Heeft u gehoord van de 3-3-3-regel bij het adopteren van een nieuwe hond?
Het is een reeks richtlijnen voor het overbrengen van een nieuwe hond naar uw huis. Laat u niet door de woorden ‘regel’ of ‘richtlijnen’ misleiden door te denken dat dit een lastige situatie is. Ik beschouw het eerder als een raamwerk of mentaliteit om uw nieuwe hond te helpen zich te settelen.
Laten we dieper ingaan en ik ga vertellen hoe het tegelijkertijd met onze nieuwe pup, Penny, gaat.
De eerste 3 dagen zijn bedoeld om uw hond te laten wennen aan zijn of haar nieuwe omgeving. Dit is de fase ‘waar ben ik in vredesnaam’ en ‘blijf ik hier’. Op dit punt laat uw hond zijn of haar ware aard niet zien vanwege de overweldiging.
De eerste 3 weken zijn ervoor dat uw hond op een liefdevolle, vriendelijke en positieve manier de huishoudelijke regels en grenzen leert. Het begint uw hechtingsproces op de rechtervoet (eh, poot?) en legt de basis van uw relatie.
De eerste 3 maanden zijn voor socialisatie, training en nieuwe ervaringen. Tegen het einde van de drie maanden moet uw hond zich rustig en veilig voelen. Een deel van de familie.
Gedurende die eerste drie dagen, weken en maanden is het jouw taak om geduldig te blijven. Stel vriendelijke grenzen. Blijf kalm. Geef uw hond een veilige, rustige ruimte die hij of zij naar eigen inzicht kan gebruiken. Wees consistent en vriendelijk. Beloon wat je wilt. Negeer of stuur door wat u niet wilt. Begin met de basisopleiding. Wandel elke dag, als je kunt. Begrijp van tevoren dat uw hond grenzen gaat testen. Wees geduldig en blijf consistent.
De taak van uw hond? Snuffelen, ontdekken, testen, experimenteren. Het is echt bedoeld om de grenzen te verkennen en erachter te komen wat wel en niet acceptabel gedrag is in uw huis. Naarmate uw pup zich veiliger voelt in uw huis, zult u veel meer van zijn of haar ware persoonlijkheid naar voren zien komen.
Ga na drie maanden door met trainen, uitdagen en socialiseren met uw pup, hoewel hij of zij erop moet kunnen vertrouwen dat uw gezin hier zal blijven - geen onderdak meer voor u, pupperoo!
Voor het geval je Penny nog niet hebt ontmoet, hier is het eerste bericht waarin ik haar voorstelde en een beetje van haar achtergrond en eigenaardigheden uitlegde. Als ik terugkijk op dat bericht, ben ik verbaasd over hoe ver ze is gekomen... maar daarover later meer.
Met de 3-3-3-regel in gedachten, heb ik na de eerste maand ook haar voortgang bijgewerkt. In dit geval heb ik die eerste drie weken in vier verlengd, grotendeels omdat week één voor Penny bestond uit slaap, slaap en nog eens slaap. Traumaherstel, denken we.
Nu zijn we net de grens van drie maanden gepasseerd en er is veel vooruitgang te melden!
Achteraf gezien was Penny na drie dagen nog niet eens klaar om de huishoudelijke routines aan te pakken. Ze moest slapen en eten. Dat was het.
Na drie weken voelde ze zich veiliger en meer geïntegreerd in het huishouden, maar haar angst overheerste nog steeds. Zelfs toen ik vier weken oud was, toen ik die laatste update schreef, schommelde ze nog elke dag tussen troost en angst.
Het gaat verbazingwekkend goed met haar.
Penny loopt de meeste dagen door de buurt. Op sommige dagen – twee keer vorige week – is er iets dat haar bang maakt, maar ze vertrouwt ons genoeg om te weten dat wanneer ze verstijft en zich naar huis keert, we zullen volgen in plaats van te duwen.
