Oleg Opryshko/Shutterstock
Het adopteren van een kat uit een asiel kan een spannende, lonende ervaring zijn. Je geeft een huisdier niet alleen een gezellig, liefdevol huis; je voegt een nieuw familielid toe dat vreugde in je leven zal brengen. Helaas brengt de ervaring van het adopteren van een kat soms uitdagingen met zich mee die extra geduld en begrip van uw kant vereisen. Veel katten vertonen na adoptie bepaalde symptomen als gevolg van een specifieke gezondheidstoestand. In sommige gevallen kan de kat een bekende ziekte zoals ringworm hebben voordat hij zijn adoptanten ontmoet. In andere gevallen worden dit veroorzaakt door factoren in het nieuwe huis, zoals allergieën na een verandering van voedsel.
Het goede nieuws is dat veel aandoeningen door een dierenarts of thuis kunnen worden behandeld en niet levensbedreigend zijn. Het is echter belangrijk om de medewerker van het asiel te vragen u zoveel mogelijk informatie te geven over de gezondheid van de kat als u zich zorgen maakt over toekomstige uitgaven of andere welzijnsgerelateerde verplichtingen. Het doel van alle dierenasielen is dat elk huisdier dat zij verzorgen een forever home vindt. Met dat in gedachten kun je het beste een weloverwogen adoptiebeslissing nemen en voorbereid zijn op mogelijke medische verrassingen.
TarasBeletskiy/Shutterstock
Katten kunnen net als mensen allergisch zijn voor voedsel. Wanneer u uw nieuwe kat adopteert, zal de medewerker van het asiel waarschijnlijk aanbevelen om hem hetzelfde voer te geven als hij in het asiel heeft gegeten, tenminste in het begin. Als je later van voeding wilt veranderen, kun je het beste geleidelijk overstappen om spijsverteringsproblemen te voorkomen. Nadat uw kat kennis heeft gemaakt met nieuw voer, kan hij echter een allergie voor een bepaald ingrediënt ontwikkelen. Zelfs als je ervoor kiest om het voer niet te veranderen, is het nog steeds mogelijk dat er later een voedselallergie ontstaat.
Voedselallergieën bij katten kunnen leiden tot externe symptomen op de huid, interne (gastro-intestinale) symptomen of beide. Deze omvatten jeuk, haaruitval, huiduitslag, huidinfectie, diarree, gewichtsverlies en braken. Als u een van deze symptomen opmerkt, maak dan een afspraak met uw dierenarts. Die zal uw huisdier onderzoeken en andere mogelijke aandoeningen uitsluiten voordat een officiële diagnose van een voedselallergie wordt gesteld. Vervolgens bespreken ze behandelingsopties, zoals veranderingen in het dieet of medicijnen.
Tunatura/Getty Images
Infecties van de bovenste luchtwegen (URI's) behoren tot de meest voorkomende kattenziekten in opvangcentra. Deze infecties treffen meestal de neus, sinussen, mond en/of keel, wat resulteert in niezen, oogdrainage, hoesten, verstopte neus en andere symptomen. Het is een besmettelijke ziekte en kan direct of indirect van kat op kat worden overgedragen. Stress speelt ook een rol bij de verspreiding van URI's. Stress kan het immuunsysteem van een kat verzwakken, waardoor deze kwetsbaarder wordt voor infecties van de bovenste luchtwegen en andere ziekten.
Of het nu van de straat naar een asiel is of van een asiel naar een huis, de overgang van de ene omgeving naar de andere kan stressvol zijn voor een kat. Zelfs als de nieuwe omgeving bestaat uit een groot huis met een overvloed aan comfort en leuke plekken om te verkennen, zal de kat niet begrijpen waarom hij wordt verplaatst. Hij zal het niet leuk vinden om uit zijn comfortzone te worden getrokken. Over het algemeen kan het maanden duren voordat een kat zich veilig voelt in een nieuwe ruimte. Als de door u gekozen kat op de laatste dag in het asiel een URI zou oplopen, kan het na adoptie ongeveer een week duren voordat hij symptomen begint te vertonen.
Veel URI's lossen zichzelf thuis op zonder veterinaire zorg, ervan uitgaande dat ze geen ernstige symptomen met zich meebrengen. Het is echter het beste om contact op te nemen met uw dierenarts en hem/haar aanbevelingen te laten doen, zoals verzorgingstips voor thuis of een bezoek aan de kliniek voor een onderzoek en behandeling.
