Dit bericht kan affiliatielinks bevatten. We kunnen geld of producten verdienen aan de bedrijven die in dit bericht worden genoemd.
Sommige mensen zijn gepassioneerd door hele grote honden, en je zult er niet veel vinden die groter zijn dan de Kaukasische herdershond, ook bekend als de Russische berenhond of de Kaukasische ovcharka.
Deze gigantische honden zijn in de 20e eeuw in de Sovjet-Unie gefokt en brengen een groot deel van hun tijd door met luieren, maar als er gevaar dreigt, weten ze hoe ze moeten reageren. Ze kunnen beren, jakhalzen en wolven uitschakelen wanneer ze hun territorium verdedigen.
Een Russische beerhond kan een goed huisdier zijn als u op zoek bent naar een grote hond die relatief weinig energie heeft, of als u een serieuze waakhond wilt, maar u heeft dan wel een ervaren hondeneigenaar nodig die weet hoe hij onafhankelijke pups moet trainen en laat zien wie op het juiste moment de baas is.
Lees verder terwijl we alles doornemen wat u moet weten over de Kaukasische herdershond, zodat u kunt beslissen of dit het juiste dier voor u is.
De Kaukasische herdershond is bekend onder verschillende namen, maar moet niet worden verward met de King Shepherd of de Shiloh Shepherd, twee verschillende rassen.
Grote herdershonden worden in de Kaukasus over de hele wereld al eeuwenlang gebruikt om huizen en vee te beschermen tegen grote roofzuchtige dieren zoals wolven, jakhalzen en beren.
In de jaren twintig besloot de Sovjet-Unie actief te beginnen met het fokken van de beste exemplaren van berghonden en andere rassen uit de Kaukasus en de stepperegio's van Zuid-Rusland.
Het ras werd voor het eerst officieel beschreven door cynoloog Aleksandr Mazover, die opmerkte dat het ras het meest voorkomt en ook van de beste kwaliteit is in de regio rond Georgië, Azerbeidzjan, Armenië en Dagestan.
De honden werden voor het eerst gezien buiten de Sovjet-Unie in Duitsland in de jaren dertig, en van daaruit begonnen ze hun weg over de hele wereld te vinden, waar ze werkten als waakhonden, jachthonden en zelfs gevangenisbewakers.
Het ras werd in 1984 officieel geaccepteerd door de Federation Cynologique Internationale. Sindsdien is het door de meeste internationale kennelclubs erkend, maar niet door de American Kennel Club.
De AKC beschouwt het ras als “in ontwikkeling” en vermeldt het als een basisstamras.
Kaukasische herders worden soms Russische berenhonden genoemd, niet alleen omdat ze een beer kunnen neerhalen, maar ook omdat ze bijna zo groot zijn als een beer!
Ze variëren in schofthoogte van 60 tot 80 centimeter, waarbij de mannetjes doorgaans aanzienlijk groter zijn dan de vrouwtjes.
Mannetjes zijn meestal 72-75 cm lang, terwijl vrouwtjes slechts 67-70 cm lang zijn. Het minimumgewicht voor vrouwelijke honden is 99 pond/40 kg en voor reuen is 110 pond/50 kg, maar ze kunnen veel zwaarder zijn, tot wel 170 pond.
Ze hebben een gespierd en sterk lichaam en een donzige vacht waardoor ze nog groter kunnen lijken dan ze in werkelijkheid zijn. Ze hebben een dikke dubbele laag die is ontworpen om ze te beschermen tegen de elementen en die een zachte binnenlaag combineert met een grovere buitenlaag.
De lengte van hun vacht kan nogal variëren, van lang tot heel kort. Als ze een lange vacht hebben, hebben ze ook manen om de nek, terwijl deze bij een korte vacht ontbreken. Bij een middellange vacht is meestal sprake van bevedering.
Als je ze als puppy bekijkt, kan het moeilijk zijn om te zeggen welk type vacht ze zullen hebben, maar ongeacht de lengte zullen ze veel verharen. Ze werpen het hele jaar door, maar tijdens de twee jaarlijkse ruiseizoenen werpen ze zelfs nog overvloediger.
Dagelijks poetsen is nodig om de vacht in orde en gezond te houden, en het kan een goed idee zijn om ze tijdens het ruiseizoen naar een professionele trimmer te brengen. Anders kunnen ze er een beetje kaal uitzien.
