Als u zich klaarmaakt voor een goede nachtrust en ontdekt dat uw hond op uw bed heeft geplast, kan dit volkomen frustrerend zijn. Hoewel het een zeldzame gebeurtenis is, hebben dierenartsen en dierengedragsdeskundigen het vaker bij katten dan bij honden gezien.
Veterinair gedragsdeskundige Dr. Valarie Tynes, DVM, Dipl. ACVB, Dipl. ACAW, die samenwerkt met de SPCA van Texas, benadrukt dat dit gedrag bijna nooit een opzettelijke daad van wrok is. In plaats daarvan is het een symptoom van een onderliggend probleem dat aandacht verdient.
Honden kunnen om verschillende redenen op bedden gaan plassen, zowel medisch als gedragsmatig. In de volgende secties worden deze oorzaken uitgelegd en vindt u duidelijke, door experts ondersteunde stappen om het probleem aan te pakken en de rommel op te ruimen.
Dr. Tynes legt uit dat binnenshuis plassen kan voortkomen uit verlatingsangst, angst om naar buiten te gaan of onvolledige zindelijkheidstraining. Voordat u een gedragsprobleem vermoedt, is een veterinair onderzoek essentieel om medische oorzaken uit te sluiten.
Belangrijke medische aandoeningen die tot urineren binnenshuis kunnen leiden, zijn onder meer:
Dr. Tynes merkt op dat een volwassen hond ouder dan 5 tot 7 jaar die plotseling op bed begint te plassen, een grotere kans heeft op urinewegproblemen. Als het gedrag zich voordoet bij een hond van 2 tot 3 jaar oud, is de oorzaak vaak gedragsmatig, hoewel een urineweginfectie nog steeds onderzoek rechtvaardigt.
In sommige gevallen “kiest” de hond er misschien helemaal niet voor om op bed te plassen. Oudere huisdieren kunnen onvrijwillig urineverlies ervaren, vooral tijdens het slapen. Dit komt vaker voor bij vrouwelijke honden, en senioren zijn ook vatbaar voor aandoeningen zoals diabetes, nierziekten en de ziekte van Cushing, waardoor de urineproductie toeneemt.
Gedragsoorzaken zijn onder meer:
Oudere honden kunnen ook cognitieve stoornissen ontwikkelen (hondendementie), waardoor hun urinegewoonten kunnen veranderen.
Waarom richten honden zich specifiek op bedden? Dr. Tynes wijst erop dat een hond die gestraft is voor ongelukken binnenshuis, kan voorkomen dat hij in aanwezigheid van de eigenaar wordt geëlimineerd en een verborgen, absorberende plek zoekt, zoals een bed, vloerkleed of kleding.
De eerste stap is een dierenartsbezoek, vooral voor oudere honden, om te controleren op medische aandoeningen. Als er een urineweginfectie, incontinentie of een ander probleem wordt vastgesteld, zal een behandeling volgen.
Als de dierenarts de gezondheid van uw hond opheldert, is de volgende stap het raadplegen van een gekwalificeerde dierenarts-gedragsdeskundige. De behaviorist zal ander gedrag beoordelen en vaststellen of er angst, angst of onvolledige zindelijkheidstraining in het spel is.
Urinevlekken – vaak veroorzaakt door hormonen – kunnen soms worden verzacht door sterilisatie of castratie. Het wordt echter gekenmerkt door angst in plaats van territorium en kan nog steeds voorkomen bij gecastreerde dieren.
Gedragsbehandeling volgt de basisprincipes:
Terwijl u aan preventie werkt, is een goede reiniging van cruciaal belang. Gebruik geurverwijderende producten om geursignalen te verwijderen die herhaaldelijk urineren kunnen aanmoedigen. Was beddengoed, dekens en lakens volgens het waslabel. Bij beschadiging van de matras kunt u de urine laten weken of deppen en vervolgens, indien veilig, reinigen met gewone zeep en water. Enzymatische reinigingsmiddelen zijn zeer effectief bij ongelukken met huisdieren.
Veel eigenaren gaan ervan uit dat het plassen van een hondenbed een opzettelijke verklaring is. Dr. Tynes herinnert ons eraan dat dieren niet uit wrok handelen. In plaats daarvan signaleert de hond een probleem dat uw aandacht vereist – medisch of gedragsmatig. Behandel het probleem snel en u zult de rust in uw nachten herstellen.
