Je luipaardgekko eet als een kampioen, gedraagt zich normaal en doet alles wat hij moet doen. Je merkt echter dat ze er dik uit beginnen te zien. Kunnen luipaardgekko’s overgewicht hebben?
Het blijkt dat dikke luipaardgekko's heel gebruikelijk zijn.
Onlangs had ik deze ervaring met de mijne. Ik realiseerde me dat ze zwaarder werd, vooral in haar staart en de achterste helft van haar lichaam. Ze was duidelijk groter dan drie maanden daarvoor! Na een paar weken snoepjes en extra voeding uit haar dieet te hebben geschrapt, kon ik haar weer op een gezond gewicht krijgen.
In dit artikel leggen we uit hoe je kunt zien of je gekko te zwaar is en wat je moet doen.
Luipaardgekko's kunnen gemakkelijk overgewicht krijgen, vooral volwassenen die niet meer groeien.
Enkele van de meest voorkomende symptomen van obesitas zijn:
Er bestaat een algemene misvatting onder houders dat deze reptielen niet te groot kunnen worden.
Deze misvatting komt voort uit het feit dat deze soort van nature een solide bouw en een stevig uiterlijk heeft. Ze slaan ook vet op in hun staart om hen te helpen overleven in het wild. Deze factoren dragen bij aan het onjuiste idee dat hoe molliger een luipaardgekko is, hoe gezonder hij is.
De waarheid is dat zwaarlijvigheid een van de meest voorkomende problemen is waarmee deze huisdieren te maken krijgen!
Zelf heb ik mij schuldig gemaakt aan het verwennen van mijn gekko met lekkers, waardoor ze te zwaar werd. Vroeger gaf ik mijn luipaardgekko een of twee keer per week waswormen of hoornwormen omdat dat haar favoriete voedsel was. Nadat ik oudere foto's van haar had bekeken, realiseerde ik me dat ze er een stuk dikker uitzag (vooral in de staart) en vetophopingen op haar rug begon te ontwikkelen.
Na wat onderzoek te hebben gedaan, besloot ik haar geen snoepjes meer te geven en de hoeveelheid voedsel die ik haar gaf enigszins te verminderen. Na ongeveer een maand was ze weer haar normale zelf. Nu zorg ik ervoor dat ik haar niet te veel snoep geef!
Het dikste deel van de staart (in rood) mag niet breder zijn dan hun kop. Een van de meest innemende eigenschappen van deze hagedissen zijn hun dikke staarten.
Gezonde gekko's moeten een dikke staart hebben, maar een te dikke staart is een van de eerste indicatoren voor een dikke luipaardgekko.
Meet voorzichtig de dikte van hun staart aan de basis, ongeveer een centimeter vanaf de plek waar deze met het lichaam samenkomt. Dit gedeelte mag niet dikker zijn dan hun nek.
Meet nu de dikte van het breedste punt van de staart. Dit deel van de staart mag niet breder zijn dan de kop (zie afbeelding hierboven voor waar je moet meten ).
Luipaardgekko's die hun staart verliezen, krijgen er vaak weer een die korter en dikker is dan het origineel. De hierboven beschreven metingen werken niet bij hergroeide staarten.
Luipaardgekko's zetten vet af langs beide zijden van hun ruggengraat, meestal als secundaire opslag na de staart.
Deze winkels zijn alleen merkbaar bij exemplaren met overgewicht. Ze zorgen ervoor dat de wervelkolom verzonken in het lichaam lijkt. In werkelijkheid bevindt de wervelkolom zich op dezelfde plaats als altijd; de illusie komt van de overtollige vulling langs beide zijden.
Begin met het optillen van je reptiel tot ooghoogte en kijk recht naar beneden op zijn rug. Bij dikke luipaardgekko's zie je twee duidelijke ribbels langs weerszijden van hun ruggengraat .
Het is moeilijker om overtollig rugvet te herkennen bij mannelijke luipaardgekko's, omdat ze van nature dikkere lichamen en steviger postuur hebben dan vrouwtjes. Dit symptoom van zwaarlijvigheid gaat echter meestal gepaard met ten minste één van de andere hier genoemde symptomen, vooral een te dikke staart.
Bij luipaardgekko's met overgewicht hoopt het vet zich op in de armen en benen.
De ledematen van gezonde gekko’s van normale grootte zien er gespierd en gedefinieerd uit. Deze hagedissen zijn sterke en behendige klimmers, dus je zou wat spierdefinitie in de onderarmen en benen moeten zien.
Wanneer een Luipaardgekko zwaarder wordt, gaat deze spierdefinitie verloren onder een laagje vet. Ze ontwikkelen stompe, worstvormige armen en benen . Wanneer ze hun ledematen buigen, kun je plooien en mollige rollen zien in de binnenkant van hun ellebogen, polsen en achter hun knieën.