De standaardkleuren variëren van wit tot roestbruin, en bijna alle Kaukasische herdershonden hebben ergens op hun lichaam zwarte aftekeningen.
Deze honden zien eruit als beren en hebben ook het temperament van beren.
Het zijn meestal vrij energieke, luie dieren en ze floppen liever rond dan rennen en spelen, maar als ze gevaar voelen, zijn ze onbevreesd en kunnen ze hun omvang en kracht gebruiken om zichzelf en hun families te beschermen.
Hun natuurlijke bewakingsinstinct, gecombineerd met hun enorme omvang en gewicht, betekent dat ze erg moeilijk te hanteren kunnen zijn.
Ze hebben iemand nodig die weet hoe hij honden moet trainen en bevelen, en die kalm en de baas kan blijven als de zaken uit de hand dreigen te lopen.
Russische berenhonden zijn zeer intelligent, maar ook zeer onafhankelijk, omdat ze zijn gefokt om vee te verdedigen en in een fractie van een seconde zelfstandig beslissingen over leven of dood te nemen.
Dit instinct is erg moeilijk om ze te trainen, en ze zullen willen beslissen of de vreemdeling aan de deur een bedreiging is of niet zonder jou te raadplegen.
Hoewel het erg moeilijk is om ze hier volledig uit te trainen, kun je ze de gewenste reactie leren door ze vanaf jonge leeftijd te socialiseren.
Stel ze bloot aan andere dieren en mensen zodra je ze thuisbrengt, zodat ze kunnen leren goede beslissingen te nemen over wie een vriend en wie een vijand is.
Zonder dit kunnen ze agressief zijn tegenover vreemden en onnodig provocerend tegenover andere dieren. Onder deze omstandigheden zijn ze vaak luidruchtig en intimiderend.
Door hun grote formaat gedijen ze het beste in een groot huis met veel ruimte.
Zelfs als ze het grootste deel van de dag op iets zachts liggen, nemen ze veel ruimte in beslag. Het is belangrijk dat ze veilig zijn omheind als ze buiten zijn, anders kunnen ze ontsnappen als ze een “bedreigende” auto proberen aan te vallen.
Hoewel ze het het beste doen met een grote achtertuin die ze hun eigen kunnen noemen, waardoor ze ruimte hebben om rond te dwalen, is zelfs veel ruimte niet genoeg om ze fit en gezond te houden.
Aan hun lot overgelaten, zijn ze ronduit lui. Ze hebben minimaal twee trainingssessies van 15 minuten per dag nodig om fit en gezond te blijven.
Hoewel ze misschien lui lijken, hebben ze wel het uithoudingsvermogen om met je mee te gaan op een lange wandeling of trektocht en genieten ze er zelfs van als ze regelmatig aan lichaamsbeweging doen.
Je kunt ze niet twaalf maanden per jaar op de bank laten rondhangen en ze meenemen op een kerstwandeling en verwachten dat ze het redden.
Als ze goed zijn getraind en gesocialiseerd, zijn Russische berenhonden geweldige huisdieren die van knuffels houden en hun families zullen verdedigen.
Laat ze niet onbeheerd achter bij kleine kinderen, omdat hun grote formaat ongelukken kan veroorzaken; Ze hebben echter niet de neiging om rond te rennen en te springen, dus ze zijn niet het type dat per ongeluk meubels of andere spullen in huis omver gooit.
Het zijn geweldige waakhonden, maar voor de meeste mensen zijn ze waarschijnlijk overdreven qua huisbescherming. Maar ze zullen mensen zeker afschrikken.
Er zijn geen statistieken beschikbaar over beten van Kaukasische herdershonden, maar dit komt omdat ze buiten bepaalde gebieden van de voormalige Sovjet-Unie zo'n zeldzaam ras zijn. Ze bijten alleen als ze bedreigd worden, maar dit is iets waar je rekening mee moet houden.
In tegenstelling tot veel andere hondenrassen zullen deze honden niet destructief worden als je ze alleen thuis laat.
