Keep Pet >> Huisdier >  >> Kleine huisdieren

Honden en brachycefalisch syndroom

Honden en brachycefalisch syndroom

Als uw hond een korte snuit of een "geknepen snuit" heeft, heeft u mogelijk problemen met snurken en ademhalen opgemerkt. Als dat zo is, kan uw hond brachycefalisch syndroom hebben, een aandoening van de luchtwegen die bepaalde soorten en rassen van honden treft.

Wat is brachycefalisch syndroom?

Brachycefalisch syndroom is een combinatie van afwijkingen van de bovenste luchtwegen die een gedeeltelijke obstructie van de ademhaling van een hond veroorzaken. Het syndroom omvat doorgaans meerdere aandoeningen tegelijk.

Verlengd zacht gehemelte: Het zachte gehemelte is het zachte weefsel dat achter het harde gehemelte op de mond ligt. Wanneer het zachte gehemelte te lang is, strekt het uiteinde ervan zich uit naar de luchtwegen. Dit verstoort de luchtstroom in de longen.

Everted larynx saccules: De larynx saccules zijn zachte weefselstructuren in de buurt van de stemplooien en het strottenhoofd (bovenste deel van de luchtpijp of luchtpijp). Wanneer dit luchtwegweefsel naar buiten wordt gekeerd (naar buiten gedraaid), wordt het in de luchtpijp getrokken en wordt de luchtstroom gedeeltelijk belemmerd.

Stenotische Nares: Bij normale honden hebben de neusgaten de juiste maat en vorm om een ​​normale ademhaling mogelijk te maken. De term "stenotisch" verwijst naar een vernauwing of vernauwing. De term 'nares' verwijst naar de neusgaten. Wanneer de neusgaten van een hond smal zijn of naar binnen zakken bij het inademen, wordt het moeilijk voor de hond om door zijn neus te ademen.

Veel honden zullen slechts een of twee van de bovenstaande aandoeningen hebben, maar ze veroorzaken genoeg ademhalingsproblemen dat ze nog moeten worden aangepakt. In sommige gevallen hebben honden met brachycefalisch syndroom ook een vernauwing van de luchtpijp of larynxverlamming.

Oorzaken

De oorzaak van brachycefalisch syndroom komt meestal neer op genetica. De definitie van brachycephalic is 'korthoofdig'. Bepaalde honden zijn zo gefokt dat ze platte gezichten, korte neuzen/snuiten en kleine of misvormde neusgaten hebben. Deze rassen worden vaak "brachycephalic hondenrassen" genoemd. Hun platte gezichten en verkorte snuiten en neuzen leiden tot misvormingen in hun bovenste luchtwegen.

Enkele algemeen bekende kortschedelige hondenrassen zijn Bulldogs, Mopsen, Boston Terriers, Franse Bulldogs, Pekinees, Chow Chows en Shih Tzus. Mixen van deze honden kunnen ook brachycefalisch syndroom hebben.

Borden

Honden met een of meer van de aandoeningen die verband houden met het brachycefalisch syndroom vertonen doorgaans specifieke symptomen die gemakkelijk kunnen worden gedetecteerd.

  • Lawaaierige ademhaling, vooral bij inademing (snuiven)
  • Snurken tijdens het slapen
  • Moeilijkheden met ademhalen (verhoogde inspanning)
  • Intolerantie uitoefenen (gemakkelijk vermoeid)
  • Koken of kokhalzen, vooral tijdens het slikken
  • Nasale afscheiding (in het geval van stenotische neusgaten)
  • Blauwtong en tandvlees (door zuurstofgebrek)
  • Flauw- of collapsepisodes (verlies van bewustzijn)

Deze symptomen worden over het algemeen erger na inspanning, opwinding of overmatige blootstelling aan hitte of vochtigheid. Obesitas heeft de neiging de symptomen te verergeren.

Diagnose

Als u vermoedt dat uw hond brachycefalisch syndroom heeft, moet u uw dierenarts bezoeken voor een evaluatie. Het kantoorpersoneel van uw dierenarts zal een reeks vragen stellen over de geschiedenis en tekens van uw hond. Vervolgens zal uw dierenarts een lichamelijk onderzoek uitvoeren.

Uw dierenarts kan tijdens het onderzoek stenotische neusgaten diagnosticeren door simpelweg naar de neusgaten te kijken. Op basis van de geschiedenis van de hond en door naar de ademhaling te luisteren, kan uw dierenarts een langwerpig zacht gehemelte en/of naar buiten gerichte larynxzakjes vermoeden. Het is echter erg moeilijk om de bovenste luchtwegen te zien bij een wakkere hond (de tong is meestal te groot en de hond laat zelden goed kijken). Daarom is de enige manier om deze definitief te diagnosticeren een onderzoek van de bovenste luchtwegen terwijl de hond onder verdoving is.