Deze mollige rollen maken het voor je gekko moeilijker om te klimmen. Toen ik voor het eerst merkte dat mijn luipaardgekko te zwaar was, besefte ik dat ze niet zo vaak had geklommen als vroeger.
Luipaardgekko’s slaan niet veel vet op rond hun buik.
In plaats daarvan gebruiken deze hagedissen hun staart, rug en poten om vet op te slaan.
Hun maag kan je vertellen of je ze te veel voert. Overvoeding zorgt ervoor dat hun buik er hangend uitziet , vooral bij de achterpoten.
Deze tip heb ik over het hoofd gezien toen ik de mijne voedde, en ik realiseerde me niet dat haar buik na de maaltijd te opgezwollen was. Omdat ik niet besefte dat ik haar te veel voedde, werd ze steeds zwaarder.
De buik van een luipaardgekko moet lichtjes uitpuilen, maar mag na de maaltijd niet zichtbaar doorhangen. Als u dit bij uw volwassene ziet, bezuinig dan op de hoeveelheid voeding die u geeft.
Tip van de auteur: Het is heel moeilijk om baby's en jongeren te veel te voeden! Dit teken van overgewicht geldt meer voor volwassenen.
Bij luipaardgekko's kunnen er om verschillende redenen belletjes achter de voorpoten verschijnen, waaronder overgewicht.
Deze zachte belletjes vormen zich onder de huid en zien eruit als blaren, maar zijn onschadelijk en pijnloos. Bubbels worden door zwaarlijvige luipaardgekko's gebruikt om extra vet op te slaan.
Probeer nooit deze okselbubbels te laten knappen!
Je kunt okselblaasjes behandelen door je hagedis te helpen extra gewicht te verliezen.
Om uw gekko te helpen afvallen en weer gezond te worden, kunt u de hoeveelheid vetrijk voedsel in zijn dieet verminderen. Als je meelwormen voert, schakel dan over op een vetarme optie zoals krekels of dubia-kakkerlakken. Als u al een vrij vetarm dieet voert, verminder dan de hoeveelheid met 1 of 2 insecten.
Luipaardgekko's zijn goed aangepast in het opslaan van voedsel als vet.
In hun natuurlijke omgeving kunnen prooien schaars en onvoorspelbaar zijn. Als gevolg hiervan zijn ze geëvolueerd om vetreserves op te bouwen uit extra calorieën in hun dieet, en zijn ze zeer efficiënt in het omzetten van voedsel in vet. Een gezonde en gelukkige luipaardgekko kan in tijden van voedselschaarste overleven door maximaal twee weken van zijn vetreserves te leven.
Deze strategie werkt goed voor wilde exemplaren.
Er is zelden genoeg voedsel in het wild waardoor gekko’s overgewicht kunnen krijgen. In gevangenschap is dit niet het geval.
Hagedissen als huisdier ervaren deze ‘boom-and-bust’-voedselscenario’s niet.
In de loop van 6 tot 12 maanden kunnen luipaardgekko's als huisdier geleidelijk dik worden als ze regelmatig te veel worden gevoerd.
De twee belangrijkste oorzaken van zwaarlijvigheid bij luipaardgekko's zijn overvoeding en te veel lekkers.
Het is voor luipaardgekko’s relatief gemakkelijk om aan te komen als huisdier, vooral als ze volwassen worden en hun stofwisseling vertraagt. Jongeren moeten bijvoorbeeld elke dag eten, terwijl volwassenen slechts 2-3 keer per week hoeven te eten. Als je een volwassene dezelfde hoeveelheid en frequentie geeft als een jongere, resulteert dit in gewichtstoename.
Tip van de auteur: Het regelmatig voeren van vet voedsel zoals waswormen of pinkmuizen kan bijdragen aan gewichtstoename. Beperk deze lekkernijen tot één keer per week of minder. Vermijd ook vetrijke superwormen of meelwormen als voornaamste voedselinsect.
De meesten zullen stoppen met eten als ze vol zijn, hoewel dit niet altijd het geval is.
Mijn gekko houdt van eten en zal zoveel eten als ik haar wil geven! Ze zal meer eten dan wat geschikt is voor een gekko van haar grootte en leeftijd. Dit maakt haar vatbaar voor gewichtstoename.
Houd hun gewicht in de gaten, vooral als ze een enthousiaste eter zijn (zoals de mijne).
Er bestaat een mythe dat overgewicht niet schadelijk is voor deze hagedissen.
Obesitas bij luipaardgekko's kan tot een groot aantal verschillende gezondheidsproblemen leiden :
Gewichtstabellen kunnen voor beginners een handig hulpmiddel zijn om bij te houden of de groei van hun gekko op schema ligt. Houd er echter rekening mee dat elk individu anders is.
Vertrouw niet uitsluitend op uw gewicht om zwaarlijvigheid te beoordelen.
