrichtsoppervlakken van botten ontstekingen, waardoor de gewrichtsoppervlakken verder worden aangetast. Het lichaam reageert door te proberen gewond of beschadigd bot te vervangen, maar deze vervanging is niet zo glad als het oorspronkelijke gewrichtsoppervlak en veroorzaakt meer ontstekingen.
Artrose bij katten is onderverdeeld in twee categorieën:primair en secundair. Primaire artritis is het gevolg van normale slijtage gedurende het hele leven. Secundaire artritis is het resultaat van gewrichtsdegeneratie na trauma, letsel of een slechte conformatie. Secundaire artritis kan op elke leeftijd voorkomen.
Munchkin-katten, Scottish Folds en andere katten met een abnormaal fysiek exterieur lopen een verhoogd risico op het ontwikkelen van artritis.
Katten met overgewicht lopen een verhoogd risico op het ontwikkelen van artritis, en dit ook op jongere leeftijd. Dit komt omdat overgewicht de gewrichten overmatig belast, en dat versnelt de normale slijtageprocessen. Overtollig vet veroorzaakt ook ontstekingen, wat de bron is van pijn bij artritis.
Ziekten die verlies van spiermassa veroorzaken, zoals diabetes, hyperthyreoïdie en nierziekten, kunnen ook artritis veroorzaken. Spieren houden het gewicht van de gewrichten weg, daarom is lichaamsbeweging belangrijk bij het voorkomen van artritis.
Symptomen van artritis bij katten zijn over het algemeen minder duidelijk dan artritis bij honden. Ze brengen verlies van mobiliteit met zich mee, zoals onwil om naar een voer- of waterbak te lopen. Het kan zijn dat katten niet langer in staat zijn om hun favoriete slaapplekken op meubels te bereiken, of dat ze terughoudend zijn om u de trap op en af te volgen.
Sommige katten verzorgen zichzelf minder of stoppen helemaal met verzorgen, wat merkbaar is aan een vettige of schilferige vacht. Meestal zijn de eerste plekken waar dit merkbaar wordt de onderrug en rond de anus.
Buiten de kattenbak plassen of poepen kan een teken zijn van artritis, omdat katten met artritis moeite kunnen hebben met het in- of uitstappen of met de houding om te plassen en te poepen.
Symptomen van kattenartritis waar u op moet letten zijn onder meer:
Dierenartsen diagnosticeren artritis bij katten op basis van de informatie die u verstrekt, een lichamelijk onderzoek en soms röntgenfoto's.
De informatie die u verstrekt over veranderingen in het gedrag van uw kat is belangrijk bij het diagnosticeren van artritis bij katten, omdat katten hun pijn niet altijd erkennen bij een lichamelijk onderzoek of mogelijk niet meewerken aan een grondig onderzoek.
Tijdens het lichamelijk onderzoek zal uw dierenarts langs de wervelkolom en langs de armen en benen van de kat voelen. Uw dierenarts zal de gewrichten door hun normale bewegingsbereik bewegen om eventuele afnames of abnormale bewegingen te detecteren die op artritis kunnen duiden.
Om artritis te bevestigen, kan uw dierenarts röntgenfoto's (röntgenfoto's) maken van alle gewrichten die pijnlijk lijken of niet goed kunnen bewegen. Röntgenfoto's zijn nuttig om andere oorzaken van pijn uit te sluiten, zoals tumoren of een botinfectie.
Helaas zijn er beperkte behandelingen beschikbaar voor katten met artritis, daarom is preventie het beste medicijn. Er is geen remedie voor artritis, alleen management.
Een van de belangrijkste componenten van de behandeling is gewichtsverlies bij katten met overgewicht waarbij artritis is vastgesteld. Uw dierenarts kan u helpen een gezond dieet samen te stellen om uw kat te helpen langzaam overtollig gewicht te verliezen dat bijdraagt aan de ontwikkeling en progressie van artritis.
Voor katten die artritis hebben, is een multimodaal behandelplan het meest effectief. Dit omvat pijnmedicatie, aanpassingen aan het huis en aanvullende of aanvullende therapieën, zoals fysiotherapie en acupunctuur.
Pijnbestrijding is een belangrijk onderdeel van de behandeling van artritis bij katten, maar het is belangrijk om te onthouden dat pijnbestrijding artritis niet behandelt, maar alleen de symptomen ervan vermindert.
NSAID's minimaliseren de pijn en ontsteking geassocieerd met artrose bij katten. Ze zijn vaak het meest effectief in de vroege stadia van artritis. Er zijn twee NSAID’s die dierenartsen kunnen aanbevelen om pijn bij katten te behandelen:meloxicam en Onsior. Geen van beide is echter specifiek goedgekeurd voor langdurige behandeling van artritis in de VS (ze zijn wel goedgekeurd voor postoperatieve pijn en ontsteking op de korte termijn).
De andere categorie pijnbestrijding omvat medicijnen die de perceptie van pijn verminderen. Deze omvatten gabapentine en buprenorfine. Maar nogmaals, geen van beide is specifiek gelabeld voor gebruik bij de behandeling van artritis.
Als uw dierenarts een van deze soorten pijnmedicijnen voorschrijft om de artritispijn van uw kat te verlichten, volg dan nauwkeurig de doseringsinstructies. En bel ze onmiddellijk als uw kat bijwerkingen ervaart, zoals braken, diarree, bloederige ontlasting, lethargie of verminderde eetlust.
