De Pet Poison Hotline meldde een stijging van 51 procent in het aantal telefoontjes tussen 2020 en 2021. Dit komt waarschijnlijk doordat we tijdens de pandemie meer tijd thuis met onze huisdieren doorbrachten. Gezinnen genoten vaker van bakken, buurtwandelingen en deelden vaker voedsel in huis, waardoor honden werden blootgesteld aan meer stoffen die giftig voor hen zijn. Er zijn zelfs enkele gifstoffen die aanvallen bij honden veroorzaken.
Er getuige van zijn dat uw hond een aanval krijgt, kan beangstigend en zorgwekkend zijn. Gelukkig treffen aanvallen bij honden slechts ongeveer 5 procent van de hondenpopulatie. Aanvallen veroorzaakt door de inname van een toxine komen zelfs nog minder vaak voor. Als u echter weet welke huishoudelijke artikelen stuiptrekkingen veroorzaken, kunt u het risico voor uw hond minimaliseren.
Aanvallen bij honden lijken sterk op hoe een aanval bij mensen eruit ziet. Honden kunnen last hebben van bewustzijnsverlies, omvallen, peddelen met ledematen of stijfheid van het hele lichaam, overmatig kwijlen en/of de controle over hun blaas en darmen verliezen.
De meeste aanvallen lijken erg op elkaar, of ze nu worden veroorzaakt door de inname van gifstoffen, epilepsie, kanker of een andere ziekte. Er kunnen echter subtiele verschillen zijn, dus zorg ervoor dat u noteert hoe lang de aanval duurde, welke bewegingen (of stijfheid) u tijdens de episode opmerkte en welk gedrag of welke activiteit er aan de aanval voorafging. Het is ook belangrijk om op te merken of uw pup in de prullenbak is beland, planten heeft opgegeten of andere huishoudelijke artikelen die epileptische aanvallen kunnen veroorzaken.
Van voedingsmiddelen tot huishoudelijke schoonmaakmiddelen, er zijn allerlei alledaagse voorwerpen die gifstoffen bevatten die aanvallen bij honden veroorzaken. Dit zijn de zaken waar u op moet letten:
Er zijn een paar voedingsmiddelen die veel voorkomen in huishoudens en die aanvallen veroorzaken bij onze gezelschapsdieren. Chocolade, cafeïne, xylitol, ethanol en zoutrijk deeg (zoals speeldeeg) zijn enkele van de meest voorkomende items.
Chocolade bevat een stof genaamd theobromine die honden niet zo gemakkelijk kunnen metaboliseren of afbreken als mensen. Deze ophoping in hun systeem beïnvloedt hun hart en bloedvaten, longen en hun centrale zenuwstelsel, wat epileptische aanvallen veroorzaakt. Pure chocolade is veel slechter dan melkchocolade vanwege de hogere concentratie cacao en theobromine.
Cafeïne is een stimulerend middel waar honden erg gevoelig voor zijn en dat hun hartslag verhoogt, hartritmestoornissen, spiertrillingen en toevallen veroorzaakt. Cafeïne wordt aangetroffen in thee, koffie, energiedrankjes en andere producten. Laat uw koffie of andere cafeïnehoudende drank niet achter waar uw hond erbij kan en zorg ervoor dat het koffiedik buiten het bereik van uw pup blijft.
Xylitol is lastig omdat het een suikervervanger is die te vinden is in alledaagse artikelen met het label 'suikervrij'. Xylitol wordt ook wel berkensuiker genoemd. Zorg ervoor dat u de etiketten op kauwgom, pepermuntjes, pindakaas (of andere notenboters), gebak of ‘mager’ ijs leest. De inname van xylitol bij honden veroorzaakt de afgifte van insuline in hun bloedbaan. Insuline is verantwoordelijk voor het verwijderen van suiker uit de bloedbaan. Daarom resulteert dit in een snelle daling van de bloedsuikerspiegel (hypoglykemie), wat zwakte, coördinatiestoornissen en toevallen veroorzaakt.
Alcohol wordt aangetroffen in alcoholische dranken, maar ook in handdesinfecterend middel, antivries, rauw brooddeeg, mondwater, vanille-extract, cosmetica, autokoelvloeistoffen en vloeibare medicijnen. Het onderdrukt het centrale zenuwstelsel en tekenen van braken, diarree en zichtbare intoxicatie gaan meestal gepaard met alcoholvergiftiging bij honden. Ernstigere symptomen zijn onder meer toevallen en coma.
Deeg met een hoog zoutgehalte, zoals zelfgemaakt speeldeeg, veroorzaakt natriumvergiftiging bij honden. De grote toename van natrium veroorzaakt een onevenwicht in de elektrolyten, die de spiercontracties, het waterpeil in het lichaam en de zenuwimpulsen reguleren. Dit kan hersencellen beschadigen en tot epileptische aanvallen of zelfs de dood leiden.