Je zult ze waarschijnlijk thuiskomen op dezelfde plek waar je ze hebt achtergelaten, maar dit betekent niet dat ze zich niet vervelen en gefrustreerd zijn. Ze brengen graag tijd door met hun mensen en zijn het gelukkigst als er iemand in de buurt is.
Omdat Kaukasische herdershonden een relatief nieuw ras zijn en eerder voor praktische dan voor esthetische doeleinden zijn gefokt, zijn ze aanzienlijk gezonder dan veel raszuivere honden. Ze hebben een levensduur van 10-12 jaar, wat lang is voor honden van hun formaat.
Een van de grootste gezondheidsproblemen bij Russische berenhonden is heupdysplasie, wat vaak voorkomt bij de meeste grotere hondenrassen.
Gerenommeerde fokkers zullen geen honden fokken die dit probleem hebben, maar onverantwoordelijke fokkers hebben er geen controle over. Omgevingsfactoren kunnen ook van invloed zijn op de kans dat dit probleem ontstaat.
De grootste oorzaak van heupdysplasie bij honden is overmatig bewegen op jonge leeftijd. Herhaalde handelingen in het gewricht vóór de leeftijd van drie maanden kunnen de misvorming van het gewricht veroorzaken of verergeren, dus vermijd overmatige inspanning van deze pups.
Als algemene regel geldt dat ze elke dag vijf minuten aan lichaamsbeweging moeten doen voor elke maand van hun leeftijd, dus na vier maanden hebben ze nog maar 20 minuten per dag nodig.
Enkele van de belangrijkste tekenen dat ze heupproblemen hebben, zijn stijfheid, moeite met bewegen, lethargie, prikkelbaarheid, bijten of krabben aan het gewricht, en een konijnensprong die de beweging in het gewricht minimaliseert.
Het andere grote gezondheidsprobleem voor deze honden is zwaarlijvigheid, omdat ze gewoon niet aan lichaamsbeweging doen. Dit gebeurt meestal als ze de middelbare leeftijd bereiken en hun toch al lage energieniveau verder daalt.
Om deze reden is het belangrijk om hun dieet en lichaamsbeweging voor hen in de gaten te houden. Houd de calorieën onder controle en zorg ervoor dat u ze twee keer per dag ongeveer 15 minuten actief traint. Vertrouw er niet op dat ze door de tuin rennen om stoom af te blazen.
Lees hier meer over de juiste manier om uw puppy te bewegen.
Kies bij het kiezen van voeding voor hen altijd voor iets met veel dierlijke eiwitten en gezonde dierlijke vetten. Het is beter om bij standaard vlees zoals rundvlees en kip te blijven dan om voor deze honden meer exotisch vlees te kiezen.
Hondenvoer dat granen bevat, is prima voor deze honden, die niet vaak graangevoelig zijn; ze hebben echter vaak problemen met peulvruchten, erwten en aardappelen, die vaak worden gebruikt als vervangers in graanvrij voedsel.
Deze zijn in verband gebracht met hartproblemen, omdat ze de spijsvertering van deze honden kunnen verstoren en kunnen voorkomen dat ze essentiële voedingsstoffen opnemen.
Meer over het kiezen van de beste hondenvoeding leest u hier.
Denkt u er, nu u ons profiel heeft gelezen, nog steeds over om een Russische beerhond te adopteren? Overweeg de volgende vragen om uw definitieve beslissing te nemen.
Hoewel deze honden misschien niet zoveel ruimte nodig hebben om rond te dwalen, zullen zowel jij als zij zich overweldigd voelen als je ze in je stadsappartement probeert te persen en heb je misschien ook een aantal gealarmeerde buren.
Ze doen het beter in een groot huis, met een omheind buitenterrein.
Omdat ze de neiging hebben om op vreemden te reageren, zullen ze het ook beter doen op een plek waar niet al te veel passerend voetverkeer is en die niet specifiek voor jouw huis is bedoeld.
Deze honden zijn behoorlijk eigenzinnig en onafhankelijk, en ze zijn groot genoeg om aanzienlijke schade aan te richten als je de controle over ze verliest. Daarom hebben ze echt de stevige hand van een ervaren hondeneigenaar nodig.
Als je niet weet wat je zou doen als je grote hond plotseling zou besluiten dat een onschuldige vreemdeling een bedreiging vormde, ben je waarschijnlijk niet de juiste persoon om verantwoordelijk te zijn voor een Russische beerhond.