In 2022 werd een nieuw medicijn geïntroduceerd voor de behandeling van artritis bij katten. Solensia (frunevetmab) is een injecteerbare antilichaambehandeling die de zenuwgroeifactor (NGF) bij katten tegengaat. NGF is een ontstekingssignaal dat bijdraagt aan pijn en ontsteking bij artritis. Door NGF tegen te gaan, verminderen Solensia-injecties de pijn en ontsteking bij katten met artritis. Solensia-injecties worden eenmaal per maand gegeven in het dierenziekenhuis. Het wordt meestal niet samen met NSAID's gegeven; veilig gelijktijdig gebruik is niet vastgesteld.
Als u thuis veranderingen aanbrengt, kan uw kat zich comfortabeler voelen en kunnen de symptomen aanzienlijk worden verminderd. Deze omvatten onder meer het geven van een zacht, gewatteerd of orthopedisch bed waar u gemakkelijk in en uit kunt stappen, het bieden van een oprit of korte stappen naar plaatsen waar hij graag wil rusten, en het aanbrengen van andere eenvoudige veranderingen om uw kat te helpen zich beter te verplaatsen.
Een kattenbak met één lage zijde helpt artritische katten gemakkelijker in en uit te stappen. U kunt de noodzaak voor uw kat om de trap te gebruiken verminderen door alles wat hij nodig heeft op één verdieping van uw huis te bewaren, waar uw kat het liefst de meeste tijd doorbrengt.
Artritis kan het verlangen of het vermogen van een kat om zichzelf te verzorgen verminderen. U kunt helpen door ze regelmatig te verzorgen met een zachte borstel, de nagels te knippen als ze geen zin hebben om de krabpaal te gebruiken en de anus af te vegen met babydoekjes als ze deze zelf niet kunnen schoonmaken. Katten houden ervan om schoon te zijn, dus onderschat de waarde van deze veranderingen in hun comfort niet.
Er is fysiotherapie beschikbaar voor katten om de spiermassa te helpen herstellen en mank lopen als gevolg van letsel of artritis aan te pakken. Natuurlijk moeten katten bereid zijn om te profiteren van de meeste gestructureerde vormen van fysiotherapie. Maar zelfs aangepaste oefeningen thuis kunnen effectief zijn. Dus zelfs als u denkt dat uw kat het niet tolereert om naar de dierenarts te gaan, kunnen de hulpmiddelen en oefeningen die zij aanbieden nuttig zijn voor thuis.
Andere hulpmiddelen om de pijn van artritis te beheersen zijn onder meer acupunctuur en koude lasertherapie. Adequan is een injecteerbaar supplement dat kan helpen bij de wederopbouw van gewrichtskraakbeen. Stamceltherapie bevindt zich nog in de beginfase, maar kan effectief blijken bij het herstellen van de gezondheid van de gewrichten. Deze kunnen worden uitgevoerd in het kantoor van uw dierenarts en veel katten verdragen de behandelingen goed.
In zeldzame situaties kan een operatie gunstig zijn voor katten die ernstig last hebben van artritispijn. Bij een operatie kan littekenweefsel worden verwijderd als gevolg van een eerder letsel, kan een slechte gewrichtspositionering worden aangepakt of kan amputatie van een zeer artritisch ledemaat nodig zijn. Chirurgie is de behandeling van laatste redmiddel voor artritis bij katten. FHO-operatie (femurkopostectomie) is een optie voor katten met artritische heupen die niet adequaat reageren op medische behandeling.
De kosten voor de behandeling van artritis bij katten variëren afhankelijk van de opties die u en uw dierenarts geschikt achten voor uw kat. Medicijnen en supplementen kunnen elk tussen de $ 30 en $ 100 per maand kosten. Aanvullende behandelingen of therapie kunnen €50-€100 per sessie kosten.
Over het algemeen worden de behandelingen de rest van het leven van de kat voortgezet, aangezien artritis een progressieve ziekte is.
Artritis bij katten kan niet volledig worden voorkomen, maar er zijn wel stappen die u kunt nemen om het risico voor uw kat te verminderen en de impact die artritis heeft op de kwaliteit van leven van uw kat te minimaliseren.
De eerste en belangrijkste dingen zijn om uw kat zijn hele leven op een gezond gewicht te houden en beweging door spel aan te moedigen.
Regelmatige controles bij een dierenarts, inclusief lichamelijk onderzoek en routinematig bloedonderzoek, kunnen artritis helpen voorkomen door ziekten aan te pakken die het risico op artritis vergroten. Uw dierenarts is getraind om veranderingen bij uw kat op te merken voordat u dat doet en zij kan verminderde mobiliteit detecteren voordat het pijnlijke artritis wordt.
Veel gewrichtssupplementen voor katten kunnen het beste worden gebruikt om de ontwikkeling of progressie van artritis te vertragen. De chondroprotectieve (gewrichtskraakbeenondersteuning) supplementen werken langzaam en het kan enkele weken duren voordat ze een effectief niveau in het lichaam bereiken. Deze omvatten glucosamine en chondroïtine, maar ook ontstekingsremmende supplementen, zoals omega-3-vetzuren (visolie).
Het kan 4-6 weken duren voordat glucosamine en chondroïtinesulfaat (met MSM – methylsulfonylmethaan) effect zien en zijn niet effectief bij ziekte in een laat stadium. Op dezelfde manier zijn omega-3-vetzuren ontstekingsremmend en kunnen ze het beste worden gebruikt om het risico op artritis te verminderen of de progressie ervan te vertragen. Het kan 4 weken duren voordat het effect zichtbaar is. Omega-3-vetzuren hebben nog andere gunstige effecten, waaronder hart- en huidondersteuning, en het is een van de best bestudeerde supplementen die er zijn.
Katten zijn erg gevoelig, daarom wordt het gebruik van supplementen afgeraden, tenzij u dit met uw dierenarts heeft besproken. Het feit dat iets veilig en effectief is voor mensen betekent niet dat het ook veilig of effectief is voor katten.