Er zijn zowel menselijke als dierlijke medicijnen die aanvallen bij honden kunnen veroorzaken. Praat met uw dierenarts over eventuele bijwerkingen van medicijnen of meerdere medicijnen samen. Sommige medicijnen voor mensen waar u op moet letten zijn:ibuprofen, chemotherapiemedicijnen zoals fluoruracilcrème (5-FU-crème), fenylbutazon of amfetaminen. Menselijke medicijnen zoals metronidazol en ivermectine worden vaak in veilige hoeveelheden aan dieren voorgeschreven, maar omdat mensen verschillende doses innemen, kunnen ze giftig zijn bij inname van de dosis voor mensen.
Sagopalmen, vooral de zaden, bevatten meerdere giftige stoffen, zoals cycasine, dat giftig is voor de lever en bij honden tot epileptische aanvallen en leverfalen leidt. De eerste tekenen die u kunt zien zijn braken, diarree en lethargie. Maak uzelf vertrouwd met deze planten en vermijd ze in uw buurt.
De Amanita soorten paddenstoelen zijn zeer giftig voor honden en veroorzaken epileptische aanvallen, leverfalen en nierbeschadiging, en kunnen neurotoxisch zijn. Zorg ervoor dat je op zoek gaat naar deze paddenstoelen die bij jou in de buurt groeien. Identificatie van deze paddenstoelen kan aanvallen en verdere schade aan uw hond voorkomen.
Strychnine wordt gebruikt in pesticiden die trillingen, opwinding en toevallen veroorzaken die kunnen leiden tot ademstilstand en de dood. Het is uiterst giftig voor de meeste gedomesticeerde en wilde dieren en wordt gebruikt in pesticiden om ratten, mollen, gophers en coyotes te bestrijden. Bifenthrin is een insecticide dat bij inname in grotere hoeveelheden kan leiden tot trillingen, zwakte en toevallen. Deze stof wordt gebruikt tegen vuurmieren. Metaldehyde , een slakken- en slakkenaas, kan epileptische aanvallen en ernstig verhoogde lichaamstemperaturen veroorzaken. De eerste tekenen die u kunt zien zijn kwijlen, hijgen, zwakte en angst.
Als u weet dat uw hond iets giftigs heeft gegeten, bel dan de gifbestrijding en breng uw hond onmiddellijk naar de dierenarts. Vroegtijdige interventie en zorg kunnen onomkeerbare schade of zelfs de dood helpen voorkomen.
Als uw hond zich in een actieve aanvalstoestand bevindt, probeer dan kalm en stabiel te blijven, hoe moeilijk dat ook mag zijn! Veel aanvallen lijken eeuwig te duren, maar duren meestal maar ongeveer een minuut.
Zorg ervoor dat uw hond niet het risico loopt zijn hoofd tegen harde oppervlakken of meubels te stoten. Je kunt iets zachts onder hun hoofd leggen als ze actief aan het grijpen zijn. Steek uw vingers niet in hun mond, omdat ze tijdens actieve aanvallen onbewust kunnen klemmen. Indien mogelijk, time de aanval zodat u aan uw dierenarts kunt melden hoe lang deze heeft geduurd. Merk op hoe hun gedrag vlak voor en vlak na de actieve aanval leek.
Bel de Pet Poison Helpline en breng uw hond naar de dierenarts als u vermoedt dat toxiciteit de oorzaak van de aanval was. Als je weet wat ze aten, maak dan een foto van de plant en de stof en neem de verpakking en etiketten mee als je die hebt. Dit zal helpen bij het bepalen van de behandeling en verzorging van uw hond.
Wek geen braken op tenzij uw dierenarts dit specifiek heeft voorgeschreven, omdat dit aspiratie of verergering van de symptomen kan veroorzaken.
Zorg ervoor dat u planten identificeert die aanvallen veroorzaken, zodat u ze kunt vermijden tijdens wandelingen, trektochten en zelfs in uw achtertuin. Vermijd het gebruik van pesticiden, rodenticiden en insecticiden die schade toebrengen aan honden en andere dieren. Zorg ervoor dat u voedsel, medicijnen en stoffen die epileptische aanvallen veroorzaken, buiten het bereik van uw hond bewaart of opbergt. Praat met uw familieleden en gasten die langskomen over het niet voeren van chocolade, koffie, xylitol en ander giftig voedsel aan uw hond. Als u zich bewust bent van potentieel schadelijke stoffen voor uw hond in uw omgeving, kunt u de inname van gifstoffen voorkomen.