Tijdens een verdoofd onderzoek van de bovenste luchtwegen kan de dierenarts de tijd nemen om het zachte gehemelte en de larynxzakjes goed te bekijken om te zien of er obstructie van de luchtwegen is en om te bepalen hoe ernstig het is.

Uw dierenarts kan ook röntgenfoto's van de borst aanbevelen om de luchtwegen, het hart en de longen van uw hond te evalueren.

Uw dierenarts kan u doorverwijzen naar een dierenarts-specialist (meestal een chirurg of internist) voor verdere evaluatie of behandeling.

Behandeling

Als uw hond brachycefalisch syndroom heeft, zijn er manieren waarop u kunt helpen.

  • Beperk de blootstelling van uw hond aan hitte en vochtigheid. Zorg ervoor dat de lichaamsbeweging niet te inspannend is en binnenshuis wordt gedaan of alleen op koelere momenten van de dag.
  • Gebruik een harnas in plaats van een halsband om druk op de luchtwegen van uw hond te voorkomen.
  • Leer je hond om zelfbeheersing te hebben, houd hem kalm en train hem om tot rust te komen. Opwinding kan de symptomen verergeren.

Over het algemeen zijn er geen medicijnen die als effectief worden beschouwd bij de behandeling van het brachycefalisch syndroom.

Als de symptomen van uw hond erger worden en zijn kwaliteit van leven beginnen te beïnvloeden, is een operatie waarschijnlijk de volgende stap. Luchtwegafwijkingen moeten operatief worden behandeld als ze ongemak veroorzaken bij uw huisdier, na verloop van tijd erger worden of een levensbedreigende obstructie van de luchtwegen veroorzaken.

Chirurgische ingreep is de enige manier om het brachycefalisch syndroom significant te behandelen. Mogelijk moeten een of meer chirurgische ingrepen worden uitgevoerd.

Resectie van het zachte gehemelte (stafylectomie): Als uw hond een langwerpig zacht gehemelte heeft, kan deze chirurgische ingreep worden aanbevolen. Tijdens een resectie van het zachte gehemelte rekt de chirurg het overtollige weefsel van het zachte gehemelte uit en snijdt het vervolgens operatief weg met een scalpelmes, schaar of CO2-laser. Dit gebeurt natuurlijk allemaal onder algehele narcose.

Laryngaal sacculectomie: Als uw hond larynxzakjes heeft naar buiten gekeerd, kunnen deze operatief worden verwijderd. Vaak wordt dit tegelijk met de resectie van het zachte gehemelte uitgevoerd. De chirurg kan ervoor kiezen om de saccules op hun plaats te laten en ze terug te laten keren naar hun normale positie nu het gehemelte is gerepareerd.

Reparatie Stenotic Nares: Chirurgie kan stenotische neusgaten corrigeren. De procedure omvat het chirurgisch omvormen van de neusgaten om een ​​grotere opening te creëren, waardoor het voor de hond gemakkelijker wordt om te ademen. Overtollig weefsel kan worden weggesneden en het resterende weefsel kan worden gehecht met hechtingen zodat de neusgaten op een meer open manier kunnen genezen. Dit kan ook tegelijk met de bovenstaande procedures worden gedaan.

Sommige eigenaren kiezen ervoor om een ​​castratie of castratie te laten uitvoeren op het moment van een operatie aan de bovenste luchtwegen, vooral bij jongere honden. Honden met majeur brachycefalisch syndroom mogen niet voor de fokkerij worden gebruikt.

Na de operatie moet uw hond goed in de gaten worden gehouden. Honden blijven over het algemeen één tot twee dagen postoperatief in het ziekenhuis. Als er ernstige bloedingen of ontstekingen optreden, kan dit leiden tot ernstige luchtwegobstructie. In de meest ernstige gevallen hebben sommige honden een tijdelijke tracheostomie nodig (een ademhalingsslang die via de nek in de luchtpijp wordt geplaatst) om te kunnen ademen terwijl de zwelling afneemt, de bloeding afneemt en de bovenste luchtwegen voldoende genezen om de hond meer te laten ademen normaal.

Het is normaal dat honden hoesten en kokhalzen na een operatie terwijl ze herstellen. Dit zou moeten verdwijnen als uw hond geneest. In ernstige gevallen kan de hond te veel schade aan de luchtwegen hebben en zal de operatie de ademhalingsproblemen niet corrigeren. Dit kan resulteren in de plaatsing van een permanente tracheostomietube. Gelukkig komt dit scenario niet vaak voor.

De meeste honden herstellen volledig na een luchtwegoperatie en gaan een normaal leven leiden. Er kan wat resterend snurken en hoorbare ademhaling zijn, maar het is over het algemeen veel milder dan voorheen.