Natthaya Suchartsuthatham/Shutterstock
Helaas hebben veel katten in het asiel vlooien, omdat velen op een gegeven moment buiten leefden of omdat de kleine beestjes in het asiel van de ene kat naar de andere sprongen. Zelfs als je het geluk hebt een kat te adopteren die geen vlooien heeft, kan hij ze nog steeds uit zijn nieuwe omgeving halen:je huis en tuin. Het enige dat nodig is, is één pootstap naar buiten of een vlo die op de zool van uw schoen meelift, waardoor uw nieuwe kattenvriend risico loopt op vlooienbeten. Als uw kat allergisch is voor vlooienspeeksel, kan dit leiden tot hevige jeuk, krabben en andere problemen:deze reactie staat bekend als vlooienallergiedermatitis.
Uw eerste verdedigingslinie tegen dermatitis door vlooienallergie zou het elimineren van de vlooien moeten zijn en het stoppen van de voortplantingscyclus. Geef uw kat zo snel mogelijk een vlooienpreventiemiddel in de vorm van een plaatselijke, orale of halsbandbehandeling. Je moet ook je huis grondig schoonmaken en stofzuigen, vooral het beddengoed, en ook je tuin behandelen. Uw dierenarts kan aanvullende behandelingen bespreken, zoals corticosteroïden en antibiotica voor de huid. Mogelijk kunt u deze behandelingen aanvullen met huismiddeltjes tegen vlooienallergiedermatitis, zodat u ook wat extra verlichting krijgt.
Natakor/Getty Images
Ringworm is nog een andere besmettelijke aandoening waar katten in het asiel vaak het slachtoffer van worden. Het is een schimmelziekte die de huid, vacht en klauwen van een kat aantast, wat resulteert in ronde haarverliesplekken, korstige huid, vervormde nagels, verharding aan de basis van de nagels en andere symptomen. Ondanks de naam zijn er bij deze ziekte geen darmwormen betrokken; alle symptomen zijn extern.
Het kan zijn dat u op de dag dat u uw kat mee naar huis nam geen afwijkingen aan het uiterlijk van uw kat heeft opgemerkt, maar dat betekent niet dat uw nieuwe huisdier niet besmet is met ringworm. De incubatietijd tussen blootstelling en symptoomontwikkeling varieert van één tot twee weken, of soms wel drie weken.
De behandeling van ringworm omvat doorgaans plaatselijke of orale medicatie, die uw dierenarts kan voorschrijven. Het is het beste om een bezoek met hen te plannen zodra u symptomen opmerkt, omdat het onwaarschijnlijk is dat deze zonder de juiste behandeling vanzelf verdwijnen. Bovendien is ringworm, in tegenstelling tot andere kattenziekten, een zoönotische ziekte, wat betekent dat de ziekte zich kan verspreiden naar mensen en andere huisdieren in uw huishouden.
Lutsenko Kira/Shutterstock
Het kattenleukemievirus (FeLV) is vergelijkbaar met het humaan immunodeficiëntievirus (HIV) omdat ze allebei het immuunsysteem aantasten, waardoor het lichaam vatbaar wordt voor andere ziekten. Het wordt verspreid via nauw contact in de vorm van het delen van kommen of kattenbakken, verzorging of bijtwonden. Kittens kunnen het virus ook van hun moeder oplopen als zij besmet is. Sommige opvangcentra testen katten niet op FeLV, dus het is mogelijk dat werknemers niet op de hoogte zijn van een positief geval van het virus voordat ze een kat ter adoptie vrijgeven.
Enkele van de symptomen van FeLV zijn onder meer vergrote lymfeklieren, gewichtsverlies, koorts en ademhalingsmoeilijkheden, om er maar een paar te noemen. In sommige gevallen kan het virus de levensduur van een kat verkorten, en helaas bestaat er geen remedie voor FeLV, maar dierenartsen kunnen antibiotica gebruiken om bepaalde secundaire infecties te behandelen die ermee gepaard gaan. Als uw adoptiekat positief test op FeLV, wilt u er alles aan doen om deze infecties te voorkomen. Houd hem binnen en zorg ervoor dat hij geen interactie heeft met andere katten.
FeLV is geen automatisch doodvonnis. Veel katten met het virus leiden na de diagnose nog enkele jaren een gelukkig leven. Uw dierenarts kan u meer informatie geven over de prognose en de manieren waarop u uw nieuwe huisdier kunt helpen de best mogelijke levenskwaliteit te hebben. Hoewel al deze ziektes tot de mogelijkheden behoren, kan het nemen van de tijd om uw pas geadopteerde kat te laten ontspannen, ontdekken en tot rust komen, samen met een bezoek aan de dierenarts om een goede gezondheid te garanderen, ervoor zorgen dat de overgang soepel verloopt.
Raadpleeg altijd uw dierenarts voordat u wijzigingen aanbrengt in het dieet, de lichaamsbeweging of de verzorging van uw huisdier. Om een erkende dierenarts bij u in de buurt te vinden, kunt u zoeken op de Online database van de American Animal Hospital Association .