Ze speelt met speelgoed. Nu moet ze het verschil leren tussen hondenspeelgoed en kinderspeelgoed, maar eerlijk? Dat ligt aan de mensen, niet aan de hond. Violet en Astrid leerden al snel wat de consequentie is als ze hun speelgoed en knuffels niet oppakken.
Ze slaapt nu volgens een normaal schema, wat een gigantische opluchting is.
Penny kwam onlangs – twee keer – helemaal alleen de keuken binnen. We deelden lof en lekkernijen uit, maar dat was niet genoeg om haar ervan te overtuigen dat het nog een veilige plek is. Sindsdien is ze niet meer teruggekeerd.
Ze is nog steeds niet door de gang gelopen. Misschien zal ze dat ooit wel doen. Misschien niet. Voorlopig heeft ze een langere route door de woonkamer uitgestippeld om bij de trap te komen en slaat ze de gang helemaal over. En dat is oké. Ze komt er wel... of niet. Nogmaals, ik ben niet bereid om dingen op te dringen die er niet toe doen.
Ik heb veel infographics bekeken die suggereerden dat je hond na drie maanden helemaal gewend zal zijn! Gefeliciteerd! Het is je gelukt!
Behalve. Nuh-uh.
Misschien past uw hond helemaal in uw gezin en uw huishouden en heeft hij na drie maanden een stevige stap gezet.
Het is mogelijk, maar het lijkt minder waarschijnlijk dat uw hond iets langer nodig heeft dan dat merkteken. Daarom beschouw ik het meer als de 3-3-3-richtlijn.
Penny krimpt nog steeds ineen als je een arm of been bij haar in de buurt brengt (hoewel ze rondhangt als ik yoga beoefen, dus dat is een enorme vooruitgang). Ze zal niet door de gang lopen, of een badkamer, de eetkamer of de wasruimte binnengaan, wat dat betreft. Ze voelt zich veiliger in haar bench dan wanneer ze zich op mijn bed nestelt.
Lieve Penny zeurt en huilt als ze beseft dat er iemand ergens is waar ze niet bij kan (zoals de badkamer of de eetkamer) en niet tijdens een wandeling naar de badkamer wil gaan.
Ze drinkt water uit plassen in de tuin en begint nu pas de hondenbakken met vers water op het terras en in huis te vertrouwen.
Na drie maanden begrijpt uw hond waarschijnlijk dat hij of zij hier zal blijven. En dat is geweldig. Dat is een enorme hindernis voor honden die zijn rondgestuurd uit opvangcentra, reddingscentra, pleeggezinnen of onstabiele, onveilige situaties zoals die van Penny.
De rest hangt af van de persoonlijkheid van de hond en de hondenvaardigheden van de huismensen.
Dus als u iemand bent die zoiets als deze reeks richtlijnen leest en het gevoel heeft dat u faalt omdat uw hond na drie maanden nog steeds bang / reactief / ongetraind / wat dan ook is, kunt u er zeker van zijn dat het goed met u gaat. Het gaat goed met je hond. Ik bedoel, ik heb meer dan dertien jaar met Cooper samengewerkt en hij heeft nooit zijn angst of zijn reactiviteit ‘overwonnen’.
Het gaat er niet om dat je na drie maanden een ‘perfecte’ hond hebt. Het gaat om het opbouwen van een band met uw hond, het opbouwen van vertrouwen en veiligheid. Geeft uw hond een gevoel van veiligheid.
De rest, zoals Penny's gang, komt wel of niet.
Als je dit bericht leuk vond, zul je waarschijnlijk ook genieten van mijn komende boek, For the Love of Dog, van Regalo Press in februari 2025. Het staat boordevol met het nieuwste onderzoek naar de cognitie van honden, gecombineerd met verhalen van mijn honden om de gegevens tot leven te brengen. Als je op de hoogte wilt blijven van het laatste nieuws over Penny en mijn publicaties, kun je je aanmelden voor de mailinglijst of volg je ons op Instagram.