Russische berenhonden vergen eigenlijk vrij weinig onderhoud op een dagelijks niveau. Voer ze, borstel ze en laat ze twee keer per dag een korte wandeling maken, en ze zullen waarschijnlijk gelukkig zijn.
Ze zullen het waarschijnlijk ook prima doen als ze een aanzienlijk deel van de dag alleen thuis blijven, zolang je maar de tijd neemt om een band met ze op te bouwen als je thuis bent.
Ze zullen het leuk vinden om af en toe met je mee te gaan wandelen, zolang je maar hun gewicht en conditie behoudt, maar verwacht niet dat ze marathons lopen of met je over kliffen springen. Dit kan zwaar zijn voor de gewrichten en is niet echt aan te raden.
Zeer grote honden en zeer jonge kinderen hebben de neiging niet met elkaar om te gaan, omdat er ongelukken gebeuren. Als een hond van 50 kilo per ongeluk tegen je tweejarige aan botst, kan hij veel schade aanrichten.
Ze kunnen echter prima omgaan met oudere kinderen, omdat ze een band zullen ontwikkelen en geen prikkelbare honden zijn die snel opspringen en ongelukken veroorzaken.
Ze kunnen worden gesocialiseerd met andere dieren en geleerd worden ze te behandelen als onderdeel van het gezin, maar als je dit wilt doen, is het noodzakelijk om ze vanaf de puppyfase te socialiseren.
Als u een volwassen hond adopteert, kan dit een probleem zijn als u niet zeker weet hoe deze waarschijnlijk op andere dieren zal reageren.
Er zijn niet zoveel fokkers van Kaukasische herdershonden in de Verenigde Staten, dus je kunt verwachten dat ze duur zullen zijn. Puppy's kunnen tussen de €1.000 en €3.000 kosten, afhankelijk van het aanbod en de vraag waar u zich bevindt.
U kunt deze honden ook bestellen bij Russische kennels, maar u kunt er rekening mee houden dat dit aanzienlijke extra kosten met zich meebrengt.
Zorg ervoor dat u uw fokker goed onderzoekt en zorg ervoor dat zij het welzijn van het dier voorop stellen.
Hoewel adoptie door een onbetrouwbare fokker één dier kan redden en naar een goed tehuis kan sturen, moedigt het hen alleen maar aan om door te gaan met fokken in ongeschikte omstandigheden en voedt het de cyclus van mishandeling.
Het kan zijn dat je Russische berenhonden aantreft in reddings- en opvangcentra, omdat veel mensen ze adopteren en vervolgens ontdekken dat ze niet de ruimte of de ervaring hebben om met deze honden om te gaan.
De reddingsdiensten zullen voorzichtig zijn met het plaatsen van zulke grote en potentieel agressieve honden bij onervaren eigenaren.
Over het algemeen zijn Kaukasische herders groter dan Tibetaanse Mastiffs. Terwijl deze laatste over het algemeen een maximaal gewicht van 150 pond bereiken, kan de Kaukasische Herder tot 170 pond wegen.
Ja! Hoewel ze bergen kunnen beklimmen en grote afstanden kunnen afleggen wanneer dat nodig is, zullen ze, als er niets te doen is, over het algemeen niets doen en liever blijven zitten.
Russische berenhonden, beter bekend als Kaukasische herdershonden, zijn zowel vriendelijke reuzen als agressieve bewakers.
Ze zullen het grootste deel van de dag slapend doorbrengen en genieten van het gezelschap van hun familie, maar als ze gevaar voelen, kunnen ze in actie komen en de kracht en het instinct hebben om hun dierbaren te beschermen, zelfs tegen bedreigingen zoals wolven en beren.
Als je de ruimte en de ervaring hebt om goed voor ze te zorgen, kunnen het geweldige huisdieren zijn.
Houd er rekening mee dat u er niet op kunt vertrouwen dat ze zelfstandig goed eten en regelmatig bewegen. Ze houden niet alleen van ze, maar hebben ook jou nodig als hun persoonlijke trainer!
Heeft u ervaring met Russische berenhonden?
Deel uw mening met de community in het opmerkingengedeelte hieronder.
Bekijk meer van onze favorieten op onze nieuwe puppychecklist.
